Login


All times are UTC + 2 hours [ DST ]


It is currently Thu Dec 14, 2017 9:53 pm




Post new topic Reply to topic  [ 1 post ] 
Author Message
 Post subject: Intermezzo: the relic intercepted?
PostPosted: Wed Aug 13, 2008 2:05 am 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Sat Mar 08, 2003 9:22 pm
Posts: 110
Location: Darromar
“Rhaaarrrgh!!!”, de kreet van woede en onmacht denderde door het nagenoeg verlaten klooster van Ilmater.

De huurlingen die de achtervolging op de Paladins! hadden ingezet, trokken snel een strootje.
Bernd trok het kortste strootje en was de ongelukkige die aan Iscariott kon gaan vertellen dat ze de indringers op mysterieuze wijze kwijt waren geraakt.
De overige huurlingen namen kort afscheid van Bernd en met lood in zijn schoenen stapte hij op de furieuze Hedwick af.
“Heer, we zijn de jongen kwijt geraakt.”, dit was de laatste zin die Bernd zou spreken in zijn leven. Als een tornado van woede dook Hedwick Iscariott op de boodschapper en greep hem bij zijn keel. Een droge knap eindigde het leven van de huurling en zijn hoofd dommelde los op zijn schouder zoals die van een pop die met te weinig zaagsel gevuld is.

“Zoek de omgeving af! Ieder uur dat die jongen en zijn vader niet gevonden zijn, vil ik één van jullie.... levend!”, brulde Iscariott. Alle handlangers van Iscariott vluchtten het klooster uit op zoek naar de jonge gegijzelde en degene die hem zojuist bevrijdt had.
Na vier uur koelde de woede van Iscariott en viel hij terug in een bijna comatose staat. Iedere huurling die met doodsangst verslag kwam uitbrengen, stapte over zijn vijf voorgangers heen en bracht een negatief rapport uit. Iscariott had berustend een korte opdracht gegeven om verder te zoeken en was vervolgens weer in zichzelf gekeerd. Als een vulkaan die heel even rust had genomen om ieder moment met een hernieuwde kracht weer op te kunnen vlammen.

De anti paladin had twee dagen wanhopig de verslagen aangehoord waarin werd verteld wat er allemaal ondernomen was om de jongen en de vader terug te vinden, maar zonder succes.
Toen ook Iscariott begreep dat hij en zijn mannen het ontsnapte duo niet zouden gaan vinden, nam hij de grote stap: hij moest De Ténébreux gaan informeren.
‘Beter om De Ténébreux nu al te informeren. Dan valt het misschien mee, wanneer ik hem onder ogen moet komen.’, dacht Iscariott.
Hij gaf een korte opdracht om vijf vermoorde priester open te snijden en hun ingewanden bij elkaar te leggen. Hierna trok hij het bloed uit de overgebleven priesters en als laatste voegde hij hier een paar druppels van zijn bloed aan toe.
Het donkerrode goedje liet hij over de ingewanden stromen, waarna hij naast de bloederige massa knielde. Op zijn gemak roerde hij in de bloederige brij en mompelde wat woorden die uit de diepste en duisterste krochten van de Hel kwamen.
Langzaam week de brij uiteen en de ingewanden kronkelden als slangen om de poel van bloed. Na enige seconden leek de poel van bloed een spiegel te worden met een lijst van wriemelende ingewanden. Langzaam verscheen het lijkbleke gezicht van De Ténébreux in de rode spiegel.

Het gezicht in de rode drab leek zich heel even te focussen en toen hij ogenschijnlijk Iscariott herkende, sprak hij met ijzig rustige stem: “Hedwick, als je me op deze manier benaderd heb je meestal geen goed nieuws.”, in de stilte die De Ténébreux liet vallen, was het zonneklaar dat hij Iscariott de gelegenheid gaf om te antwoorden.
Hedwick slikte kort en sprak toen met een lichte trilling in zijn stem: “Het bloed van deze monniken was al enige dagen oud, dus ons contact zal kort zijn. De jongen is ontsnapt.”
Bij het horen van dit nieuws leek het gezicht in de roze, rode poel nog bleker te worden. De stilte die De Ténébreux in acht nam, gebruikte hij waarschijnlijk om de boodschap in te laten dalen. Na enige seconden, gromde De Ténébreux kort en informeerde met een dodelijke kalmte: “Heb je hem laten ontsnappen, of is hij weg gehaald?”
Vlug antwoordde Iscariott dat de jongen gekidnapt was. Waarschijnlijk door zijn eigen vader. Hij kon het slechte nieuws maar snel uitdelen.
Even leek het of de ijskoude ogen van De Ténébreux opvlamden met een vuur dat intenser was als de vuren van de Hel. Toen slikte de leider van The Black Hand en leek zijn rust te hervinden. “Dat is slecht nieuws, Hedwick. Hierdoor zijn we dus een pressiemiddel kwijt tijdens het ritueel. De tovenaar, Valerius, blijft ondanks de Black Rain een gevaarlijke tegenstander. Ik heb en hekel aan slecht nieuws en aan prutsers die mijn zorgvuldige plannen dwarsbomen door incompetentie. Dat weet je toch, Hedwick?”, De Ténébreux liet de vraag dreigend in de lucht hangen en Iscariott slikte angstig.Met zekerheid had zijn leider hem de strot af geknepen als hij dit nieuws had gebracht wanneer hij voor De Ténébreux had gestaan.
De Ténébreux had de angst duidelijk gezien in de ogen van Iscariott en deed er nog een schepje bovenop: “Je weet dat we het kind bij het ritueel hadden moeten hebben om ervoor te zorgen dat Valerius zijn spreukenarsenaal niet zou gebruiken om het ritueel te verstoren, toch? En gezien we nog maar zes weken van het ritueel verwijderd zijn, kunnen we bijzonder moeilijk een ander familielid van hem vinden om hem vleugellam te maken. Jij kon zijn vrouw en zijn andere kind toch niet vinden, Iscariott? Of moet ik je weer terug sturen naar Chult om de rest van de familie te gaan zoeken, zodat je niet bij het ritueel bent? En dus niet één van de wolven van de nieuwe orde wordt, maar slechts één van de vele lammeren?”
Hedwick was nu zichtbaar overvallen door een doodsangst. “Nee, heer! Ik ben ook een wolf. Geloof me! Echt, een wolf en geen lam. Ik ben geen voedsel voor Azash. Ik ben meer! Ik kan hem en u dienen. De jongen was slechts afleiding. Het belangrijkste daar ben en blijf ik de Bewaker van. Die taak is mij heilig.” “Oh? Het relic?”, onderbrak De Ténébreux de smeekbede van Iscariott: “Dat heb je niet verloren?”
Iscariott haalde een keer diep adem en antwoordde: “Nee, meester. Het relic is veilig. Zoals aan mij was toevertrouwd.”, toen Iscariott deze woorden uitsprak besefte hij onmiddellijk dat de bluf en het dreigement van De Ténébreux zinloos was. Hij had Iscariott immers nodig bij het ritueel. Zonder hetgeen Iscariott bij zich droeg, kon De Ténébreux het ritueel niet voltooien en was hijzelf ook niet meer dan voedsel voor de nieuwe orde die Azash in zijn kielzog zou meenemen over Toril.
De Ténébreux voelde waarschijnlijk ook dat Iscariott zijn cruciale rol besefte in het grote plan en siste met hese stem: “Laat het relic dan zien! Want anders ben je gewoon een waardeloos wezen!”
Opzichtig hield Iscariott zijn hand omhoog waaraan de vier ringen prijkten. De ringen, onderling verbonden met een miniatuur gouden ketting, glansden in het flikkerende licht van de fakkel achter Iscariott. Langzaam haalde Iscariott de ringen van zijn vingers en als vanzelf draaiden de ringen in het rond. Door elkaar, over elkaar en in elkaar, maar zonder elkaar ook maar één keer te raken. De snelheid van de draaiende ringen nam toe en na enkele seconden leek het of er een miniatuur gouden gehaktmolen boven de brede, vlezige hand van Iscariott draaide. Alles wat in de buurt van deze ringen zou komen, werd zeker binnen enkele tellen tot pulp gemalen. Toen greep Iscariott plots in de ringen en als op commando waren de vier ringen weer gewoon vier gouden sieraden die slechts door een kleine, gouden ketting met elkaar verbonden waren. Smuikend stak Iscariott de ringen weer aan zijn vingers.

De Ténébreux was zichtbaar geïrriteerd door het laatdunkende gedrag van Hedwick, maar sprak weer met een ijzige rust: “Zorg ervoor dat het relic op tijd op de juiste plek is. Zonde dat je de jongen bent verloren. Die rotte Paladins! maken hierdoor wel weer een kans.”
Terwijl het beeld van De Ténébreux langzaam vertroebelde in de rode plas van ingewanden, knikte Iscariott kort. De Ténébreux voelde ook dat de connectie via het bloederig medium verzwakte en snauwde nog kort door de communicatielijn: “Als je me nog eens teleurstelt, dan voer ik je lul en kloten aan mijn schaduwhonden.. Al moet ik ze heel Toril over jagen!”

Toen was de verbinding verbroken en zakten de ingewanden die de spiegel van bloed hadden ingelijst, langzaam terug in de bloederige poel.
Iscariott wist dat de laatste woorden van De Ténébreux geen loze dreiging waren geweest. Hij had immers al vaker gezien dat iemand die de plannen van Maximilliam tegen had gezeten aan de zwarte, schaduwbeesten was gevoerd, terwijl De Ténébreux rustig en emotieloos had toegekeken.

De Ténébreux peinsde. Een slecht teken voor iemand die zijn plannen al jaren vooruit veilig stelde. De zoon van de magiër was slechts een afleiding, maar toen de familie van Valerius een plekje had gekregen in de listige ideeën van De Ténébreux, was hij er steeds meer van overtuigd geraakt dat hij de laatste spreukengooier die hem dwars kon zitten, hiermee kon neutraliseren.
Het feit dat hij Valerius nu niet kon bedreigen met het doden van zijn zoon of vrouw, gooide roet in het eten.
Hoewel hij er een hekel aan had om de spreekwoordelijke laatste troef op tafel te gooien, zei een klein stemmetje achter in zijn hoofd dat hij zijn arrogantie nu geen voorrang moest geven en alle hulpmiddelen in moest zetten om die groep Paladins! die hem konden stoppen, tegen te houden.
Maximilliam stuurde een kort mentaal commando uit en binnen enkele seconden verdichtten de schaduwen voor zijn troon zich. Dreigend bleef de schaduw voor hem hangen.
De Ténébreux glimlacht kort en superieur en sprak toen tegen de schaduw: “Vandaag ben je boodschapper.”, de schaduw voor de anti paladin roerde zich geïrriteerd. Duidelijk geërgerd door de taak die hem nu werd toebedeeld.
“Ga en vertel de Shadout dat zij de zaken in gang moet zetten”
Het geërgerde trillen van de schaduw stopte even, alsof een schaduw verbazing kon tonen. Toen leek het of de schaduw gehoorzaam knikte en hierna zakte hij langzaam weg in de grond.

De laatste troef opgeven was altijd een gevaarlijk spel, maar de belangen waren op dit moment echt te groot en De Ténébreux was te dichtbij het doel waar hij de laatste twaalf jaren naar toe gewerkt had.


Top
 Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 1 post ] 

All times are UTC + 2 hours [ DST ]


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Search for:
Jump to:  
cron