Login


All times are UTC + 2 hours [ DST ]


It is currently Thu Sep 21, 2017 6:45 pm




Post new topic Reply to topic  [ 5 posts ] 
Author Message
 Post subject: belros temple astoth
PostPosted: Thu Mar 08, 2012 7:24 pm 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Tue Oct 26, 2004 12:55 am
Posts: 138
Location: Darromar
Sir Darkeyes, diverse beelden zijn reeds van de sokkels gehaald en opgeslagen op de beneden verdieping, we gaan morgen weg met een konvooi richting Trademeet zoals uw bevel luidde. Tevens blijven verschillende priesters bij Sir Skylar in Trademeet om daar de tempel helpen uit te breiden zoals door de stadsraad van Trademeet is goedgekeurd. Heeft u nog verdere wensen of orders?”, Belros bekeek de man voor hem en zonk verder weg in een gedachte.

“Sir Darkeyes?” herhaalde Yavandir, een jongeman die was gevonden midden in de woestijn tussen wat rotsen in gewikkeld in een natte doek.

De nomaden hebben tientallen verhalen over hoe het elven kind daar ten vondeling is gelegd

In mijlen rondom de vindplaats was niemand te bekennen en de doek waar de jongen in gevonden werd was nat en heeft hem beschermd tegen de hitte van de desbetreffende dag.

De nomaden stam die de tempel van Astoth vaak gebruiken om te schuilen, te eten of stam leden met behulp van priesters van Astoth beter te maken hebben de inmiddels 18 jarige jongen de kans gegeven om bij de tempel te blijven.

De jongen was Sir Hemmingway opgevallen door zijn onuitputtelijke leer gierigheid naar de edele kunst van het zwaard vechten, oefeningen werden dagen en zelfs nachten achter elkaar door de Yavandir herhaald en zo is in overleg besloten om Yavandir bij de tempel te houden om hem zo een opleiding te geven en de leer van Astoth te aanbidden.



Wanneer Belros de jonge elf zag moest hij altijd wel een fractie van een seconde aan het bijzondere verhaal denken maar nu waren zijn gedachte heel ergens anders.



“Eh… Yavandir, zoals bevolen gaat het konvooi morgen zeker de lange reis naar Trademeet beginnen. Volgens de laatste berichten die ik heb gehoord gaat alles volgens schema, als je vragen hebt kan je naar Sir Hemmingway. Ik heb het helaas nogal druk”, wat afwezig kijkt Belros wat voor zich uit en herpakt zichzelf dan weer.

“Yavandir, morgen ga je naar Trademeet en ik weet zeker dat je door Sir Skylar goed word ontvangen.

Je hebt de laatste twee jaren goed gepresteerd en een mooie vooruitgang geboekt, ik weet zeker dat je een goede templar van Astoth zal worden”



Met deze woorden keert Yavandir terug naar zijn werkzaamheden om Belros met zijn eigen gedachten in de gang achter te laten.

Onderweg naar de grote gebedszaal komt Belros langs de trap die naar beneden leidt waar onder andere de undead army waakte over de tempel.

De gedachte dat “zijn” leger van Astoth nu een of andere necromancer dient of niet, maakt Belros bijna gek van verlangen om zijn kameraden bij elkaar te roepen om het leger terug te halen.

Het was alleen niet zo eenvoudig, Valerius heeft de verhalen over de necromancer uitvoerig verteld en een actie om het leger terug te halen zou een grote missie worden in de toekomst, daarbij moest de tempel uit de woestijn verhuist worden naar Trademeet om verschillende redenen.

Het leven van Belros was alles behalve saai maar toch miste de leider van Astoth de actie die hij jaren achter elkaar had gehad op het slagveld en met het bestrijden van diverse monsters, organisaties en kwaadaardige elementen uit verschillende planes en werelden.



Maar goed laat ik me nu eerst richten op het verplaatsen van de tempel en daarna zien we wel hoe we de rest oplossen.

Gelukkig liep de verhuizing redelijk goed, een week geleden was er een konvooi vertrokken en dit lijkt goed te gaan en morgen dus de tweede.

De uitbreiding in Trademeet verloopt redelijk goed en de aanloop in de tempel gaat voor een stad in vredestijd goed door.

De teleport van Valerius die zo af en toe zorgt voor eten en drinken en kleine boodschappen is erg handig en zo nu en dan neemt de magic user wat spullen van Belros mee naar Darromar.



Alles goed en wel een dag na morgen moet ik in Darromar zijn, gelukkig zou Valerius morgenmiddag langs komen omdat hij waarschijnlijk weer eens geldnood heeft.

Komt mooi uit kan hij me ook gelijk meenemen naar Darromar.


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject: Re: belros temple astoth
PostPosted: Fri Mar 16, 2012 4:51 pm 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Sat Mar 08, 2003 9:22 pm
Posts: 110
Location: Darromar
‘Waar gaat dit allemaal heen? Het hele dorp verandert verdorie in een militair kamp!’, Dor gromde in zichzelf terwijl hij een haal nam van de pijp die rijkelijk gevuld was met het medicinale tabak Thalander. De oude, getekende man zat op de deurpost van zijn kleine, bescheiden huis en bekeek de intocht van de huifkarren die duidelijk uit een zuidelijker land afkomstig waren.
Dor blies de rook uit nadat deze zijn longen gepasseerd was en zijn medicinale werk had gedaan, legde zijn pijp van klei naast zich op de stoep en greep naar de aardewerken kop gevuld met wijn.
Thalander en wijn, twee dingen die deze oude veteraan had verdiend, volgens hemzelf.
Hij had een belangrijke rol gespeeld in de onafhankelijkheid van Trademeet.
De selecte groep waarvan hij jaren geleden onderdeel was geweest, had bepaald dat dit dorp; dit nietszeggende stipje op de landkaart van Toril een centrum zou worden van democratie. Een voorbeeld van hoe de diverse rassen binnen de Realms met elkaar om zouden moeten gaan. Op zich een prachtig uitgangspunt, maar de volgende stap was natuurlijk hoe je alle verschillende rassen bij elkaar zou kunnen krijgen. De magiër van de groep, Allistair, niet die van de Undermountains!, zei hij er zelf bijna altijd direct achteraan, kwam met de oplossing; er moest een handelspost gebouwd worden.
Immers, ieder ras en ieder persoon heeft baat bij handel en zo breng je de verschillende rassen ook weer nader tot elkaar. Allistair bleek gelijk te hebben, want nadat de Defenders of Trademeet, zo noemde de groep vrijbuiters zich, nadat Allistair zijn advies had gegeven, het dorp hadden vrij gegeven voor handel tussen alle rassen, en zij de eerste ‘tegenwerpingen’ met succes hadden beslecht, groeide het dorp al snel uit tot een enclave waar op een neutrale en vriendelijke basis iedereen waren kon wisselen.

Het ging allemaal goed en het leek er ook op dat iedereen zich aan het pact hield dat van kracht was voor Trademeet, de nieuwe naam van het groeiende dorp. Prachtig om te zien dat op enig moment de ongeschreven regels zichzelf in acht hielden omdat iedereen die naar Trademeet toe kwam gewoon wist wat wel en wat niet getolereerd werd. Er werd zelfs een groep in het leven geroepen om deze regels te beschermen, een heuse stadswacht. Terwijl de zelf aangestelde stadswacht de orde in Trademeet wist te handhaven, was het voor de stichters van deze perfecte handelspost tijd om een stap terug te doen.
Dor en zijn kornuiten bemoeiden zich steeds minder met de gang van zaken binnen het dorp dat nu leek uit te groeien tot een bolwerk van handel en niet discriminerende samenspel van de diverse rassen die Toril rijk was.
Het dorp reguleerde zichzelf en waar nodig, hielp de stadswacht een handje.

Een echte aanwinst voor de stadswacht was de jonge heer Krewis geweest.
Deze jongeman had, in de ogen van Dor, het potentieel om Trademeet naar het volgende niveau te tillen.
De jonge Krewis had rechtvaardigheidsgevoel, een goed inzicht in wat wel en niet in orde was en hiernaast de gave om als leider en visionair op te staan en vernieuwende ideeën te brengen; kortom het geschenk waar iedere vader van een dochter op zit te wachten. En… Dor was het dorp na al die jaren toch echt wel als een kind gaan beschouwen.

Maar nu, enkele jaren later, stond diezelfde Skylar Krewis aan het hoofd van een tempel die nota bene zichzelf het recht gaven om mensen ter plekke te veroordelen. De orde van deze tempel leek meer op een militaristische organisatie dan op een groep monniken. En nu marcheerde er nog een heel eskader in het zwart geklede soldaten van Astoth de handelspost binnen.
De aanvoerder van de karavaan meldde zich bij Skylar die met zijn mannen de nieuwsgierige bewoners op afstand hield. De aanvoerder salueerde formeel en toen Krewis terug groette, bracht de nieuweling zacht verslag uit. Dor kneep zijn ogen toe en nam afwezig een slok van zijn wijn. Hij mocht dan weliswaar stijf in de spieren zijn en het lichaam kon niet meer wat het jaren geleden kon, maar sommige vaardigheden had de oude avonturier niet verleerd. Onder andere liplezen. “Sir Krewis, de eerste van de drie karavanen uit de woestijntempel meldt zich. We zijn onderweg geen weerstand tegen gekomen, maar hebben wel voedsel en water moeten gebruiken van de lokale bewoners die we op route zijn tegen gekomen. Dit werd ons niet altijd in dank afgenomen, gezien de formatie van deze karavaan.”
‘Tja, geen wonder dat je niet overvallen wordt als je met een tot de tanden bewapend bataljon door het land heen stormt. Er is geen struikrover die het in zijn hersens haalt om een karavaan te overvallen die bewaakt wordt door de orde van Astoth, laat staan een karavaan die bestaat uit louter soldaten van Astoth.’, bedacht Dor zich, terwijl hij weer afwezig van zijn wijn nipte.
“We compenseren de gezinnen van wie we eten en drinken hebben genoten. Zo hoort dat. Ik neem aan dat je hebt bij gehouden bij welke gezinnen je gebruik hebt gemaakt van gastvrijheid?”, in antwoord hierop haalde de aanvoerder van de karavaan een rol perkament tevoorschijn, overhandigde deze aan Skylar en knikte kort.
Skylar ontrolde het document en scande vlug de lange lijst met namen waarachter vermeld stond wat de karavaan bij hen verteerd had. Skylar bromde kort: “Zo te zien hebben je mannen, het er wel van genomen, he? Dat wordt een flinke compensatie.” De leider van de karavaan verbleekte zichtbaar en stamelde: “Heer Krewis, eh… ik verzeker u dat we niet meer hebben gebruikt dan nodig was, ik…”, “Ja, ja,”, onderbrak Skylar het gestotter. “Het is al goed. Ik ben blij dat er een groep goed gevoede mannen hier voor de tempelpoort aantreedt. Je kunt je binnen melden bij Dagravis en hij zal je vertellen waar de mannen voorlopig worden onder gebracht.”, De leider van de karavaan ontspande weer, salueerde en maakte aanstalten om snel naar binnen te gaan. Skylar wierp een blik over de lange sliert van mannen en karren die hoofdweg naar het centrum van Trademeet in beslag nam, draaide zich toen om en wierp de leider van de karavaan toe: “Oh, en nog iets,”, de man versteende en draaide zich langzaam om: “Heer Krewis?”
“Morgen kunnen jij en al jouw mannen zich vlak voor dageraad melden bij de opzichter van de westelijke vleugel.” Skylar wees links van het tempelcomplex naar een bouwplaats. “Sorin zal blij zijn dat zijn hardwerkende mannen kunnen worden afgelost met goed gevoede, sterke vervangers. Dit mag je de komende anderhalve week iedere ochtend doen, trouwens. Ik zie uit naar de grote vorderingen die jouw mannen zullen maken bij de bouw van de westvleugel. Misschien hebben jullie de aanbouw wel af wanneer Sir Darkeyes over twee weken met de laatste karavaan arriveert.”
Met hangende schouders knikte de man op de tempeltrap kort en liep naar binnen.

Skylar grinnikte kort: ‘Een beetje zweten zal die volgevreten buiken goed doen.’, dacht hij bij zichzelf.
‘Over een week komt de tweede karavaan aan. De compensatie moet dan wel aan de families en gezinnen gebracht zijn, anders breekt er onrust uit. Hemmingway en zijn pupil Yavandir voerden deze karavaan aan en Hemmingway was één van de tempeliers die van Belros volmacht had gekregen om bestedingen te doen namens de tempel. Hij zou voor het onderhoud van zijn groep direct kunnen betalen, maar als hij de kosten voor de eerste groep ook moest voldoen, kon hij nog wel eens in geldnood komen.’

Skylar draaide zich naar één van zijn eigen mannen: “Haal je drie beste ruiters en geef hen de snelste paarden. Zij moeten langs deze mensen en hen compenseren voor het verlies aan inkomsten.”, Skylar gaf zijn luitenant de perkamentrol die hij nog steeds in zijn hand hield. “En zorg ervoor dat die karren zo snel mogelijk van de straat zijn. Ze blokkeren de hele boel en er kan geen ziel meer naar de markt op deze manier.”
De luitenant knikte kort en haastte zich het tempelcomplex in.

Skylar keek nogmaals de straat in en zag de oude Dor voor zijn huis zitten. Hij knikte kort naar de man die als enige tegen een uitbreiding van de tempel van Astoth had gestemd in de stadsraad. De oude man nam een haal van zijn pijp en knikte kort terug. Skylar had de argumenten die Dor naar voren had gebracht in de stadsraad inmiddels begrepen en had nu zelf ook een zekere zorg over het effect wat de uitbreiding van Astoths tempel op de economie van Trademeet kon hebben. Een tempel vol met fanatieke snelrechters in een gemeenschap die leeft van de handel zou wel eens een tijdbom kunnen zijn.
Skylar had er echter alle vertrouwen in dat met de juiste maatregelen de uitbreiding van de tempel hier in Trademeet een groot succes kon worden.

_________________
Carpe DM


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject: Re: belros temple astoth
PostPosted: Tue Aug 21, 2012 9:01 pm 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Tue Oct 26, 2004 12:55 am
Posts: 138
Location: Darromar
dagen vlogen bijna voorbij en Dor zag de tempel in zijn straat groeien en drukker worden.
Werk mannen renden en vlogen heen en weer met stenen en hout, de bevolking van trademeet vond het deels wel erg spannend en aan toeschouwers ook geen gebrek.
De mensen werden netjes op gepaste afstand gehouden en er werd door de bewaking extra aandacht geschonken aan mensen die wat wilde vragen over de tempel.

Dor zat zoals vaker rustig voor de deur toen er op de betreffende ochtend zeer vroeg een hoge gast arriveerde, de straat was zelfs verdacht stil? Misschien logisch als er een grote in het zwart geklede man met een imposant zwaard aan zijn zijde doorheen loopt en ook Dor staat op en zet zijn oude avonturiers lichaam schrap en zoekt haastig en wat klungelig naar een end hout!! Voor je weet maar nooit?

“wees niet bang buurman! Er zal niets gebeuren.”
Dor kijkt op naar de donker geklede gedaante.
“trademeet en deze buurt in het bijzonder zullen er in vervolg een handlanger bij hebben in het handhaven van de orde hier, ook de handel zal geen last ondervinden van de tempel van Astoth en deze buurt zal bij de voltooide tempel weer rust krijgen.
Oude avonturiers zoals u zie ik graag komen naar mijn tempel, u bent op leeftijd maar de geest is jong dat zie ik, eens een strijder tegen het kwaad altijd een strijder tegen het kwaad of niet dan?”
Dor kijkt op en is toch wel een beetje gevleid door deze woorden van de onbekende.
“eh..tja, ik heb inderdaad wel wat verhalen als je een keer wat wilt horen!.
Eh..tja…eh….buurman??”
“gegroet, wij zien elkaar zeker weer.” Zegt de zwarte vreemdeling tegen Dor en loopt richting de tempel.
Het oude avonturiers oog van Dor observeren de vreemdeling en hij ziet een zwaard met een blauwe gloed onder het gewaad aankomen, als de vreemdeling een paar meter verderop zijn donkere kap afzet en nog even omkijkt ziet Dor door het los geknoopte gewaad een leather armor met de weegschaal en de traan.
Skylar staat op de trap van de tempel te wachten en salueert en buigt naar de vreemdeling.

Dor zijn avonturiers oog bedriegt hem niet en al heeft hij tegen de tempel gestemd en vind hij het allemaal maar niks hij kan een overslag van zijn oude avonturiers hart niet tegen gaan als hij beseft dat hij net een indirecte uitnodiging heeft gehad van de voice van Astoth zelf.


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject: Re: belros temple astoth
PostPosted: Wed Aug 22, 2012 10:00 pm 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Tue Oct 26, 2004 12:55 am
Posts: 138
Location: Darromar
sir belros, de kapitein van de wacht is gearriveerd.”
Belros kijkt op van zijn buro en zegt de boodschapper de kapitein binnen te laten.
De kapitein van de Trademeet stadswacht is niet zoals je zou denken een grote flinke kerel maar een redelijk magere man met een vriendelijke uitstraling, misschien dat hij mede door dit voor komen de stad in een zo vredige en rustige staat kan houden.
“sir Darkeyes, het doet mij goed om te zien dat de tempel van Astoth professioneel en vakkundig gebouwd word.
Het lijkt een sieraad voor de stad te worden.”
Belros is gevleid en bedankt de kapitein voor het compliment.
“het is echter wel zaak dat ik de rust in Trademeet behoud en ik wil u woord als de leider van deze religie dat ik daar op kan rekenen?”
De kapitein neemt zijn hoed af en gaat wat op zijn gemak zitten om het antwoord van Belros aan te horen.
“trademeet en de stads wacht zullen de volle medewerking van mij en de tempel hebben bij ongeregeld heden, dat is vooraf van de bouw al besproken bij de raad van stads oudsten en iedereen heeft ingestemd op mijn buurman Dor na maar ik zorg dat ook hij geen last zal krijgen van onze aanwezigheid.
Ook voor mij is dit een drukke plek om de hoofd tempel van Astoth neer te zetten maar ik heb mijn beslissing bewust genomen omdat ik denk dat hier in het bruisende Trademeet mijn tempel onderdak kan bieden aan reizigers, zieken en tevens dienst kan doen als onderdak bij calamiteiten zoals dat met een mooi woord heet.”
De kapitein ziet een enthousiaste leider voor hem zitten en gelooft dat ieder woord oprecht is wat hij hoort maar hoe kan dat ook anders bij een paladin met zijn faam?
“hierbij overhandig ik u nog een plattegrond zoals de tempel er op den duur uit moet gaan zien.
Dit kan nog wat zon omwentelingen duren maar het geeft een idee, ik verwacht echter wel dat het binnen afzienbare tijd klaar is want we hebben weinig tegenslagen tot nu toe.
Het verhuizen van bepaalde zaken uit de woestijn zal nog wat kop zorgen geven maar daar zal ik u niet mee lastig vallen.”
Belros steekt zijn hand wat demonstratief uit naar de kapitein om duidelijk te maken dat het gesprek voor hem niet langer hoeft te duren.
De kapitein neemt het papier in ontvangst.
“ik zal het bekijken en laten zien aan de stads oudsten, bedankt en een voorspoedige bouw verder.”

Als de kapitein het tijdelijke vertrek van Belros verlaat dan ziet de voice van Astoth bij het sluiten van de deur dat de kapitein zijn hoed is vergeten van tafel, hij pakt hem op en volgt de tengere man die inmiddels een paar gangen verder loopt.
Bij de dubbele deuren van de ingang haalt hij de kapitein in en pakt hem bij zijn schouder om de hoed te geven.
Vliegens vlug draait hij zich om trekt 2 rapieren? Berlos doet een stap terug en 2 tempel wachters springen op de kapitein af.
“rustig, wapens neer” commandeert Belros zijn mannen.
“u hoed kapitein, die was u vergeten.”
De kapitein van de wacht kijkt wat geschrokken naar Belros.
“vanwaar deze agressieve en paniekerige actie kapitein? U heeft toch geen slecht geweten?”
Belros overhandigd de hoed en wacht op een reactie?


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject: Re: belros temple astoth
PostPosted: Tue Oct 02, 2012 1:05 am 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Sat Mar 08, 2003 9:22 pm
Posts: 110
Location: Darromar
De blik die Belros in de ogen van de kapitein bespeurde paste geenszins bij het tengere postuur en de vriendelijke uitstraling die hij reeds eerder had geobserveerd.
In een fractie van een seconde had kapitein Elarik de complete situatie in zich opgenomen en een fractie later al zijn strategische opties in gedachten de revue laten passeren.
Door de manier waarop hij de situatie in zich opnam en de vloeiende beweging waarmee zijn naalddunne rapieren als een soort van verlengstuk van zijn armen hadden bewogen, zorgden ervoor dat de twee wachten maar wat graag een stap naar achteren deden.
Voor de Voice of Astoth stond een doorgewinterde veteraan die ook de rust en vrede in Trademeet kon bewaren wanneer een vredige en vriendelijke aanpak ontoereikend zouden zijn. Voor het eerst sinds lange tijd had Belros weer een krijger van formaat voor hem staan.
Terwijl de punten van de rapieren nog trillend nazongen, verdween de strijdlust net zo snel als deze was gekomen uit de ogen van de kapitein.
Hij ontspande zichtbaar, borg zijn zwaarden net zo vloeiend als dat ze tevoorschijn waren gekomen weer op en boog verontschuldigend.
“Mijn oprechte excuses, tempeloudste. Ik ben nogal schichtig de laatste tijd… En vergeetachtig, als ik mijn hoed vergeet.”
De twee wachters ontspanden bij deze woorden en de minder vijandige pose die Elarik aannam. Belros leek ogenschijnlijk ook te ontspannen en toverde een milde glimlach op zijn gezicht. Ondertussen was iedere vezel in zijn lichaam gespannen. Hij was, in tegenstelling tot zijn twee wachters, nog niet vergeten hoe snel de kapitein in een ware vechtmachine was veranderd. Lachend reikte Belros de kapitein zijn hoed aan.
Het was kapitein Elarik met zijn getrainde oog ook zeker niet ontgaan, dat onlangs de ontspannen indruk die Belros maakte, hij zijn hand net iets te dicht bij het gevest van zijn zwaard hield.
De kapitein boog nog dieper en nam zijn hoed in ontvangst. “Excuses voor dit misverstand, eerwaarde, mijn zenuwen speelden mij parten.” Belros knikte kort: “Excuses aanvaard, kapitein. Ik heb geen kennis genomen van enig misverstand en prijs de stad Trademeet alleen maar met een vaardig bewaker der vrede al nu voor mij staat. Het blijft een eer en voorrecht om hier het Woord van Astoth te mogen verkondigen.”
Terwijl de kapitein van Trademeet zich omdraaide en richting de uitgang van de tempel wandelde, keek Belros hem vorsend na. Afwezig gebaarde hij de twee wachters weg. Een stem in zijn achterhoofd bromde: ‘Deze kapitein Elarik is of een zeer waardevolle bondgenoot, óf een tegenstander van formidabel formaat. Hoe dan ook, met deze man moet je rekening houden.’
Belros kreeg niet langer de tijd om zich te bekommeren om het bezoek van zonet, want vanuit de gang achter hem kwam Yavandir toesnellen; zijn gezicht op onweer. “Het lijkt wel of Beshaba, de maagd van onheil, haar bed houdt naast de bouw van de westmuur! Nu is er weer een blok en takel geknapt en een blok steen van 400 kilo vol op de muur gevallen. Heer Darkeyes, de schade is groot en loopt in de duizenden goudstukken.” Belros hield zijn hand omhoog en maande Yavandir hiermee tot stilte. “Hoeveel vertraging?”, vroeg Belros rustig.
Yavandir herpakte zich en gaf aan dat hij inmiddels de reparatie al in gang had gezet en de vertraging nu beperkt was tot slechts anderhalve dag. Skylar had geadviseerd om Yavandir een deel van de verantwoordelijkheid te geven voor de voltooiing van de tempel en wederom had hij gelijk gehad. Deze jongeman was in staat om snel beslissingen te nemen en altijd het doel in het vizier te blijven houden.
Belros verdrukte zijn gedachten omtrent de kapitein van Trademeet en richtte zich op de meer urgente zaken; het afbouwen van de tempel. Er moest nog veel gebeuren; zelfs zonder tegenslag.

Diezelfde avond haastte Elarik zich naar de bijeenkomst. Zoals alle aanwezigen, had ook Elarik zich gehuld in een grijze mantel met kap. Dit alles om anonimiteit te verzekeren tijdens de bijeenkomst. De bijeenkomst bestond inmiddels uit negen personen en misschien vandaag wel uit meer. Het aantal leden groeide iedere keer wanneer er een nieuwe bijeenkomst was.
Toen hij zeker wist dat hij niet gevolgd werd, stapte hij uit de schaduw van de palissade die de perimeter van Trademeet tekende en stapte snel de veilige duisternis van het woud in. Waar hij bij de vorige bijeenkomsten nog vol vertrouwen had gehad in het feit dat hij voor de juiste zaken voor de stad zijn deel leverde in het geheel, werd hij dit keer verscheurd door twijfel.
Er was hem inmiddels meer dan duidelijk gemaakt welk groot gevaar de komst van de tempel van Astoth voor de toekomst van Trademeet zou betekenen. Maar na het bezoek aan de Voice of Astoth bleef er toch hardnekkig iets aan het geweten van de kapitein van Trademeet knagen. De man, die zo was afgeschilderd als het grote gevaar voor de stad, bleek bij nader inzien toch een oprechte man. Weliswaar had ook Elarik al snel gezien dat Belros Darkeyes een man was die niet snel van zijn eigen standpunten wilde wijken, maar hierin herkende hij ook wel veel van zichzelf.
Elarik had nu meer moeite met te accepteren dat deze man de ondergang van Trademeet zou betekenen; iets wat hij eerder met volle overtuiging had geloofd en wat de leider van de bijeenkomst ook meer dan eens uiteen had gezet. Voor het eerst dacht hij na over de vorige bijeenkomsten en besefte hij nu pas dat de leider, alleen maar bekend onder de naam Scar, vanwege de rode streep die over zijn kap liep als een litteken, een mild accent had gehad. Een accent niet vanuit deze streek.
De anonieme kapitein stapte de open plek in het woud op waar de bijeenkomst voor vandaag was belegd.
En ondanks dat de woorden van The Scar over de dreiging die deze tempel van Snelrecht met zich meebrachten op hem in hamerden en stuk voor stuk meer dan waarheid bevatten, bleef in zijn achterhoofd een onbestemd gevoel knagen. Dat gevoel wat hij al eerder had gehad; die dag, jaren geleden dat hij de verkeerde beslissing nam en zijn complete groep avonturiers rechtstreeks naar hun dood leidde….

_________________
Carpe DM


Top
 Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 5 posts ] 

All times are UTC + 2 hours [ DST ]


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Search for:
Jump to:  
cron