Login


All times are UTC + 2 hours [ DST ]


It is currently Wed Dec 13, 2017 3:55 pm




Post new topic Reply to topic  [ 5 posts ] 
Author Message
 Post subject: Intermezzo XVII
PostPosted: Thu Aug 14, 2008 2:42 am 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Sat Mar 08, 2003 9:22 pm
Posts: 110
Location: Darromar
Derek Lamieux had goed geluisterd naar het verhaal en relaar van Belros.
Ondanks dat hij de nieuwe recruten intensief trainde en hier alle capabele paladins bij kon gebruiken, had hij toch een viertal van zijn beste mannen met de snelste paarden opdracht gegeven om een aantal lokaties die Belros in zijn verhaal had genoemd te blijven observeren.
Eén van hen was Charles Badineau, een jonge, veelbelovende ridder van Tyr die altijd als één van de eersten opstond wanneer er vrijwilligers voor een riskante opdracht werden gevraagd.
Charles had de onfortuinlijke taak toegewezen gekregen om de eventuele activiteiten rondom Castle Dantair te observeren.
Vanaf een veilige positie in de heuvels had hij een goed zicht op de ruïne van het voormalige glorieuze kasteel.
Hoewel hij veel van de taak verwacht had, was hij na een lange week toch teleurgesteld omdat er gewoon echt helemaal niets gebeurde.
In het midden van de voormalige binnenplaats stond een groot metalen beeld bewegingloos in een positie alsof hij ieder moment kon toeslaan.
De enige actie die Badineau hier kon waarnemen, waren de kraaien die het ijzeren beeld zo nu en dan als rustplaats gebruikten en neerstreken op een hoofd of geheven arm.
Verder was het alleen maar bitter koud.
Badineau was een devoot man en bad trouw zeven maal per dag tot Tyr.
Deze dag werd hij onderbroken in zijn vijfde gebed door het opvliegen van een zwerm kraaien uit de binnenplaats van de ruïne.
Geïrriteerd draaide hij zich naar de resten van het kasteel die verderop beneden hem lagen.
Zijn verbazing was groot, toen hij zag dat er wel tientallen kraaien boven de binnenplaats cirkelden. Iets had de beesten opgeschrikt en Badineau staarde intensief naar de ruïne om te ontdekken wat de beesten in hun rust en zijn gebed gestoord had.
Hij kon echter niets ontdekken. De kraaien hadden waarschijnlijk ook niet ontdekt wat hen had laten schrikken, want langzaam daalden zij weer naar de binnenplaats en landden weer op het metalen beeld.

Net toen Badineau had geconstateerd dat er sprake was van loos alarm, hoorde hij vanuit de binnenplaats een schril geluid als dat van metaal dat draait op ander metaal. Met het geluid dat op hem af kwam echoën, vloog ook de zwerm kraaien weer op.
Dit keer besloten de kraaien dat ze er genoeg van hadden en cirkelden langzaam hoger aan de hemel om langzaam in de richting van Badineau de ruïne te verlaten.

De paladijn had echter geen oog voor de vogels, want om de perimeter van de ruïne was een transparante, rode gloed verschenen. De gloed werd intenser en leek een soort van gordijn van licht te worden. Boven de ruïne werd het wolkendek weggedrukt, alsof een onzichtbare kracht vanuit de ruïne de wolken verdreef.
In het centrum van de ruimte die ooit de centrale hal van het kasteel was geweest, verscheen een eenzaam figuur met gestrekte armen. Badineau gokte, om voor de hand liggende redenen, dat dit een tovenaar was. De man zag er dodelijk vermoeid en ondervoed uit en datgene wat hij nu ondernam kostte hem duidelijk onmenselijk veel energie.
Wat Badineau toen waar nam in het rode gordijn kon hij niet geloven. Hij knipperde met zijn ogen om zich ervan te vergewissen dat hij werkelijk zag wat er nu gebeurde.
Binnen in het rode krachtveld, dat inmiddels de vorm van een gigantische koepel had aangenomen, leken de verweerde stenen van de vervallen kasteelmuren, zichzelf in razend tempo op te stapelen. Hierdoor ontstonden kasteelmuren die vol zaten met gaten van ontbrekende blokken steen. Vanaf de grond trok stof uit zichzelf omhoog naar de gaten en vervormde tot stenen die zij waarschijnlijk ooit waren geweest, voordat de erosie ze tot stof en zand had vermalen. Inmiddels verschenen vanuit het niets daken op de betreffende delen van het kasteel dat nu duidelijk aan het materialiseren was. Krassen en groeven in de stenen muren verdwenen als vanzelf en binnen een minuut stond het eigenlijke Castle Dantair op de plek waar zojuist nog een verwaaide ruïne was geweest.
Badineau besefte dat hij de eerste levende ziel was die sinds eeuwen het eigenlijke Castle Dantair onder ogen kreeg. Het kasteel was magnifiek en kolossaal. Indrukwekkend en tegelijk verontrustend. Je kon met één blik zien dat dit bouwwerk noch door mensenhanden was gebouwd, noch door een menselijke architect was ontworpen. De rode gloed van de koepel om het bouwwerk heen, veranderde de verontrustende aanblik in een illustere bijna demonische.
Het paard van Badineau hinnikte onrustig achter de paladin. Zijn blik niet van het kasteel afwendend gebaarde hij zijn paard achter hem tot rust. Het onrustige gehinnik van zijn paard stopte echter niet. Toch kon Badineau zijn aandacht niet van het tafereel onder hem houden.

Van de gigantische traptreden kwam de uitgeputte tovenaar het gebouw uit strompelen en wilde de binnenplaats oversteken. Hij keek een keer achterom en hetgeen hij had gezien deed hem zijn pas versnellen. Ondertussen had de wederopbouw van het gebouw de hulp van de tovenaar waarschijnlijk niet meer nodig, want deze ging gewoon door terwijl de tovenaar zich uit de voeten probeerde te maken.
Toen de tovenaar op de binnenplaats het metalen beeld had bereikt, hoorde Badineau weer het krassende geluid van metaal op metaal. Dit keer kwam de arm van het beeld pijlsnel naar beneden, duidelijk om de vluchtende tovenaar te vermorzelen.
Als door een wonder geholpen door de tovenaar opzij, nee, het leek eerder alsof op de plek waar hij zojuist had gestaan nu opeens alleen nog maar lucht was en de tovenaar een meter of drie van het beeld vandaan weer verschenen was.
Het beeld nam zijn originele pose weer in en leek de tovenaar verder links te laten liggen. Inmiddels was de tovenaar bij de gigantische poort die zojuist was verschenen aangekomen en nog slechts enkele meters van de opening verwijderd.
Op de binnenplaats en de kantelen van de muren verschenen uit het niets allerlei figuren. Eerst transparant maar in een snel tempo materialiseerden zij zich. Op de kantelen stonden mannen in zwarte tuniek met een vreemd embleem op de borst. De binnenplaats werd gevuld met groteske, gigantische reuzen die Badineau van weerzin bijna deden walgen.
De tovenaar keek nog een keer uitgeput achterom en even leek Badineau een spoor van trots op het gezicht van de uitgeputte man te herkennen. Toen de tovenaar echter zag dat de gematerialiseerde mensen en wezens zich vanuit de statische positie begonnen te bewegen, leek hij zich iets te herinneren en vluchtte de kasteelpoort door.
Net buiten het bereik van de rode, transparante koepel, staakte hij zijn vlucht, maakte wat arcane gebaren en verdween in het niets.

Enkele seconden voor de verdwijning van de tovenaar was er een lijkbleke man met spierwit haar vanuit het nieuw verschenen kasteel gestapt; de gigantische traptreden naar de binnenplaats op. Deze man voldeed aan de omschrijving die Lamieux had gegeven voor de gevaarlijke anti paladin, Maximilliam de Ténébreux. De anti paladin had duidelijk last van het daglicht want hij keek gedesoriënteerd over de binnenplaats, maakte een kort handgebaar en uit de hoeken van de kasteelmuren kwamen schaduwen op hem afdrijven die als een soort afweerschild het felle licht tegen hielden.

Dit was voor Badineau het signaal dat hij moest vluchten. Iedere spier en zenuw in zijn lichaam vertelde hem dat hij moest vluchten! Alsof zijn paard de onrust en angst van zijn baas rook, begon deze nog nerveuzer te hinniken. Toch wist de paladijn diep van binnen de discipline op te pakken om Derek Lamieux nu onmiddellijk te informeren.
Terwijl hij van een simpele ijzeren ring een tot draad getrokken stuk koper trok, bleef hij gefascineerd kijken naar het schouwspel onder hem.
Toen de draad van de ring los getrokken was, kon hij onmiddellijk voelen dat hij contact had met Lamieux. De bezwering die over de ring was uitgesproken, stelde Badineau in staat om een hele korte boodschap naar zijn leider over te brengen.
Terwijl hij voor de laatste keer bedacht hoe hij hetgeen hij net gezien had in een kleine dertig woorden moest overbrengen, verslapte honderden kilometers verderop door het plotse contact bij Lamieux de concentratie die hij had in het sparringduel met één van de trainees.

Lamieux liet zijn verdediging zakken en dit werd onmiddellijk gestraft door een venijnige klap met het plat van een zwaard. De klap drukte Derek achterover en versuft bleef hij op de vloer van de trainingsruimte in de tempel liggen De recruut die zojuist de commandant van The Hammer of Tyr had weten te vellen keek verbaasd en triomfantelijk tegelijk, terwijl het applaus van zijn medeleerlingen hem tegemoet schalde.
Lamieux hoorde van dit alles echter niets. Terwijl hij op de grond zijn adem probeerde te hervinden, galmde de stem van Badineau in zijn hoofd: “Dantair. Ruïne nu kasteel als uit het niets verschenen. De Ténébreux aanwezig. Veel soldaten en reusachtige monsters. Maken zich op voor een oorlog of verdediging. Koepel om kasteel heen. Zie ook...”
Het geluid verstomde in Lamieux’ hoofd. De spreuk was aan de kant van Badineau uitgewerkt.
Terwijl de rekruten de overwinning van de leerling op de commandant nog uitbundig toejuichten, schreeuwde Lamieux luidkeels: “Badineau! Maak dat je daar wegkomt! Dat is een opdracht!”
Het gejuich verstomde bij dit verontrustend geschreeuw.

Alsof Badineau nog aansporing van Lamieux nodig had gehad.
De jonge paladijn wierp nog een laatste blik op het gigantische kasteel wat in enkele minuten onder hem was verschenen en maakte zich toen op om met spoed te vertrekken, voordat de monsters beneden in de vallei zijn terugweg hadden afgesneden.
Opeens maakte een dodelijke onrust zich van de paladijn meester. Hij bemerkte nu pas dat achter hem zijn paard niet langer onrustig hinnikte.
Langzaam draaide hij zich om zag zijn trouwe ros levenloos op de grond liggen. Bovenop het dode dier zaten tientallen kraaien. Dezelfde kraaien die hij eerder vanuit de binnenplaats had zien opvliegen.
Badineau voelde onmiddellijk dat de kraaien iets onnatuurlijks en kwaadaardigs uitstraalden.
Hij sprong op en trok in dezelfde beweging zijn zwaard.
In antwoord hierop vlogen de kraaien onrustig op, maar bleven een meter of twee boven de grond hangen. De kraaien leken de paladijn uit te dagen door dicht bij elkaar te blijven vliegen. Voor de tweede keer in korte tijd kon Badineau zijn eigen ogen niet geloven, want de kraaien leken wel samen te smelten en te veranderen in één figuur. De paladijn knipperde één keer snel met zijn ogen en voor hem stond een afgrijselijk wezen waarvan hij helaas meteen besefte dat dit een paladin hunter was.
Het monster met een gezicht dat van tentakels gemaakt leek te zijn, duwde voordat Badineau kon reageren, een langzwaard met een zwart lemmet vlak onder de hartstreek van de paladijn.
Verstijfd van pijn en verontwaardiging dat het monster zijn zwaard zo makkelijk door het zware harnas kon stoten, liet Badineau zijn eigen zwaard uit zijn verlamde hand vallen.
Het monster kwam met zijn gezicht vlak voor dat van de jonge stervende paladijn. Onder de tentakels vandaan, kwam een buitengewoon gearticuleerde stem, waarvan alleen de onnatuurlijke echo het waanzinnige kwaad deed vermoeden: “Aangenaam, knecht van Tyr. De Seraphim is de naam van degene die jouw ziel naar andere oorden trekt als waar jouw God over je waakt. Je bent weliswaar niet degene die ik zoek, maar een mooie snack en bonus sla ik nooit af. Succes in de donkerste plekken die je nog gaat tegenkomen. Als je geluk hebt, zijn je hersenen zo dadelijk zover tot pulp vermalen dat je het voor de rest van de eeuwigheid niet eens meer beseft. Denk je dat Tyr je dit geluk zal brengen?”
Voordat Badineau kon schreeuwen sloten de tentakels zich om het hoofd van de paladijn en werd de laatste doodskreet dit hij nog zou kunnen uiten overstemd door een luid slurpend geluid.
Onder deze macabere doodsdans, maakten de wezens op de binnenplaats zich op voor een strijd. Een strijd die als enige doel had, iedereen de toegang tot het kasteel belemmeren tot na het Ritueel. Na het Ritueel was iedereen welkom.
Vanuit de pas aan de linkerkant van het kasteel, kwamen de eerste monsters en in zwart geklede soldaten uit de mist gemarcheerd. Systematisch namen zij strategisch belangrijke plekken in het dal voor Castle Dantair in.
Lamgzaam maar zeker bleef de stroom van het leger van het Kwaad het dal instromen...


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Thu Aug 14, 2008 10:53 pm 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Tue Oct 26, 2004 12:55 am
Posts: 138
Location: Darromar
ik weet niet of het mij nog gaat lukken een uitgebreid verslag te maken voor a.s. zondag voor een eventuele actie van belros.
als er een komt dan zal het waarschijnlijk zaterdag avond worden en dat is redelijk aan de late kant dan.

ik denk wel dat derrek lamieux contact heeft met belros binnen een paar dagen en dan zal vertellen over de waarnemingen van de scout die hij had gestuurd.
dan kunnen we bij de tempel van astoth een verdediging maken , maar hoeft deze niet zo groot te zijn als we voorheen van plan waren toch?

ik weet voor de rest niet wat valerius van plan is en hoeveel tijd dat kost?
maar ik zal in ieder geval even de mail en de site in de gaten houden en een kort antwoord geven indien nodig.

mzzl.

B.


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Fri Aug 15, 2008 12:33 am 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Sat Mar 08, 2003 9:22 pm
Posts: 110
Location: Darromar
Omdat het voor mij waarschijnlijk ook krap tijd wordt om de volgende informatie in een intermezzo te gieten even beknopt het volgende:

Belros, Lamieux informeert jou bijna onmiddellijk over zijn scout.

Wat jullie wel weten is dat je zonder een leger niet als single unit gaat binnenkomen.
Wellicht tijd om jullie verzamelde troepen in het leven te roepen?

Het weder opbouwen van de troepen van de Triad is nog een ding dat niet in het minutieus uitgedachte plan van De Ténébreux past. Al zijn voorbereidingen waren er immers op gericht om de betreffende tempels machteloos te maken met als klap op de vuurpijl de Black Rain.

Inmiddels vordert Low Davoincourt ook met hun praktijken. Zij hebben het voor elkaar gekregen dat de Black rain nu af en toe stopt.
(speltermen betekent dit dat er 4 maal per dag een 50% kans is dat er geen regen valt; ochtend, middag avond, nacht)

Succes mannen!

_________________
Carpe DM


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Fri Aug 15, 2008 1:03 am 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Tue Oct 26, 2004 1:02 am
Posts: 61
Location: Darromar
Belros,

Ik vind 'm moeilijk, erg lastig. Laat ik beginnen de feiten van de laatste posts van Tom op een rijtje te zetten:

    Leon blijkt geen relic te zijn, maar een pressie-middel te zijn geweest om Valerius tegen te houden acties te ondernemen tijdens het ritueel.

    Hedwick Iscariott draagt wel degelijk het artifact bij zich dat een sleutelrol zal gaan vervullen in het komende ritueel.

    Het opnieuw herrezen kasteel is gehuld in een rode nevel/waas wat het onmogelijk maakt binnen dit complex te teleporteren (imeers de chronomancer moest eerst naar buiten het kasteel eer hij kon teleporteren).

    De vallei stroomt vol met het leger van Tenebreux en neemt strategische plekken in om te voorkomen dat wij het ritueel kunnen gaan verstoren. Het lijkt ZEER onwaarschijnlijk dat ze ten strijde zullen trekken tegen de tempel van Astoth.

    Tenebreux kan niet tegen daglicht. Daar kunnen we wellicht handig gebruik van maken middels spreuken en dergelijke.

    De Paladin-killer is ook in de buurt in de vallei. Als we daar naar toe zouden teleporteren om eventueel te scouten, komen wij hem vroeg of laat tegen. De Seraphim kan in kraai-vorm ook vliegen, wat hem dus een zeer lastige tegenstander maakt (als hij dit al niet was). Armor en schild lijken niet te deren tegen zijn zwaard. Wellicht dat een magisch schild een betere bescherming kan bieden (Armor-spreuk of shield)?

    De Seraphim is waarschijnlijk een mindflayer. Wellicht is deze dan ook psionisch begaafd? Maakt het allemaal nog moeilijker! En naar welke paladin is deze paladin-killer werkelijk op zoek?

    De Tenebreux gaat zijn troefkaart inzetten tegen de Paladins. Schijnbaar zal een Shadout e.e.a. in gang brengen. Wat zal dit zijn?

Mogelijke acties? Ik stel er een paar voor. Schiet er maar op!

    We kunnen m.b.v. de Triad een groot leger gaan verzamelen en ten strijde trekken tegen het leger van De Temebreux. In de Chaos die dan ontstaat kan onze groep het kasteel binnensluipen en gaan wachten op het begin van het ritueel?

    Toch gaan proberen Hedwig tegen te gaan houden en hem het relic afhandig te maken?

    Valerius kan zijn discipelen vragen onderzoek te doen naar het kasteel en te kijken of er andere ingangen zouden kunnen zijn? Wellicht dat de discipelen van Mystra kunnen helpen hiermee? Welke andere informatie kan ik vinden over dit kasteel?

    Toch gaan scouten en gaan zien hoe e.e.a. zich in de vallei verder voltrekt?

    Last but not least: hoeveel mogen wij gebruiken aan informatie die ons is medegedeeld in de Intermezzo's van Tom?


Ik ben benieuwd naar jullie verder mening (ik was dit net aan het schrijven terwijl Tom zijn post al had geplaatst).

Groeten,
Valerius


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Fri Aug 15, 2008 8:08 pm 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Tue Oct 26, 2004 12:55 am
Posts: 138
Location: Darromar
in antwoord op de vragen van Valerius.

- ik denk niet dat we zelf moeten scouten in de vallei , dit moeten we laten doen.
- ik heb al aangegeven dat de verdediging van de tempel van astoth niet zo hoeft te zijn als we in eerste instantie dachten alleen dacht dat een kleine extra verdediging toch wel handig zou zijn.
- het onderscheppen van Iscariot dat is hetgene wat mij het meeste aanspreekt maar dit is een actie die we niet zullen ondernemen omdat wij als characters niet weten dat hij "de relic" bij hem heeft.....
- ik zou sowieso disciplen dingen laten uitzoeken..!
- ik wil wel met een leger (hoeveel man??) de vallei intrekken en dan niet het kasteel in sluipen zoals valerius aangaf, maar gewoon op ze paladins op oorlogspad vol erin duiken.

ik denk dat het gedoe van afleggen en undercover voorbij is en dat we nu maar eens een ECHTE confrontatie aan moeten gaan..

B.


Top
 Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 5 posts ] 

All times are UTC + 2 hours [ DST ]


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Search for:
Jump to:  
cron