Login


All times are UTC + 2 hours [ DST ]


It is currently Thu Nov 23, 2017 3:56 pm




Post new topic Reply to topic  [ 14 posts ] 
Author Message
 Post subject: Mission of Valerius: Bring down the wall of Kahrizad
PostPosted: Mon Feb 25, 2008 9:46 pm 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Tue Oct 26, 2004 1:02 am
Posts: 61
Location: Darromar
Nadat ik mij had terug getrokken van de bespreking, waarin besproken werd hoe de diverse bondgenoten in stelling moesten worden gebracht, begaf ik mij naar mijn laboratorium om mij te verdiepen in het boek waarin het ritueel van Kahrizad tot in detail was beschreven. Mijn doel was om het gehele boek van voor naar achter te lezen en dan tot een plan te komen hoe de bezwering ongedaan gemaakt kon worden.


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Mon Feb 25, 2008 10:57 pm 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Sat Mar 08, 2003 9:22 pm
Posts: 110
Location: Darromar
Valerius zat nu al vier dagen onafgebroken over het oude relikwie gebogen. De fragiele pagina's werden voor de honderdste keer omgeslagen en met iedere pagina die de magiër omsloeg leek het oude boek krakerig en opstandig te zuchten.
"Trogaj khun Haarzahd...", mompelde de magiër afwezig. Van de oertaal waarin het boek was geschreven was weinig doucmentatie bewaard gebleven. Het enige waar Valerius zijn vertaling op kon baseren was een oud heldenepos dat Shadout Harah hem drie dagen geleden had gegeven. Het heldenepos bestond uit 54 strofen die allen in het oud Dethek vertaald waren. Met dit epos kon Valerius zijn kruisverwijzingen zoeken en stond had hij de twijfelachtige taak het boek van Kharizad te vertalen naar het Dethek en vervolgens deze tekst weer te vertalen naar het Common.
"Het moet een component zijn dat nodig is om de spreuk ongedaan te maken. Anders was het wel aan de linkerkant van de pagina geschreven.", de muisstille schaduwen in de bibliotheek van de tempel, gaven wederom geen antwoord. "Trogaj khun Haarzahd.. Schittering gevangen in duisternis. Wat bedoelen ze hier dan mee?"

"Trogaj khun Haarzahd, schittering gevangen in een bol van duister. Nafti parels. Gitzwarte parels, ook wel bekend als: de schaduw die schittert.", de oude krakerige stem die de overpeinzingen van Valerius beantwoordde, deed de magiër opschrikken.
Ongemerkt had Shadout Harah de bibliotheek betreden en glimlachte warm naar de vermoeide tovenaar.
"Ach natuurlijk!", verzuchtte Valerius: "Nafti parels. Vergruis de parels en blaas het stof over het magisch veld om richting te kunnen geven aan de focus van een ontmantelingsspreuk!", triomfantelijk keek Valerius naar de oude wijze en begon vervolgens driftig aantekeningen te krabbelen op een lange rol perkament.

Shadout Harah lachte nogmaals vriendelijk en zag toen pas hoe vermoeid de leerling van Azuth eruit zag. De afgelopen vier dagen had hij zeker niet meer dan 4 uur slaap gehad en zijn gezicht verried dat dit inmiddels zijn tol begon te eisen.
"Hoever ben je gevorderd met het ontrafelen van het Geheim van Kharizad?"
"Er zijn nog twee dingen die ik niet duidelijk heb. Dat heeft te maken met de pronunciatie van het derde deel van het riueel en op welk moment in het ritueel de schub van de rode draak en de zilveren draak gebroken moeten worden. Volgens mij staat het hier, of hier..", wanhopig wees Valerius op twee passages in het mysterieuze boek van Kharizad. "Ik kom er niet, Shadout. Ik ben er zo ontzettend dichtbij, maar nu kom ik niet verder.", hulpeloos liet Valerius zich achterover vallen in zijn stoel.
"Als ik je met die twee zaken help en we hebben die laatste zaken duidelijk,", Shadout Harah keek vorsend over de tafel waar perkament en boeken als drogend wasgoed door elkaar lagen: "Beloof je me dan, dat je eerst gaat slapen en dan pas uitgerust de laatste hand legt aan het scrhijven van de spreuk voor het ritueel?"
Valerius knikte haast kinderlijk. Shadout Harah keek hem even streng aan, liep vervolgens om de tafel heen en zei op warme toon: "Nu, schuif op dan."
dankbaar schoof Valerius iets op en gaf de oude dame ruimte om met hem mee te kijken in het oude boek. "Hmm, eens kijken. Rafigar doleh Amberza.", Shadout Harah keek even naar Valerius en vroeg: "Kan dat niet: wanneer het zwarte stof gevallen is, breekt de Spiegel, betekenen?"
Valerius las de tekst nog een keer en schudde zijn hoofd: " Rafigar duidt volgens mij niet op het zwarte stof maar, meer op de donkere aarde. De grond waarop de muur is geplant." Shadout keek ook weer naar de tekst en overdacht het antwoord van Valerius. "Hmm, ok. Donkere grond. Dan betekent het misschien: Als de donkere grond omgewoeld wordt, breekt de spiegel. Ofwel de zilveren schub van de draak?"
Valerius keek weer naar de tekst. "Wellicht bedoelt men..."

Vier uren later sliep Valerius tevreden in. De laatste sluier rondom de spreuk van Kharizad was gevallen met de hulp van de oude en wijze Shadout.
Morgen kon hij de laatste hand leggen aan de tegenbezwering en kon hij de ingrediënten laten verzamelen. Nu alleen nog drie andere magiërs vinden die onontbeerlijk waren bij het uitvoeren van het ritueel. Magiërs van de tweede cirkel. Ofwel, ervaren magiërs die spreuken van de 6e graad beheersten.

_________________
Carpe DM


Last edited by Merrick on Mon Mar 03, 2008 3:06 am, edited 1 time in total.

Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Mon Feb 25, 2008 11:05 pm 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Tue Oct 26, 2004 12:55 am
Posts: 138
Location: Darromar
ok....
zo werkt het dus.....
wel amusant!!


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Mon Mar 03, 2008 1:27 am 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Tue Oct 26, 2004 1:02 am
Posts: 61
Location: Darromar
De volgende dag, na een zeer goede nachtrust te hebben gehad (de beste sinds tijden!), legde hij de laatste hand aan de tegenbezwering. Deze scroll met de bezwering tezamen met de beschrijving van het ritueel gaf hij aan Shadout Harah.

Een tweede beschrijving van het ritueel gaf hij mee aan Tormyr vlak voordat deze zou vertrekken naar koningin Zhiranda Star Rhindaun. Vergezeld met deze beschrijving was een verzoek aan haar deel te nemen aan het ritueel om de muur van Kharizad ongedaan te krijgen. Valerius had namelijk nog drie ervaren Magiërs nodig die hem zouden bijstaan tijdens het ritueel. De koningin was de enige Magiër die hij op dit moment kende en vertrouwde (!) die kennis van de magie had van tenminste zijn graad (en waarschijnlijk een stukje hoger ook!). Maar waar haalde hij zo snel nog twee andere magiërs vandaan? Even schoot hem een oude bekende te binnen in Darromar, zijn leermeester en hoofd van de tempel van Azuth in Darromar: Benay Mindstome. Hoe lang geleden was het niet geweest dat Benay, Valerius de allereerste les in de beginselen van Magie gaf? Het leek te zijn gebeurt in een ander leven. Deze man, letterlijk een wandelende bibliotheek aan kennis, zou nu zo goed van pas komen. Echter zo snel als deze gedachte bij hem opkwam, zo snel zette hij deze weer opzij. Teveel risico; juist de tempel zou nu de eerste plek zijn die men in de gaten zou houden… Waar zouden er dan wel ervaren en betrouwbare magiërs te vinden kunnen zijn. De tijd begon zeer te dringen.

Er was namelijk nog een uitdaging bijgekomen. Bij het onderzoeken van het laatste stukje van de bezwering was Valerius namelijk achter nog een missend puzzelstukje van informatie gekomen; namelijk het moment waarop de bezwering moest worden uitgevoerd. Precies over acht dagen zouden de sterren genaamd “The Five Wanderers” het meest gunstig staan voor het uitvoeren van dit ritueel, namelijk in één rechte lijn. In de oude tome van Kharizad werd gesproken over het moment waarop “The Five Wanderers in eenheid het ritueel zouden aanschouwen in een zee van sterren”. Valerius was wit weggetrokken toen hij dit had gelezen en had meteen berekeningen gemaakt om het moment te bepalen waarop deze vijf sterren in een rechte lijn aan de hemel zouden verschijnen. Azuth was met hem geweest toen bleek dat deze gebeurtenis precies over acht dagen zou plaatsvinden. Als hij een week of wat later deze informatie te weten was gekomen, was het nagenoeg onmogelijk geweest het ritueel op tijd te volbrengen en had hij vijftig jaar kunnen wachten tot dit volgende moment…

De enige andere plaats waar hij mogelijk medebroeders in de magie zou kunnen vinden was in een stad die hij een lange tijd geleden had bezocht en die hij samen met zijn mede avonturiers had gezuiverd van een blaam die onterecht op deze stad en haar inwoners terecht was gekomen. De groep paladijnen had Low Davencourt een dienst bewezen door te bewijzen dat een groep vermiste kinderen niet door iemand van de bevolking van Low Davencourt was ontvoerd geweest, maar door een ander sinister genootschap, met aan het hoofd Mother… In Low Davencourt, waar een enorme diversiteit aan rassen aanwezig was, was tevens een enorme hoeveelheid kennis van de magie aanwezig. Aangezien Valerius ook in Low Davencourt op zoek zou gaan naar bondgenoten, zou dit ook de beste gelegenheid zijn om op zoek te gaan naar twee magiërs of eventueel drie wanneer de koningin niet beschikbaar zou zijn.

De volgende ochtend vroeg bracht Shadout Harah, Valerius naar de kamer met het portaal. “Het is me gelukt ingrediënten voor het ritueel te verzamelen, zoals je hebt gevraagd.”. “Dank, Shadout Harah. Ik weet niet hoe ik je ooit kan bedanken. Ik zou nooit zover zijn gekomen zonder je hulp en wijsheid.”. Valerius keek Shadout Harah een moment langer aan en zei toen: “Ik weet niet welke fouten je in het verleden hebt gemaakt dat je heeft doen besluiten jouw huidige pad te doen nemen, maar ik dank Azuth de dag dat je besloot de tempel van Azuth te betreden. Het spijt me dat ik aan je loyaliteit heb getwijfeld.”. Shadout Harah glimlachte en sprak slechts: “Het zij je vergeven, Valerius. Ook al deed de ondervraging mij pijn en moest ik herinneringen terughalen die ik dacht voor altijd te hebben weggestopt, begrijp ik goed de noodzaak die hiervoor was.”. “Maar laten we ons nu concentreren op de missie die voor ons ligt. Heb je alles bij je?” Valerius controleerde nog eenmaal zijn backpack. Hij had twee extra scrolls meegenomen, één met een Teleport-spreuk, de ander met een Greater Dispel Magic erop geschreven. Naast wat gedroogd voedsel en water had hij zijn trouwe reis-spreukenboek meegnomen en de twee wands, die hij altijd bij zich droeg: z’n rod of wonder en z’n wand of telekinesis.

Tenslotte had hij ook een kleine trechter meegenomen. Dit kleinood had hij een tijdje geleden voor Belros gemaakt wanneer de situatie zich mocht voordoen dat hij voor een grote menigte buiten zou moeten spreken. De trechter was niet groter dan z’n hand, maar zou de woorden van diegene die er doorheen zou spreken, magisch versterken zodat deze tot in de wijde omtrek te horen zouden zijn. Door omstandigheden had hij het kleinood nog niet aan Belros kunnen geven. Maar Valerius had zo’n vermoeden dat hij het zelf wel eens goed kon gebruiken voor zijn missie.

Valerius ging tevens mentaal zijn spreukenarsenaal langs. Middels zijn tatoeages kon hij een groter aantal van zijn sterkste spreuken opslaan. Hij had inmiddels ondervonden wat er kon gebeuren wanneer hij dit stukje extra geheugen zou aanspreken… “Ik ben klaar Shadout Harah. We zien elkaar bij het portaal, een kleine kilometer van Keep Davencourt vandaan, precies nu over drie dagen, zoals afgesproken (hopelijk zou er dan ook nieuws zijn van de koningin)”. Shadout Harah knikte kort. Hierop sprak Valerius de invisibility spreuk uit en verdween uit zicht. Hierna activeerde Shadout Harah het portaal. Na een kort schietgebedje aan Azuth, stapte Valerius door het magische portaal. Even flikkerde het portaal en wist Shadout Harah dat de missie van Valerius daadwerkelijk was begonnen. Hierop sloot Shadout Harah het portaal weer zoals afgesproken.

De zon was net opgekomen toen Valerius (onzichtbaar) door de portaal was heen gestapt. Hij hield z’n adem in en keek om zich heen en zocht de eerste de beste beschutting die hij kon vinden. Niet ver van zijn huidige positie was een clustertje bomen te vinden en daar kon hij enige beschutting vinden voor de volgende actie die hij moest ondernemen. Eenmaal daar aangekomen begon hij de marktplaats, die hij meer dan drie jaar geleden had bezocht in Low Davencourt en waar hij tegen een dure prijs een houten doosje had weten te bemachtigen, zich opnieuw voor z’n geest te halen. Het was hem nooit gelukt te weten te komen welke geheimen het kleine kistje had verhuld en hij zou het nooit te weten komen ook. In een latere missie was het kleinood, tezamen met een flink aantal andere bezittingen die hij op dat moment bij zich had gedragen, in het vuur van een fireball vernietigd. Tot op heden deed het hem nog altijd pijn wanneer hij eraan dacht welke magie en geheimen er voor altijd verloren zouden zijn gegaan… De marktplaats was via een klein straatje te bereiken en dit kleine straatje, zo’n kleine 50 meter van het marktplein verwijderd, was de perfecte plek om ongemerkt in Low Davencourt te verschijnen.

Toen hij deze plek goed in z’n geestesoog zag verschijnen, sprak hij een Teleport uit … en even later verscheen hij uit het niets in het kleine straatje dichtbij het marktplein. Nog steeds gehuld in een magische deken van onzichtbaarheid, dook hij met z’n rug tegen de dichtstbijzijnde muur aan, maar gelukkig was er niemand te zien in dit straatje. Het was tijd voor z’n derde spreuk, een fly. Opnieuw concentreerde hij zich en sprak de woorden “Wings of Azuth” uit en even later steeg hij boven de daken uit van Low Davencourt en probeerde hij het tafereel onder hem te ontwaren en de beste plek uit zoeken van waaruit hij het volk van Low – en Keep Davencourt kon gaan toespreken …


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Tue Mar 04, 2008 12:55 am 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Sat Mar 08, 2003 9:22 pm
Posts: 110
Location: Darromar
Valerius liet zijn stem door de straten schallen van Keep Davincourt. Het item dat hij aanvankelijk voor Belros had gemaakt aan zijn lippen, waardoor zijn stem meermalen versterkt werd. echter, de straten bleven verlaten, wat hij ook riep.
Zelfs toen hij uit wanhopige ellende riep dat er voor iedereen die een dansje op straat kwam maken, 10.000 goudstukken werden uitgedeeld, bleef de stad in stilzwijgen gehuld.
Net toen hij de moed op wilde geven, zag hij een eenzaam figuur door de verlaten straten sluipen. De persoon bewoog zich van schaduw naar schaduw, alsof hij er alles aan deed om onopgemerkt te blijven.
Hoopvol zette Valerius het piepkleine trechtertje aan zijn mond en sprak enthousiast naar beneden: “Hallo, waardige burger van Davincourt! Wat ben ik blij U te zien! Ik ben hier om de rest van het volk toe te spreken! Kun u me hiermee helpen?!”
De man die veertig meter onder Valerius in de schaduwen bewoog, leek ineen te krimpen en verdween even in de schaduwen van een vervallen gebouw. Toen Valerius vervolgens verwachtingsvol stil bleef, kroop de man na enkele seconden weer aarzelend uit de schaduw en keek angstig om zich heen en naar boven. Even bleef zijn blik op Valerius in de lucht rusten en toen spiedde de ineengedoken man de rest van de Hemel af.
Valerius besloot om de man nogmaals toe te spreken: “Burger van Davincourt! Nogmaals, ik ben blij om u te zien! Wie kunt u nog meer van mijn komst verwittigen?!”, de man was na de eerste zin die Valerius had uitgesproken alweer angstig in de schaduw gedoken. En toen Valerius weer een stilte inlaste, kwam na enige ogenblikken de in elkaar gedoken figuur weer gefascineerd en angstig uit de schaduw. Weer beloerde de man de Hemel en weer leek hij Valerius te negeren. Net toen Valerius geërgerd een opmerking over onbeleefdheid wilde maken, schoot hem te binnen dat de arme man op de grond hem ook nooit zou kunnen zien, omdat Valerius nog steeds de mantel de Onzichtbaarheid van Azuth droeg.
De tovenaar besloot om de spreuk van onzichtbaarheid op te heffen en plots hing er, hoog in de lucht een man met een klein baardje en een piepklein trechtertje in zijn hand. De in elkaar gedoken man tussen de gebouwen, slaakte een korte kreet en dook weer weg in de schaduw. Valerius besloot hierom zich naar beneden te laten glijden en kwam behendig tussen de gebouwen neer, waar de angstige man seconden geleden in de schaduw was verdwenen.

De stilte in de stad zelf, viel Valerius op, was drukkender dan wanneer je er overheen zweefde. Zachtjes, alsof hij de stilte in deze dode stad respecteerde, sprak hij: “Hallo? Ik heb geen kwaad in de zin. Ik ben op zoek naar de inwoners van Davincourt. Kun jij me daarbij helpen?”
Uit de schaduwen klonk een angstig: “Maah- gijer?” Valerius keek even verbaasd en vroeg toen bevestigend: “Tanmor?”
Uit de schaduw kwam voorzichtig een gebochelde man, eigenlijk meer een freak gelopen. Hij keek Valerius met een te groot en waterig oog aan en zei toen blij: “Maah-gijer! Tanmor blij! Eihhh –Ron Masssk, gezegd dat nu is tijd dat Maah-gijer terug komt. Tahn-Morr Maah-gijer halen. Want anders nieh-mand komen in Looow Davincourrt.” Bijna opgelucht leek Tanmor, doe voormalige slaaf van de occultist van Keep Davincourt, adem te halen. Hij trok kinderlijk aan een mouw van de habijt van Valerius om hem tot opschieten te manen.
“Maar,”, sprak Valerius verwonderd, “Hoe wist Iron Mask dat ik zou komen?”
Tanmor stopte net lang genoeg met trekken aan Valerius’ mouw om hem te melden dat: “Eihhh- Ron Masssk gezegd dat Maah-gijer, zijn eih-gen fout wil recht zetten. Maah-gijer terug komen. Tanmor breng jou naar Eihh- Ron Masssk. Hij jou vertellen wie helpt en wie niet.... Hoooghe prijs voor Looow Davincourrt. Eihhh- Ron Masssk vertellen.” Langzaam liet Valerius zich door de gebochelde naar de grote poort van Low Davincourt leiden. Ondertussen brabbelde de gebochelde Tanmor allerlei onsamenhangende dingen waar Valerius echt geen punt aan kon breien.

Terwijl Valerius diep in gedachten verzonken zich door zijn chaperonne Low Davincourt in liet leiden, stond hij voor hij het in de gaten had, al voor het gebouw waarvan hij wist dat dit de residentie van Iron Mask was.
Tanmor bleef veel betekend op de stenen trappen staan en gebaarde naar Valerius dat hij het gebouw binnen moest gaan. “Ieh- derreen wachten op Maah-gijer. Zij allemaal klaaahr om behsluit te nee-hmen wanneer Maah-gijer zaak heeft voohr gelegd.”, trots keek Tanmor Valerius aan. Toen de gebochelde schijnbaar te weinig waardering kreeg, voegde hij eraan toe: “Taahhn-Mor iedereen ont-boohden, voor grote beslissing.” Valerius bleef monddood de gebochelde aankijken. Na enkele ogenblikken, verdween de opgewekte blik van de gebochelde en na wat inwendig gemopper, gebaarde hij geïrriteerd dat Valerius naar binnen moest.
De weg in het gebouw verried zichzelf, want bij het binnenkomen van het pand schoten er links en rechts van Valerius kaarsen aan en langzaam ontvlamden ook kaarsen verder in de gang. Een soort lichtbakens naar de zaal waar hij verwacht werd.
De lijn van kaarsen eindigde voor twee gigantische, dubbelen koperen deuren, die bij het naderen van Valerius, als vanzelf open sloegen. Achter de deuren hadden alle prominenten van Low Davincourt zich verzameld. Als een soort van tribunaal zaten zij in een semi cirkel rondom de vloer die Valerius net op gestapt was.
De enige twee gezichten die Valerius zo snel herkende: waren het gemaskerde gezicht van Iron Mask, die prominent in het centrum van de halve cirkel zat. Vanaf grote hoogte keek hij neer op iedereen die deze kamer betrad. Het tweede gezicht was het bleke, kale gelaat van Amenta, de gevaarlijke en samenzwerende necromancer die Valerius bij een eerder bezoek aan Low Davincourt al tegen het lijf was gelopen. De necromancer zat broedend een zetel of vijf verwijderd van Iron Mask vandaan. Kennelijk dus toch een positie van belang.

Iron Mask sprak Valerius kort en bondig toe: “Valerius, magiër van de bovenwereld. Wij allen waren op de hoogte van jouw komst. Ook weten van jouw wens om de muur van Kharizad weer neer te halen. Tijd dringt echter om dit succesvol te volbrengen. Stel ons kort wat je hier komt doen en dien je verzoeken in, Wij zullen dan als voltallige raad van Low Davincourt een stemming houden welk pad wij zullen gaan bewandelen.” Iron Mask nam enkele seconden stilte in acht en net toen Valerius van wal wilde steken, sprak de heerser van Low Davincourt wederom: “Houdt er echter rekening mee. Dat u slechts één kans krijgt om de raad van Low Davincourt te overtuigen. Het besluit dat na uw pleidooi volgt zal beslist en definitief zijn. Neem dus wel uw tijd om zorgvuldig uw woorden te formuleren.”

Valerius begreep precies wat de heerser van Low Davincourt impliceerde met deze laatste woorden: de raad van Low Davincourt was op zijn minst gezegd, grillig verdeeld en het verhaal dat hij nu mocht brengen moest onmiddellijk het merendeel van de raad overtuigen. Anders was alles voor niets geweest.
Valerius slikte en schraapte zijn keel en begon hierna zijn pleidooi voor de raad van Low Davincourt...

_________________
Carpe DM


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Wed Mar 05, 2008 1:35 am 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Tue Oct 26, 2004 1:02 am
Posts: 61
Location: Darromar
“Lord Iron Mask, ruler of Low Davincourt, ik groet u en uw wijze raad van Low Davencourt, namens Sir Belros Dark Eyes “The Skillfull”, Sir Marcus de Bénevé Orrimblade, Sir Tormyr en mijzelf. Laat ik de simpele en logische feiten op tafel leggen, want ik ben geen getalenteerd spreker zoals mijn waarde ploeggenoten en vrienden dat wel zijn en zoals u al wijselijk sprak, de tijd dringt.”

“Dit zijn de feiten”, en Valerius en nam enige seconden stilte in acht om zijn volgende woorden de nodige zwaarte te kunnen geven in zijn betoog. Het was in de zaal doodstil en het leek werkelijk alsof een ieder zijn adem inhield.

“Thethyr is overspoelt door een leger van humanoids, waar Rashid Mansour aan het hoofd van staat. Hij werkt voor een groep anti-paladins die The Blackhand wordt genoemd. The Blackhand wordt gevormd door Maximiliam De Tenebreux : voormalig paladin van Torm en leider van deze groep, Lusius Vasilus “Angelic One” : voormalig paladin van Sune, nu aanhanger van Cyric, Hedwick Iscariot : voormalig paladin van Lathander maar nu ook aanhanger van Cyric en Igor Mendelsohn : blackguard van Cyric. Er is sprake van een vijfde lid, een vrouw waarvan wij vermoeden dat zij een voormalig lid is geweest van onze groep paladijnen.”

“De koningin Zhiranda Star Rhindaun is verdreven van haar troon in Darromar en in haar plaats heerst de despoot Igor Mendelsohn. Onder zijn heerschappij houdt hij het volk onder invloed middels drugs, die hij heeft gelegaliseerd en heeft laten verstrekken door de Tempel van Yurr. In deze tempel wordt het geloof van Yurr gepredikt en deze zou alle ander religies afdekken. Maar toch worden regelmatig decreten uitgevaardigd om de macht van de oude tempels verder te beteugelen. De kracht van Yurr neemt toe en daarmee neemt de kracht van de andere goden af. Er zijn zorgen voor de oogst, die dreigt te mislukken. Een hongersnood lijkt niet meer gestopt te kunnen worden in het najaar!”

“Dit zijn de feiten, Lord Iron Mask, ruler of Low Davincourt, wijze raad van Davencourt. En het kwaad zal nog niet stoppen. Het zal doorgaan en doorgaan totdat heel Abeir-Toril zal zijn overspoeld en de planeet zal wegkwijnen onder deze kwade ziekte…”

“Nog een feit: Ik ben een vader van een zoon en een dochter, die beiden met hun moeder, mijn vrouw, hebben moeten wegvluchten uit hun eigen Darromar, weg naar verre oorden. Nu zag ik de straten en huizen en marktpleinen van uw eigen Low Davencourt voordat ik aankwam in uw paleis, Lord Iron Mask; allemaal verlaten en leeg!. En ik zie dat u hetzelfde heeft moeten doen! Als stadsvader van uw volk heeft u uw volk moeten verplaatsen naar verre oorden onder de grond; naar donkere grotten en spelonken. Ver van hun eigen huizen en haarden en handel vandaan! Zouden wij als vaders niet onze kinderen een beter toekomst wensen?”

“Terwijl ik u toespreek, zijn mijn ploeggenoten bezig een bevrijdingsleger te verzamelen. Wij zijn van plan een coup te plegen in Darromar en de koningin weer terug te zetten op haar rechtmatige troon in Darromar. De muur van Kharizad houdt op dit moment het bevrijdingsleger uit Amn tegen om ons te kunnen ondersteunen bij onze coup en om te kunnen garanderen dat de koningin, eenmaal op haar troon, daar kan blijven. Maar het is mij gelukt om de bezwering en het ritueel te vinden die de muur van Kharizad weer omver kan werpen!”

“Ik heb twee verzoeken aan u, Lord Iron Mask, raad van Low Davencourt en wel de volgende:

Bij het uitvoeren van het ritueel om de muur van Kharizad omver te werpen, heb ik de hulp nodig van nog drie magiërs, ervaren magiërs van de tweede cirkel. Ik heb reeds de hulp ingeroepen van de koningin, zelf een zeer ervaren magiër. Maar voor de hulp van twee andere magiers, kom ik bij u, Lord Iron Mask. Kunt u mij ondersteunen met twee ervaren magiers, die mij kunnen helpen tijdens dit ritueel?

Ondersteun het bevrijdingsleger uit Amn met een ieder die u kunt missen in deze strijd. Samen met uw hulp kunnen we het leger van humanoids verslaan en kunnen we de rust weer laten terugkeren in Thethyr. Spoedig zou uw volk weer kunnen terugkeren naar hun eigen huizen en haarden en zal weldra de handel weer kunnen floreren in Low Davencourt, net als in de dagen van weleer!

Zowel de twee magiërs als uw afgezant verzoek ik u met mij mee te laten reizen, naar het kamp waar wij momenteel onze voorbereidingen aan het treffen zijn om zo gezamenlijk en effectief onze volgende acties goed te kunnen gaan plannen.”

“Geëerde Lord Iron Mask en raad van Low Davencourt, ik dank u hartelijk voor het geven van deze kans om mijn zaak aan u voor te mogen leggen. Ik vertrouw hierbij op uw wijsheid en kunde bij het nemen van de juiste beslissingen, wat deze ook moge zijn.”


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Thu Mar 06, 2008 4:22 am 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Sat Mar 08, 2003 9:22 pm
Posts: 110
Location: Darromar
Na het pleidooi van Valerius brak er een gigantische discussie los in de zaal. De discussie begon als een geroezemoes. Het leek wel of er een aantal bijenkorven op de kant waren gegooid en de geïrriteerde inwoners driftig om de korf heen zoemden. Binnen enkele ogenblikken liepen de onderlinge gesprekken op tot een kakofonie van geluid, waarbij Valerius zeker wist dat het geluid dat de Hel zelf moest maken, zo klonk als wat zijn oren nu te verduren hadden.
Minutenlang bleef de chaotische en ongeordende discussie aanhouden en Iron Mask zat onbeweeglijk op zijn troon. Zijn masker gericht op de spreker beneden op de vloer. Valerius had het idee dat hij ieder moment kun bezwijken door het constante gedreun van de discussie op zijn trommelvliezen.

Toen stond Iron Mask langzaam op en zijn emotieloze masker, draaide langzaam van links naar rechts over de druk debatterende aanwezigen in de zaal.
“Stilte! STILTE!!”, de stem van Iron Mask dreunde als een gigantische hamer op een aambeeld en echode onheilspellend door de gigantische ruimte.
Langzaam verstomde de verhitte gesprekken en toen iedereen stil was, sprak de leider van Low Davincourt van achter zijn masker: “Raad van Low Davincourt. U hebt het verzoek van de man van boven de grond aan kunnen horen. Hij heeft ons geschetst hoe de huidige stand van zaken is boven de grond en ons ook een beeld gegeven van de mogelijke toekomst en wat dit voor ons Benedenlanders kan betekenen. Een toekomst waar wij gedwongen een rol in spelen van een volk dat eerst verstoten is en vervolgens door het afsnijden van de banden met de Bovenwereld, genoodzaakt is om in entropie te verdwijnen. Immers, ook wij zijn afhankelijk van bronnen die slechts op de Bovenwereld beschikbaar zijn.”, Iron Mask keek weer met emotieloze ogen de gigantische zaal rond om aan te duiden dat hij al zijn toehoorders aansprak. Toen hij zich ervan verzekerd had dat hij ieders onverdeelde aandacht had, sprak hij verder: “Ik denk hierbij aan voedselbronnen. Bronnen waarvan wij nu al merken dat ze ons mankeren. De honger zal weldra ook in Low Davincourt definitief toeslaan. Al eerder hebben we te maken gehad met onlusten in onze eigen ondergrondse stad. En dit alleen omdat voedsel schaars wordt en wij allen willen eten. Deze man, die met zijn boodschap een grimmige bode is van een nabije toekomst die nog donkerder is dan de tijden die wij nu reeds doormaken, is niet zomaar een Bovenlander. Hij heeft de inwoners van Low Davincourt voor een bloedige oorlog behoed met Keep Davincourt. Dit omdat hij objectief bleef kijken en ons niet onmiddellijk beoordeelde op uiterlijk, maar samen met zijn kameraden slechts keek naar de feiten. Hierin geef ik dus mijn woord als stadsvader van Low Davincourt dat hij ook in zijn pleidooi volledig objectief is gebleven en dienen wij de ernst van zijn boodschap zwaar te overwegen. Ik stel voor om een stemming te houden voor het feit dat wij als inwoners van Low Davincourt hem en zijn team assisteren in het ongedaan maken van de Muur van Kharizad en onze hulp verlenen in de strijd die de Bovenlanders voeren tegen het leger van Humanoids, The Horde.”, in de stilte die Iron Mask liet vallen, riep er iemand op de balkons van de zaal: “Laat die Bovenlanders het lekker zelf uitzoeken! Ook wij zijn ooit behandeld als die Humanoids! Wij zijn gevlucht en zij zijn fier genoeg om te vechten voor een plek op de wereld.”
In reactie hierop barstte er direct weer een discussie los en Iron Mask moest weer ingrijpen door zijn stem: ‘STILTE’, te laten schallen door de zaal.
“ Ik wil de stemming nu laten plaatsvinden en de uitkomst is bindend.”
Iron Mask hield plechtig twee armen omhoog met gesloten vuisten. Langzaam draaide hij zijn linkervuist naar boven en opende die. Op zijn handpalm rustte een witte marmeren knikker. Wanneer men vindt dat de inwoners van Low Davincourt zich niet langer in het duister moeten verbergen en onze eeuwenoude vete met de Bovenlanders opzij moeten zetten, dan kiest met voor de witte knikker. Dit betekent een strijd voeren met de Bovenlanders tegen The Horde. Bij deze strijd zullen zeker doden vallen en wij zullen ook verliezen lijden omdat wij de ruggen van de Bovenlanders dienen te beschermen. We hebben hiermee echter wel de zekerheid dat we nooit meer afhankelijk zijn van Bovenlanders aangaande de essentiële Bovenlandse Bronnen”, Iron Mask liet het geroezemoes dat hierna kort ontstond langzaam verstommen en draaide toen zijn rechtervuist om waarin een zwarte, knikker lag. “Wanneer men van mening is dat de vete met de Bovenlanders nog niet begraven kan worden en wij ons voorgoed afsluiten van de wereld van de Bovenlanders, dan kiest men voor de zwarte knikker. Hiermee kiest u voor een toekomst waarbij u gewend bent aan het leven in onze ondergrondse stad en wij ons wapenen tegen agressie die van de Bovenwereld Low Davincourt wil betreden.”, Iron Mask pauzeerde even en in dit korte moment kreeg Valerius het idee dat de leider van Low Davincourt nog iets wilde toevoegen aan zijn speech. Toen sprak Iron Mask kortweg: “De keuze is duidelijk. De beslissing is nu aan de Raad.
Een lilliputter met een misvormd waterhoofd, verscheen onder het bordes van Iron Mask. De misvormde dwerg leek zo van een kermis weggeplukt te zijn, Dit werd met name versterkt door het felrode lakeienpak dat bij het gedrocht afstak als een gouden ketting om de nek van een harpij. Heel plechtig droeg de lilliputter een roodfluwelen buidel voor zich uit en liep alle aanwezigen van de vergadering langs.
Tijdens het langslopen wierpen de aanwezigen allemaal een voorwerp in de buidel. Veel deden dit met gesloten hand, maar sommigen hielden de duidelijk de knikker die de voorkeur van hun stem gaf, omhoog, voordat ze de knikker in de buidel lieten verdwijnen. Instinctief begon Valerius in gedachten te rekenen:Terwijl de dwerg zijn ronde had voltooid en eindigde voor Iron Mask op het bordes, had Valerius de volgende berekening gemaakt: ‘164 Raadsleden. 24 witte stemmen die openlijk waren gegeven tegen 37 zwarte stemmen die symbolisch waren getoond door de betreffende knikker omhoog te houden. Dus nog 103 stemmen die het lot van Tethyr moesten bepalen.
De dwerg hield de buidel veelzeggend voor Iron Mask en deze gooide als allerlaatste zijn stem met een gedekte hand in de buidel.
De dwerg zette de buidel voor Iron Mask op een verhoging en klapte links en rechts op het bordes twee borden om, die schuin naar beneden naar de vloer van de zaal wezen. In deze borden waren op rij kleine uitsparingen gebeiteld, die net groot genoeg waren om een knikker vast te kunnen houden.
“De stemming is voltooid. De beslissing van het volk van Low Davincourt bevindt zich in deze buidel en zal nu gedeeld worden.”, hierna greep Iron Mask met zijn rechterhand in de buidel en haalde één knikker omhoog; een zwarte. Deze plaatste hij op het rechterbord. De knikker rolde naar beneden en bleef tollend in de onderste uitsparing liggen. Vervolgens herhaalde hij het ritueel; weer een zwarte knikker.
Na de vierde keer grijpen, haalde Iron Mask de eerste witte knikker omhoog en die liet hij op het linkerbord naar beneden rollen.
Valerius wachtte rustig af en dacht: ‘Ik moet pas op gaan letten als er minimaal 24 witte en 37 zwarte knikkers liggen. Maar pas als beide aantallen er liggen begint het spel.’
Met Argusogen bekeek de magiër het vullen van de twee borden met de knikkers. Het feit dat het rechterbord zich sneller met zwarte knikkers vulde dan het linkerbord met de verlossende witte, sterkte hem niet in zijn zaak.
Valerius had het gevoel dat het bekend maken van de stemmen eeuwig duurde en hij was ook bijna opgelucht, toen hij voor de twaalfde keer de knikkers op de borden telde en zag dat er 24 witte knikkers lagen
Snel telde Valerius de stand op het rechterbord; 48 zwarte knikkers. De denkmachine van Valerius draaide op volle toeren: ‘48 zwart en 24 wit; 72 stemmen vergeven en nog 92 te gaan. 56 procent van de stemmen waren nog niet geteld, dus er is nog hoop’
Vijf tergend langzame minuten later, telde Valerius wederom vliegensvlug de knikkers op beide borden; ’49 wit, 58 zwart. Nog maar 9 stemmen achterstand. 107 stemmen lagen op het bord en 57 stemmen moesten nog getrokken worden. 35 procent was nog niet bepaald.’
Na nog eens vijf minuten lagen de borden er in een heel ander patroon bij; 61 wit tegen 67 zwart. 6 stemmen verschil en al 128 stemmen geteld. De stemmen voor de zaak van Valerius liepen gestaag in op de stemmen die Low Davincourt niet wilden verlaten. Maar met de trend die ontstond, liep wit te traag in. Er hoefden immers nog maar 22 procent van de stemmen geteld te worden.
Valerius maakte na iedere tien knikkers voor zichzelf de snelle berekening en het zweet liep inmiddels over zijn voorhoofd. De spanning was te snijden bij Valerius en even merkte hij op dat je door de stilte in de zaal een speld kon horen vallen.
Toen brak het dodelijke moment aan; Iron Mask trok wederom een zwarte knikker uit de fluwelen zak en plaatste hem op het bord. De knikker rolde een kort stukje naar beneden en tikte toen tegen zijn zwarte bondgenoten aan. Waar de knikker stil bleef liggen was een zwarte lijn op het bord gekerfd. De 81e knikker was zojuist naar beneden gevallen en hiermee was op één stem na precies de helft van de stemmen bepaald. Op het witte bord ontbraken nog drie knikkers om de gelijkstand ook maar mogelijk de gelijkstand te halen. Valerius voelde de moed in zijn schoenen zinken. Statistisch gezien was winnen op wit nagenoeg onmogelijk geworden.
Iron Mask pakte de volgende twee maal een witte knikker; 81 om 81 stemmen!
Echter, de knikker die hij hierna tevoorschijn haalde had een gitzwarte kleur.
De knikker rolde naar beneden over het bord en kwam met een droge, glazige tik tot stilstand op de zwarte lijn. De helft van de stemmen was tegen het pleidooi!
Bij de knikker die Iron Mask nu pakte, hield echt iedereen zijn adem in. Langzaam trok hij zijn hand uit de buidel en rolde een witte knikker door zijn vingers.
Ook het witte bord liet na een glazige tik de lijn van de helft van de stemmen niet meer zien.
Valerius was wanhopig: ‘Gelijkstand. Geen beslissing. Wat nu? Alles was voor niets geweest.’ Valerius wilde schreeuwen naar zijn toehoorders dat een gelijkstand betekende wat hun hart hen ingaf en dat ze moesten vechten voor vrijheid en hun verschillen met de Bovenlanders opzij moesten zetten. Net toen hij het woord tot Iron Mask wilde richten met een smeekbede, zag hij dat Iron Mask nogmaals in de fluwelen buidel reikte. Valerius begreep hier niets van en zocht in zijn gedachten wanhopig naar een antwoord voor deze schijnbaar smakeloze grap:’82 om 82 is 164. De stemmen zijn geteld. Waarom dan zo een laffe actie van een nobel leider als Iron Mask?’ Toen daagde het de magiër opeens! De Raad had 164 leden. Maar toen de lilliputter alle stemmen had verzameld en zich voor Iron Mask presenteerde, had de leider ook nog een knikker in de zak gedaan. 165 stemmen dus! Alles stond of viel dus met deze laatste stem. De leider van Low Davincourt opende langzaam zijn gesloten hand en op zijn palm prijkte een stralend witte knikker. De leider liet de knikker langzaam over het linkerbord rollen. Door de onaardse stilte die in de zaal heerste, leek de knikker als een mokerslag op de andere knikkers neer te komen.

Toen Valerius een schreeuw van blijdschap niet kon voorkomen, barstte in antwoord hierop wederom een wanorde van geluid op uit de menigte.
Na enkele seconden maande Iron Mask de aanwezigen tot stilte en sprak: “Het lot is bepaald; de stemming is geschiedt . De inwoners van Low Davincourt hebben besloten om onze toekomst een nieuwe wending te geven en de Bovenlanders te assisteren in hun strijd tegen de humanoids.”, na deze woorden keek hij neer op Valerius en sprak hem toe: “Valerius, tovenaar en Bovenlander, jij krijgt onze hulp met het opheffen van de magische spreuk die Amn en Tethyr van elkaar afsluit. Amenta, Nidran. Jullie zullen deze Bovenlander helpen met het ritueel dat de barrière zal opheffen.”, De necromancer die nu onvrijwillig zijn hulp moest verlenen aan Valerius, keek zuur neer op de magiër.
“Verder zal ons volk samen met de Bovenlanders strijden om de humanoids een halt toe te roepen. Wij zullen alleen toeslaan in de nacht. Maar ik verzeker een ieder dat de nachten het zwaarst zullen zijn voor de humanoids!”
Valerius wilde opgelucht adem halen, toen Iron Mask zijn betoog voortzette: “Leden van de Raad. Ik heb u beloofd dat wij door het ondersteunen van de Bovenlanders er ook voor kozen om nooit meer afhankelijk te hoeven zijn van het volk dat boven ons hoofd loopt. Dit was een voorwaarde die gesteld is aan het inroepen van de hulp van de inwoners van Low Davincourt.”, Valerius keek geïnteresseerd omhoog en was nu oprecht benieuwd naar wat Iron Mask nu zou zeggen en hoe de Raad hierop zou reageren. De magiër had echt geen flauw idee hoe Iron Mask zich hier onderuit zou gaan kletsen. Want hij zou vast en zeker ter verantwoording worden geroepen door de Raad voor zijn toezegging.
“Welnu, geachte Raad. Ik heb hier geen ijdele woorden gebruikt, want in ruil voor onze hulp en ons bloed dat zal worden verspild in de strijd om het Bovenland, eisen wij ook een plek op in het land waar ook wij straks voor gevochten hebben. Wij eisen namelijk Keep Davincourt op als onze stad, in ruil voor de hulp die de Bovenlanders nu zo hard van ons nodig hebben. En als de Bovenlanders ons echt nodig hebben, sturen ze niet zomaar iemand. Dan sturen ze iemand waarmee die het volk van Low Davincourt waardig is. Een spreekbuis en rechterhand van Zhiranda Star Rhindaun zelf, nietwaar? Dus een eigen plek in Bovenland en die plek heet Keep Davincourt.”, een rumoer van verbazing schoot door het publiek heen en voordat Valerius echt kon registreren wat er net gezegd was, richtte Iron Mask een heel directe eis tot de discipel van Azuth: “De eis voor onze hulp is een thuis in het Bovenland en dat thuis is Keep Davincourt. Zoals ik reeds eerder heb gezegd: ‘De tijd dringt’. Dus, boodschapper van de Koningin, wat is het antwoord?”

_________________
Carpe DM


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Sat Mar 08, 2008 2:39 am 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Tue Oct 26, 2004 1:02 am
Posts: 61
Location: Darromar
Valerius leek door de bliksem getroffen en wist voor een moment niet wat hij moest doen of zeggen. Toen kwam de discipline van jarenlange training in de magie weer als een tweede natuur naar boven. “Controle”, Wees altijd onder controle van je emoties, gevoelens en gedachten” De wetten van Azuth kwamen Valerius te hulp, de wetten die iedere discipel van Azuth zich eigen moet maken voordat er ook maar één spreuk van diens lippen uitgesproken zou mogen worden. Zo strikt waren de wetten maar ook begrijpelijk gezien de risico’s die het hanteren van magie met zich mee bracht.

Nadat Valerius weer tot kalmte was gekomen, begon zijn brein weer razendsnel een analyse te maken van het probleem dat nu voor hem lag. Het spel dat Iron Mask nu speelde was volledig te begrijpen. Een grotere tweedracht was op dit moment niet mogelijk gezien het resultaat van de stemming. Slechts één stem verschil!. Het was duidelijk dat Iron Mask iets extra’s in de weegschaal had moeten brengen om zijn heerschappij over deze wanordelijke toestand weer te doen laten gelden. Razendsnel liep Valerius alle logische oplossingen na in zijn brein en hij kwam al snel tot de conclusie dat als de hulp van Low Davencourt zou worden ingezet tegen de bezetter van Thethyr, Keep Davencourt zou moeten worden overgedragen aan Iron Mask. Een enkele weigering of twijfel en de weegschaal zou doorslaan in het voordeel van diegenen die tegen zijn voorstel hadden ingestemd…

Maar welke gevolgen zou dit offer brengen wanneer Keep Davencourt aan Iron Mask zou worden gegeven. Als zijn heerschappij nu al zo wankel was, wat voor gevolgen zouden er dan zijn als door toedoen van zijn toezegging Keep Davencourt zou worden bevolkt door moordenaars, dieven en wie weet welk nog vreemder volk…? Wat zou de koningin hiervan zeggen? Maar goed, de tijd begon meer en meer te dringen, er moesten beslissingen worden genomen met alle gevolgen van dien…

“Wijze heer Iron Mask, ik beloof u dat ik uw verzoek zal meenemen naar mijn koningin en ik zweer dat ik alles zal doen wat in mijn macht ligt om Keep Davencourt uw nieuwe thuishaven te laten worden. Het zal een nieuwe thuishaven worden waarin u, uw wijze raad en uw volk een nieuw leven op zal kunnen bouwen . . . samen met de oorspronkelijke bewoners van Keep Davencourt."

Gespannen en betekenisvol keek Valerius de zaal rond en het leek alsof hij nog iets wilde zeggen. Hij wilde een belofte van Low Davencourt dat een ieder zich boven de grond zou houden aan de regels en wetten aldaar. Maar dan zou hij een aanname maken dat Iron Mask niet meer de controle zou hebben boven de grond. Hij zou zich dan wantrouwend hebben opgesteld en zich niet aan de feiten hebben gehouden, iets wat in deze precaire situatie uiteraard een verkeerde afloop zou hebben. Hij moest vertrouwen hebben in het leiderschap van de nobele leider Iron Mask.

Valerius hield zijn adem daarom in en zijn blik bleef rusten bij Iron Mask. Wat zou de reactie zijn van Iron Mask, Heer en Meester van Low Davencourt en mogelijk de nieuwe heerser van Keep Davencourt?


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Sat Mar 08, 2008 2:16 pm 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Sat Mar 08, 2003 9:22 pm
Posts: 110
Location: Darromar
De stilte in de zaal werd doorbroken, toen iemand vanaf een linkerbalkon schreeuwde: “Zie je wel? Weer beloften en geen garanties. Typische Bovenlander mentaliteit. Wij gooien ons leven voor hen in de waagschaal en straks komen we met lege handen thuis. Trap er niet, inwoners van Low Davincourt.”
Iron Mask maande de zaal, die weer van plan was om in een chaotische discussie uit te barsten, tot stilte.
“Valerius, dit is een kritiek moment in de geschiedenis van de Bovenlanders en de geschiedenis van Low Davincourt. Ik en de inwoners van Low Davincourt zijn bereid om te helpen met het neerhalen van de magische Muur en nota bene ook nog mee te vechten tegen de humanoid invasie die als een uitgebroken rivier over jullie land heen spoelt. Voor het eerst sinds tijden is een stemming van De Raad positief besloten ten opzichte van het helpen of samenwerken met de Bovenlanders.”, Iron Mask liet zijn emotieloze, stalen blik weer rondgaan door de zaal. “Het is dan evenwel geen tijd om het Lot af te laten hangen van louter toezeggingen. Mijn eis duidelijk en niet onderhandelbaar. Keep Davincourt wordt onze stad wanneer wij onze krachten aanwenden om de Bovenlanders te helpen. Wanneer u niet de macht heeft om deze beslissing uit naam van Koningin Zhiranda Star Rhindaun te nemen, zal ik moeten concluderen dat de Koningin ons respectloos heeft behandeld, door niet Haar eigen stem te laten praten voor de Raad van Low Davincourt.”, Valerius slikte kort bij het horen van dit indirecte dreigement. “Indien dit waarlijk het geval is, zal ik de stemming nietig verklaren, omdat het verzoek en pleidooi voor de Raad zijn gebracht door een persoon die niet de autoriteit heeft gehad om dit te kunnen voorleggen aan de Raad. Vooralsnog ga ik ervan uit dat hier een boodschapper is verschenen die wel die autoriteit en status heeft en derhalve vraag ik u nogmaals om bevestiging; Keep Davincourt wordt eigendom en woonplaats van de inwoners van Low Davincourt. Dit als prijs voor de hulp en steun aan de Bovenlanders in de strijd tegen The Horde. Een eenvoudig ‘Ja’ of ‘Nee’ volstaat in deze.”

_________________
Carpe DM


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Sat Mar 08, 2008 2:44 pm 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Tue Oct 26, 2004 1:02 am
Posts: 61
Location: Darromar
Valerius antwoordde hierop: "Mijn antwoord is Ja, Keep Davincourt zal eigendom en woonplaats worden van de inwoners van Low Davincourt".


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Tue Mar 11, 2008 2:26 am 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Tue Oct 26, 2004 1:02 am
Posts: 61
Location: Darromar
De Voorbereidingen

Er waren inmiddels ruim twee dagen verstreken, die volledig waren gevuld met het voorbereiden van het ritueel. Valerius trad hierbij als leermeester op die zijn leerlingen allereerst de theorie uitlegde van hoe de muur van Kharizad was opgebouwd. Valerius gebruikte hierbij de universele methode van Azuth om magische bezweringen uiteen te zetten tot de basis onderdelen, die generiek waren voor iedere spreuk, zelfs voor heel oude magie. Alhoewel Valerius’ leerlingen zelf zeer ervaren magiërs waren, luisterden zij toch aandachtig naar Valerius’ verhandelingen over de muur en door welke methodes van Azuth hij uiteindelijk gekomen was tot de oplossing om de muur ongedaan te maken.

Zelfs Amenta, hooghartig en arrogant als de necromancer doorgaans was, bleek al gauw geïnteresseerd door de manier waarop Valerius het ritueel en de werking van deze zeer oude magie uitlegde. Al snel begon hij af en toe vragen te stellen. Valerius bekroop echter wel het gevoel dat de necromancer meer geïnteresseerd leek in de werking van de oude magie dan in het ritueel zelf… Nidran, een half elf (en moeilijk qua leeftijd te schatten), luisterde ook zeer aandachtig naar Valerius’ lezing over de magie van Kharizad. In tegenstelling tot Amenta, bleek Nidran, naast de werking van het ritueel, ook zeer geïnteresseerd in de wetten van Azuth, die op analytische wijze uiteenzette uit welke bestanddelen magie bestond. Dit was een totaal andere benaderingswijze dan hij tot nu toe gewend was om magie te hanteren. Valerius merkte dat hij het leuk vond om weer eens les te geven, zeker aan zulke ervaren en leergierige leerlingen. En hoe lang geleden was het geweest dat hij de magische wetten van Azuth had kunnen bediscussiëren met een collega!

Op de derde dag begaven de drie magiërs zich naar de binnenplaats waar Shadout Hara en koningin Star, vergezeld door tien Fedaykin (Naib Sajir Tugar had erop gestaan dat zij ten alle tijden werd beschermd!), reeds waren gearriveerd. Het was een warm weerzien tussen Valerius en Star, die hem gelukwenste met zijn fantastische ontdekking. Zelfs Amenta bleek enigszins onder de indruk van de prachtige koningin Zhiranda Star Rhindaun. Tijd om elkaar meer nieuws te vertellen was er helaas niet en de koningin nam al gauw het heft in eigen handen, zoals zij al vaak gewend was. “Kom! We hebben niet veel tijd meer! Nog een kleine vier dagen en dan is het zover! Ik heb inmiddels een bericht gestuurd naar Memnosis dat hij met z’n leger uit Amn over vier dagen hier aanwezig moet zijn vlakbij de muur”. Plotseling keek Star met een ernstige blik naar Valerius. “Er is wel een probleem Valerius, met één van je componenten. Shadout Harah kan je er meer over vertellen”. Meteen liep Star naar Amenta en Nidran. “Kom, laten wij ons verder voorbereiden op het ritueel. Hoeveel heeft Valerius al uitgelegd aan jullie?”

Shadout Harah gaf de scroll waarop de magische bezwering op stond en het buideltje met de componenten aan Valerius. “Het is de zilveren schaal, Valerius. Voor het ritueel om de muur van Kharizad omlaag te halen moet de zilveren schaal vrijwillig geschonken zijn door de eigenaar of eigenaresse zelf!”. Valerius trok bleek weg en begon in paniek te raken. “Wat! Hoe! Ik heb alles meerdere keren gecontroleerd, geverifieerd, noem maar op! Maar hierover heb ik echt niets kunnen terugvinden!”. Shadout Harah probeerde hem te kalmeren met haar rustige stem. “Dit is iets dat je nooit had kunnen terugvinden in de tome van Kharizad, Valerius. Kharizad was een sluwe magiër en het was nooit zijn bedoeling geweest om alle informatie tot het neerhalen van de muur op één plek te beschrijven… Deze informatie is via andere wegen tot mij gekomen. Maar voordat je verder in paniek raakt, de oplossing voor dit probleem is hier nabij te vinden. Je zult Lady Drusilauch met een bezoek moeten vereren. Je kent haar vast nog wel want heb je haar niet al een keer eerder ontmoet in Keep Athundi?”

Alvorens Valerius vertrok op de vleugels van een Teleport, gaf hij aan Shadout Harah het laatste nieuws door en verzocht haar dit over te brengen aan zijn ploeggenoten aangezien hij geen tijd had om dit zelf te doen. Het was de hoogste tijd voor een bezoek aan een oude wijze dame.

Een Gunst van Lady Drusilauch

De poort van Keep Athundi opende vanzelf op het moment dat Valerius deze naderde. Lord Volder stond hem op te wachten en zei: “Kom binnen, Valerius! Wat is het goed om je weer te zien! Lady Drusilauch vertelde ons al van je komst. Ze wacht binnen op je.” Valerius krapte zich achter zijn oren toen hij verder door de poort de binnenplaats op liep. “Weet dan werkelijk iedereen van mijn komst af? Ik hoop van niet! Als dat ook het geval is bij Igor Mendelsohn, kunnen we nu al stoppen!”.

“Welkom discipel van Azuth! ” Lady Drusilauch, een enorme ancient silver dragon lag uitgespreid op de grond van de binnenplaats, te genieten van de middagzon. De rest van de binnenplaats was leeg. De knights die hij bij z’n eerdere bezoek druk had zien trainen, waren nu afwezig. Blijkbaar had Lady Drusilauch behoefte aan privacy bij het gesprek dat nu zou volgen. Valerius maakte een buiging, een teken van respect, voor dit wezen waar de kracht en wijsheid als het ware vanaf straalde. “Dank u dat u mij wilt ontvangen en mij te woord wilt staan.”, hij sprak de woorden in Draconian. Lady Drusilauch glimlachte. “Kom, Valerius, loop een stukje met me.” Het enorme lichaam van de draak schimmerde kort en veranderde in een vrouw van middelbare leeftijd met lang zilver grijs haar in een lang lichtblauw gewaad. Ook in deze verschijning straalde Lady Drusilauch een enorme kracht en wijsheid uit. “Vertel me kort over de gebeurtenissen die hebben geleid tot dit bezoek aan mij. Ik weet dat de tijd dringt, maar het is belangrijk dat ik alles weet.”

Valerius vertelde kort en bondig over de gebeurtenissen die de laatste jaren hadden plaatsgevonden sinds zijn eerdere bezoek aan Keep Athundi tot de laatste gebeurtenissen; zijn ontdekking met de hulp van Shadout Harah om de muur van Kharizad omlaag te halen, zijn toespraak die hij had gehouden voor Lord Iron Mask en de raad van Low Davencourt om hen te overtuigen de bovenlanders te ondersteunen in hun bevrijding van geheel Tethyr tot tenslotte het slechte nieuws dat Shadout Harah hem kort geleden had verteld. “En nu, zo eindigde Valerius zijn verhaal, kan ik alleen het ritueel goed afronden als ik alle ingrediënten heb. Daar hoort helaas één van Uw schalen bij. Ik had het graag anders gewild, maar het is nu eenmaal niet anders.”

Lady Drusilauch glimlachte geheimzinnig en haalde vanachter haar rug haar een grote glimmende schaal tevoorschijn. Valerius slaakte een kreet van verbazing! “Ik weet niet hoe ik U ooit kan bedanken, Lady Drusilauch. Ik hoop dat dit U niet veel pijn heeft gedaan…”. “Het is al goed, Valerius, discipel van Azuth. Het is een klein offer dat ik nu breng in vergelijking met de offers die de komende periode zullen worden gedaan voor de bevrijding van heel Tethyr.” Lady Drusilauch was even stil en keek Valerius aan. “Ruim driehonderd jaar geleden, kwam een discipel van Azuth, een magiër genaamd Kharizad bij me met het verzoek om ook één van mijn schalen te mogen gebruiken in een ritueel om een muur op te zetten tegen de invallers uit Amn. Ik stemde toen toe in zijn nobele daad en begreep welk een strategisch belang de muur in die strijd toen zou hebben. De tijden zijn veranderd en Amn is niet langer een vijand maar een bondgenoot onder leiding van Memnosis. De muur moet omlaag en wie weet zal in de toekomst een slimme magiër op het idee komen om de muur dusdanig aan te passen dat andere vijanden zullen kunnen worden tegengehouden?” Hierop knipoogde Lady Drusilauch even naar Valerius. “En wat betreft jouw fout waardoor de muur in eerste instantie is opgezet, wees niet langer verbolgen hierover; ook ik, Bewaker van de Muur van Kharizad, ben misleid en ik heb helaas niet kunnen voorkomen dat deze muur ten onrechte overeind is gekomen.”

“Maar goed! De tijd dringt! Het ritueel moet over een paar dagen plaatsvinden. Ik heb reeds Lady Radha van Keep Kjeldor gewaarschuwd over het ritueel dat binnen haar muren zal gaan plaatsvinden en zij is uiteraard akkoord hiermee. Ga nu en bereid je goed voor op hetgeen zal gaan komen. En … laat Amenta maar hier het ritueel uitvoeren in Keep Athundi. Ik zal wel een oogje in het zeil houden om te voorkomen dat er onverwachtse dingen zouden kunnen plaatsvinden…!

Hierop bedankte Valerius de wijze Lady Drusilauch hartelijk en maakte zich klaar om terug te keren naar de overige drie magiërs. Opeens kreeg hij een lumineus idee. "Lady Drusilauch, ik durf het bijna niet te vragen, maar mag ik U nederig om nóg één gunst vragen?"


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Thu Mar 13, 2008 12:31 am 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Tue Oct 26, 2004 1:02 am
Posts: 61
Location: Darromar
Het Ritueel van Kharizad

Gedurende de volgende drie dagen waren de vier magiërs volop bezig met de voorbereidingen van het ritueel van Kharizad. In het kamp dat was opgezet in de binnenplaats van Keep Davencourt legde Valerius zijn klasje met leerlingen, welke nu was toegenomen met één magiër, de fasen uit waaruit het ritueel bestond. De eerste fase bestond uit de Trance fase. In deze fase zou iedere magiër door het steeds herhalen van de archaïsche woorden en bewegingen, in een diepe trans geraken na ongeveer een kleine vier uur. De tweede fase bestond uit de Harmonieuze fase. De vier magiërs zouden in deze fase in een hogere trans geraken en door de magie in het ritueel alle bewegingen en woorden precies gelijktijdig uitvoeren en uitspreken; als ware zij allen één persoon.

De laatste fase, genaamd de Transcendentale fase, vormde de kern van het ritueel. In deze fase, die de laatste vier uur zou duren, zou de daadwerkelijke spreuk worden uitgesproken. Dit was het meest cruciale moment van het ritueel en het was van het allergrootste belang dat werkelijk alles synchroon zou plaatsvinden bij de vier magiërs, zowel in beweging als in spraak. Precies om middernacht, de vier Wanderers zouden precies in een rechte lijn staan, zou het hoogtepunt plaatsvinden van het ritueel. Valerius zou de zilveren schaal stukslaan op een kleine hoeveelheid aarde, verzameld op de plek waar de daadwerkelijke muur van Kharizad stond. Als alles goed zou gaan, zou de muur van Kharizad dan omvergeworpen worden. Hoe of op welke manier dat zou gebeuren was nergens beschreven…

Tijdens de pauzes die werden genomen gedurende deze dagen, kwam Nidran vaak bij Valerius om met hem te praten over de theorieën en filosofieën van Azuth. Meer en meer bleek Nidran geïnteresseerd te raken in de leer van Azuth en Valerius legde hem alles geduldig uit wat hij maar wilde. Valerius leerde ook de persoon Nidran beter kennen. Het bleek dat de Nidran was veroordeeld voor moord en zijn toevlucht had moeten zoeken tot Low Davencourt. De reden voor zijn daad gaf de magiër zonder wikken of wegen toe. Een van de edelen van de stad waar hij indertijd leefde had zijn dochter, een prachtige jongedame van vroeg in de twintig, meerdere malen verkracht. Toen bleek dat de rechter de dader gewoonweg had vrijgesproken a.g.v. de invloed die zijn rijke familie moet hebben gehad, was er iets in hem geknapt. Hij had het recht in eigen hand genomen en de dader vermoord met niet minder dan een disintegrate. Werkelijk niets was er van de dader overgebleven. De prijs van deze daad was hoog geweest. Hij had moeten vluchten voor zijn leven en zijn vrouw moeten achterlaten. Valerius was stil toen hij het verhaal had aangehoord. “Dit had ik wellicht kunnen zijn”, dacht hij bij zichzelf. Hij wist werkelijk niet hoe hij zou hebben gereageerd wanneer hetzelfde bij hem zou zijn overkomen… “Als je wilt ben je welkom om toe te treden tot de Tempel van Azuth in Darromar, Nidran. Ik kan goede magiërs als jij namelijk goed gebruiken bij de wederopbouw van de tempel als Igor Mendelsohn eenmaal van zijn troon is verstoten!”. “Wat een eer, Valerius …”, en Nidran was oprecht ontroerd bij het horen van deze woorden en deze nieuwe kans. “Ik neem je uitnodiging van harte aan!”.

Al gauw, veel sneller dan verwacht naderde dag waarop het ritueel zou worden uitgevoerd. De magiërs gingen elk naar de burcht, die Valerius had toegewezen aan hen. Nidran ging naar de eveneens verlaten Keep Tresserhorn, Koningin Star ging naar Keep Kjeldoran, Valerius bleef in Keep Davencourt en Amenta begaf zich naar Keep Athundi. Bij het betreden van Keep Athundi werd Amenta even aangesproken door een statige dame met zilvergrijs haar, in een lang lichtblauw gewaad. “Ik weet dat je tegen Valerius’voorstel hebt gestemd, Amenta!”, zo sprak ze hem toe op strenge toon. “En mocht om een of andere reden dit ritueel mislukken door jouw toedoen, en geloof me daar kom ik achter, dan zweer ik dat Lord Iron Mask hier zal achterkomen. Ik denk dat hij niet licht zou denken over dit hoogverraad denk je niet?”. Het was bijna onmogelijk, maar Amenta trok nog bleker weg bij het horen van deze woorden. Snel nam hij zijn plek in en begon zich voor te bereiden op het ritueel.

Precies om twaalf uur ’s middags ging het ritueel van start. Precies zoals was ingestudeerd en was geoefend zoveel keren gedurende de afgelopen dagen, passeerden de magiërs de Trance fase en de Harmonieuze fase. Al gauw waren de vier magiërs diep in de Transcendentale fase, de meest cruciale fase van het ritueel. Ook deze fase verliep precies zoals was geoefend. Alle bewegingen verliepen precies synchroon en alle archaïsche woorden werden perfect gelijktijdig uitgesproken.

Toen kwam het moment daar waarop Valerius de zilveren schaal, geschonken door Lady Drusilauch, stuk brak op de aarde (de overige magiërs volgden zijn bewegingen vanaf de overige burchten perfect na). Precies op dat moment waren de vier Wanderers in een rij aan de hemel verschenen, als het ware zelf een gouden muur vormend aan het hemel firmament. Precies zoals was opgedragen door koningin Star, was het leger van Memnosis op dat moment aanwezig en had zich verborgen vlakbij de vier burchten. Wat het leger uit Amn toen zag gebeuren zou zij nooit vergeten en vele generaties lang zouden verhalen en liederen worden verteld en gezongen over dit specifieke moment.

Voor een volle minuut lang verscheen opeens een enigszins doorzichtige gouden muur tussen de burchten. Voor het eerst zagen de Amnites voor hun eigen ogen zichtbaar, de barrière die hen jarenlang had verhinderd Tethyr verder binnen te trekken. Precies op dat moment brak Valerius de zilveren schaal en … de gouden muur van Kharizad barstte uit elkaar in een oorverdovende knal die mijlenver zou zijn te horen. Het was onmiskenbaar duidelijk! De bevrijding van heel Tethyr was begonnen!

De volgende morgen vroeg vertrokken Valerius en koningin Star op de zilveren vleugels van Lady Drusilauch naar de hoofdstad Darromar voor het volgende hoofdstuk in de bevrijding van Tethyr, het van de troon stoten van Igor Mendelsohn. Inmiddels was het bevrijdingsleger van Amn verder Tethyr binnengetrokken. Het leger van Low Davencourt zou spoedig volgen bij het vallen van de nacht. Opeens begon Valerius bleek weg te trekken. Het viel koningin Star meteen op dat er iets mis was. “Wat is er Valerius?”, vroeg ze ongerust. “Is er iets met het ritueel? Hebben we toch iets fout gedaan?”. “Neen, dat niet, Uwe Hoogheid”, antwoordde Valerius. “Ik besef me net dat ik u al die tijd heb vergeten te vertellen dat Keep Davencourt eigenlijk de eigendom is van niemand anders dan Iron Mask!!!


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Thu Mar 13, 2008 2:15 am 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Tue Oct 26, 2004 12:55 am
Posts: 138
Location: Darromar
mooi stuk ko!!

ik wil alleen even een kleine opmerking plaatsen.

- als het goed is dan is de val van de muur dag 8
- op die dag kom jij naar de tempel van astoth terug met star
- op dag 9 gaan we naar darromar , jullie hebben dan weer spreuken voor kunnen bereiden.


dus volgens mij ga je niet meteen NA het ritueel naar darromar maar naar de tempel en een dag later gaan we dan met ze allen naar darromar.

toch??


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Thu Mar 13, 2008 7:02 pm 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Tue Oct 26, 2004 1:02 am
Posts: 61
Location: Darromar
Bedankt Belros!

Star en ik komen op dag negen (vroeg in de morgen) naar Darromar op de vleugels van
Lady Drusilauch. De reden hiervoor is dat ik de portal zo min mogelijk
onnodig wil bezetten en vrij wil houden voor eventuele noodgevallen.

Verder zijn zowel ik als Shadout Harah er niet zeker van dat reizen via de portal
op dezelfde dag dat de muur van Kharizad is omvergeworpen, wel zo veilig is.
We weten niet welk magisch residu er nog aanwezig is, dat het reizen via de portal
wellicht zou kunnen beinvloeden.

Kortom, zowel ik als Star reizen op dag negen naar Darromar (waarbij wij beiden
onze spreuken reeds ingestudeerd zullen hebben). In de buurt van de ingangspoort
van Darromar zullen wij elkaar dan treffen.

Tot dan vriend!

Groeten,
Valerius


Top
 Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 14 posts ] 

All times are UTC + 2 hours [ DST ]


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 2 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Search for:
Jump to:  
cron