Login


All times are UTC + 2 hours [ DST ]


It is currently Thu Nov 23, 2017 3:41 pm




Post new topic Reply to topic  [ 13 posts ] 
Author Message
 Post subject: missie belros.
PostPosted: Tue Feb 26, 2008 12:16 am 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Tue Oct 26, 2004 12:55 am
Posts: 138
Location: Darromar
na een paar vermoeiende dagen met veel ondervragingen vanwege het incident op de eerste ceremonie en daar meteen achteraan een bespreking over het bevrijden van Darromar is Belros na een nachtrust van een uur of acht weer met een zeer goed humeur opgestaan.
hij weet het zeker dat hij en zijn kameraden de opkomende humanoid invasie een klap gaan toebrengen.
de nieuwe voice van Astoth loopt een geheime deur door om een paar atributen te pakken en vervolgt zijn weg naar de grote ceremonie zaal.
onderweg komt hij Tormyr en Marcus tegen die op het punt staan te vertrekken voor hun eigen missies zoals besproken.
de drie paladins schudden elkaar nog de hand en mogen Torm en Tyr ons bijstaan in het begin van deze strijd!

in de grote zaal doet Belros een witte strook stof voor zijn ogen als hij knielt voor het beeld van Astoth, het gouden greatsword wat hij bij zich heeft houd hij met twee handen voor zich vast.
na dit ritueel zal de voice zich richten op de taak die hem is toebedeeld en dat is het vinden /traceren van zijn vriend derrek lameaux.
na een uur loopt Belros met een zeer goed gevoel terug naar de kamer waar zijn spullen zijn opgeslagen.
als hij de laatste gang in loopt ziet hij Devon (knight of Davencourt) lopen.
"Devon , kijk buiten of je Selhattin ziet in het tentenkamp en vraag zeg dat ik hem met een uur wil spreken in mijn kemer"
de knight knikt en loopt richting de poort.

na precies een uur klopt de paladin van Tyr op de grote houten deur van Belros.
"kom binnen mijn vriend" klinkt het van achter de deur.
"je hebt me gevraagd langs te komen begrijp ik? " zegt Selhattin met een vragende blik.
"inderdaad, je weet dat we een taak hebben om Darromar te bevrijden.
zoals je gehoord hebt gaat iedereen een eigen kant op zodat we later op zo veel mogelijk fronten tegelijk kunnen toeslaan.
mij is gevraagd om Lameaux te traceren en zelf wil ik daar nog wat aan toevoegen door te kijken of de legers die bekend waren op onze laatste battlemap inderdaad nog steeds in leven en/of operatief zijn daar?
ik wil jou vragen me aan de zijde staan in deze, ten eerste omdat ik je beschouw als mijn vriend en bondgenoot.
ten tweede omdat het een combinatie word van Tyr en Astoth en we kunnen kijken hoe dat bevalt want dat was toch ook jou bedoeling een beetje hier?"
selhattin die erbij is gaan zitten plukt wat aan zijn kin en knikt langzaam.
"laten we inderdaad is kijken hoe die samenwerking gaat, als het me niet bevalt ben ik weg en ik eis ook het wachtwoord voor de teleport stone voor een onverwachte aftocht.
laten we er ondanks dit vanuit gaan dat onze gedachten op de zelfde golflengte zitten en dat we ervoor zorgen dat het leger van Lameaux - als het nog bestaat?- weer in stelling gebracht word en dat ze weten dat ze er niet meer alleen voor staan.
ga verder gekleed in een light armor dat reist wat makkelijker."
belros kijkt zijn donkere vriend aan en lacht "ik ben met twee uur klaar, jij gaat op die vogel van je? dan zal ik Destrin waarschuwen, tot zo"

Shadout Harah is al volop bezig met de voorbereiding bij de steen als Belros met Destrin de ruimte van de teleport stone in loopt.
Selhattin komt een paar minuten later binnen en ziet er lichtvoetig maar toch behoorlijk bewapend uit.
Belros op zijn beurt draagt een mooi chainmail en heeft zijn vertrouwde Blueblade aan zijn riem hangen.
een backpack met wat atributen waaronder de dolk van Lameaux en de ring van deze om zijn vinger moeten het gaan doen.
"het password voor de reis is forrestwalk" zegt de Shadout en wenst de twee paladins succes.
als de kringen nog in het bassin staan van de munt die er is ingeworpen staan de paladins op een honderd meter van Tethyr forrest.
Belros haalt diep adem door zijn neus"het is een tijd geleden dat ik hier bij het bos geweest ben, ik ruik een bekende maar vergruisde geur?"
"laten we snel naar de rand van het bos gaan zodat we niet gezien worden" stelt Selhattin voor.
de twee rijdieren zetten vervolgens zonder aarzelen aan naar het bos in de verte.
aan de rand van het bos is het stil maar niet zoals het vroeger was?
Belros speelde als kind al hier en weet hoe het woud in elkaar zit, het voelt goed maar....tja?
de kersverse Astoth aanhanger pakt vervolgens zijn tas en haalt een dolk tevoorschijn.
hij legt het fraaie mes op zijn hand en deze begint te draaien.
"eens kijken of we jou eigenaar kunnen vinden?" spreekt Belros de dolk toe.


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Tue Feb 26, 2008 1:53 am 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Sat Mar 08, 2003 9:22 pm
Posts: 110
Location: Darromar
Terwijl de dolk uit zichzelf nog aarzelend op de palm van Belros draaide, probeerde Selhattin nog steeds wijs te worden uit wat er even geleden was gebeurd en hieraan te wennen.
Het aanzienlijke temperatuurverschil hier in het loofwoud, vergeleken met die verzengende hitte van de woestijn waar hij nog geen uur geleden vertoefde, bracht een kille rilling over zijn rug. De rilling bleef langer dan nodig in zijn nek hangen en zelfs zijn trouwe rijdier leek onrustig door de teleportatie die zij net hadden moeten doormaken.
De gigantische vogel stak regelmatig zijn vlijmscherpe snavel omhoog; alsof hij de plotse, nieuwe omgeving probeerde te accepteren in de nieuwe geuren die het bos voor hem afgaven. Een onrustig, gedemd gekraai en gegrom ontsnapte zo nu en dan aan de reuzenvogel.
"Selhattin, vriend en medestrijder, ik denk dat we een eerste aanwijzing hebben in onze zoektocht naar Derek Lamieu." lachte Belros.
Wanneer hij de aandacht van Selhattin heeft kijkt hij triomfantelijk naar de dolk die trillend op zijn gestrekte handpalm ligt, maar onverbiddellijk naar het Noordwesten wijst. "Het lijkt erop dat de dolk van Lamieu zijn originele eigenaar weer wil opzoeken. En wij gaan hem hiermee helpen. Kom op, Slehattin! Destrin, laat die luie poten van jou eens wat bloed pompen!", bij het horen van deze woorden en het ontvangen van het mentale commando, gromde de grote, zwarte leeuwin een keer en schoot als een pijl uit een boog in de richting waar de dolk naar toe wees. Belros kon zich nog ternauwernood aan het speciale zadel van de leeuwin vasthouden en wist zo op het nippertje te voorkomen dat de leeuwin zonder hem de sprint inzette.
Terwijl de Voice of Astoth als op een zwarte bliksemschicht tussen de eeuwenoude bomen verdween, lachte Selhattin kort en fluisterde iets vlakbij de grote kop van de vogel waarop hij zat. De vogel keek even verschrikt, klapte met zijn korte vleugels en haastte zich met grote stappen achter de leeuwin aan. In enkele tellen was de leeuwin door de vogel en haar berijder ingehaald en de donkere paladin van Tyr klopte zijn grote, gevleugelde rijdier goedkeurend op de nek.

"Belros, we zijn nu al drie uur verder en iedere keer wijst die dolk ons de weg. Ik heb alleen niet het gevoel dat we echt dichterbij Lamieu komen.", de donkere paladin van Tyr gromde nog iets binnensmonds en probeerde een koude riilling van zich af te schudden. Belros keek man op de grote vogel aan, terwijl hij handig de tollende dolk op zijn palm liet draaien en balanceren. " Vertrouwen, grote vriend, vertrouwen. We komen echt dichterbij. Geloof me."
" Dat heb je de vorige drie keer dat je die dolk gebruikte ook al gezegd. Het enige dat ik zie, zijn nog meer bomen. Oh, en nog iets templar...", Selhattin staakte abrupt zijn klaagzang en keek met een ruk naar links. De grote kop van de vogel waarop hij zat, keek gefixeerd het ondoordringbare woud in en gromde laag.
"We hebben bezoek.", siste Selhattin zijn reisgenoot toe. Deze waarschuwing was echter overbodig, omdat Belros gealarmeerd was door de vijandige houding die Destrin naast hem had aangenomen. In de typische springhouding gromde de leeuwin diep in haar keel naar de struiken rechts van haar.
Selhattin pakte rustig de twee grote kromzwaarden van zijn rug en wachtte op wat komen ging. Ook Belros bewapende zich langzaam door Blueblade uit de schede te trekken. Het lemmet van zijn zwaard gaf een helblauwe gloed af.

Als in antwoord hierop sprongen er een zestal grote orcs tevoorschijn; bewapend met korte, brede speren. Achter de speerdragers sloten de gelederen zich door vier orcs met een bijna gitzwarte huid en compleet witte ogen. De langzwaarden die zij droegen waren met een zuur bekerft waardoor het leek alsof er een schaduw over het lemmet schoot.
De twee paladins maakten zich op voor het gevecht van deze hinderlaag maar merkten dat de bloeddorstige orcs ergens op leken te wachten.
"Dit is een doodseskader. Shadowstealers met Spearseekers,", riep Belros naar Selhattin. "Waarschijnlijk op zoek naar dezelfde mensen als wij, maar voor een andere reden. Ik begrijp alleen niet waarom ze niet meteen aanvallen? De enige opdracht die deze moordmachines kennen is: doden." Selhattin keek onrustig om zich heen na het horen van deze hatverwarmende boodschap van Belros.
"Misschien omdat eskaders altijd uit tien man bestaan?", gokte de paladin van Tyr.
Als op commando verscheen onmiddellijk een orc in een donkerbruin gewaad achter de belagers. Zijn ogen waren beiden met een gloeiende pook uitgebrand en een onrein ritueel aan Gruumsh had hiervoor een gesloten oog midden op de misvormde kop van de orc geplaatst.
"Bij alle Goden die ons lief zijn! Een monitor!", schreeuwde Belros zijn kameraad toe. "Speciale priesters van Gruumsh die in direct contact staan met the Eye of Gruumsh! wat hij ziet zien alle monitoren over heel Toril!"
Terwijl de op bloed beluste orcs dreigend op de paladins afstormden met hun speren, leek Belros alleen het oog in het midden van het gezicht van de monitor te zien. Dat ene oog dat langzaam opende en alle andere monitoren van Gruumsh zou verraden dat Belros nog leefde....

_________________
Carpe DM


Last edited by Merrick on Sat Mar 01, 2008 1:13 am, edited 1 time in total.

Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Tue Feb 26, 2008 6:01 pm 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Tue Oct 26, 2004 12:55 am
Posts: 138
Location: Darromar
"Destrin duik op die monitor op rechts en zorg dat hij geen zicht heeft, hou hem op de grond" de leeuwin van Belros neemt op dit commando een sprong van zeker 5 meter en komt bovenop de priest neer.
hij valt achterover en de leeuwin houd een klauw op zijn gezicht terwijl ze met haar vlijmscherpe tanden door zijn armor probeert te bijten.
Belros prijst zijn rijdier en geeft aan te hulp te komen als het kan.
vanaf de linker flank komen 6 orcs aanrennen met het schuim op de bek en daarachter lopen 3 zwarte orcs iets rustiger in op de 2 paladins.
Selhattin kijkt naar rechts en ziet zijn inmiddels goede vriend met blueblade klaar staan om de eerste als gekke inlopende tegenstanders op te vangen.
de paladin maakt een sidestep naar links om wat ruimte te creeren en dan laten zijn 2 gekromde zwaarden het eerste bloed van deze missie vloeien als hij met een halve draai de eerste orc met een gemikte klap achter laat op de grond met een half afgeslagen onderbeen.
duidelijk last van de blauwe gloed van het zwaard van de paladin waar ze tegen vechten moeten de overige orcs ook snel hun meerdere erkennen als bij het inlopen al de een na de andere klap geincasseerd moet worden.

"sellhattin!!" belros schreeuwd naar zijn kameraad als hij ziet dat een van de drie zwarte orcs vanaf de zijflank instapt op zijn vriend.
tijd om te helpen is er niet want de 2e stapt op Belros in vergezeld met een van de laatste grote orcs met speren.
dankzij een status die de voice van Astoth bij vertrek heeft uitgesproken kan hij gerust een gevecht analiseren omdat hij weet dat zijn maat het goed maakt evenals Destrin achter hem.
"aaarrrggh" een hevige grom en een mentaal alarm storen Belros in zijn gevecht.
als hij snel omkijkt naar Destrin ziet hij dat de derde zwarte orc is omgelopen en duidelijk zijn priester wil redden en dat is nou net hetgene wat niet mag gebeuren!
"selhattin! Destrin heeft hulp nodig" tussen een slagen wisseling door probeert Belros zijn maat in te lichten over de situatie.
"ik moet erheen ! de monitor mag geen zicht krijgen!"
bijna met een angstige kalmte slaat Selhattin een van de grote orcen een paar keer met zijn kromme zwaarden en kijkt Belros aan.
"wees niet bang mijn vriend hulp is onderweg" een knipoog volgde.
"ik hoop dat je gelijk hebt want het is best druk zo!"

Destrin houd zich aan de opdracht die hij van zijn baas kreeg en houd de priester op de grond die inmiddels al hevig aan het bloeden is en elk moment het bewustzijn kan verliezen, maar ook de leeuw loopt hevige klappen op omdat haar verdediging tegen de zwarte orc naast haar minimaal is.
de leeuwin kijkt schuin omhoog naar de orc en besluit dat ze niet langer op de priester kan blijven leggen omdat dat haar dood zal worden.
net als ze op wil springen duikt er achter de orc een grote vogel op die de orc verrast en hem met zijn snavel en 2 klauwen weet weg te krijgen bij de leeuw.
Destrin is wat afgeleid en de priester heeft een dolk weten te pakken die hij in de voorpoot van de leeuwin steekt!
een pijnlijke brul volgt maar dit is tevens de laatste aktie van de priester omdat deze zijn zijkant blootlegt met de steek van de dolk en Destrin reageert door in de zij te bijten van de priester en bij het wegtrekken van haar kop het halve ingewanden stelsel van de niet zo smakelijke orc mee trekken.!

de 2 paladins op rechts beginnen het ook wat lastiger te krijgen met de zwarte orcs die nog steeds versterking hebben van 2 grote orcs.
Selhattin kijkt een naar zijn maat en ziet dat er hier en daar wat bloed langs het chainmail loopt.
hij zelf heeft het ook moeilijk en gebruikt in een klein moment van oplettendheid van zijn 2 tegenstanders zijn genezende gaven.
Belros heeft er een beetje genoeg van en roept zijn god aan.
"bij de kracht en het woord van Astoth!!" ( smite evil)
blueblade licht bij deze woorden nog wat feller op en de zwarte orc voor Belros word met een klap een arm afgeslagen en legt dodelijk gewond op de grond nog wat bloed te gorgelen.
in een vloeiende beweging (cleave) krijgt de grote orc ook nog blueblade in zijn dijbeen geslagen en de klappen die erna volgen laten de humanoid ook zijn laatste adem uit blazen.

selhattin krijgt na deze actie van Belros meteen de hulp die hij wel kan gebruiken van zijn vriend en het einde van het gevecht nadert....totdat..
"niks beweegt meeer! ..vvor me .....3 meer komen...ggrrgghh"
Belros hoort Destrin wat brommen en bij een dodelijke slagen combinatie die Selhattin aan de laatste zwarte orc geeft kijkt hij om.
"Destrin WACHT!!!" de paladin van Astoth is net op tijd om de leeuwin te stoppen als hij deze in een aanvals houding ziet draaien en met haar kont ziet draaien om toe te springen op de 3 mannen die gewapend uit het bos komen.

de drie houden in als ze de inmens grote leeuw zien die notabene ook nog vergezeld word door een gigantische vogel?? dat is een appart plaatje?

de drie knights kijken in de richting van Belros en Selhattin en deze zien dat er wat verbazing en ongeloof in de ogen schuil gaat van de drie?
als Belros een paar zonnestralen ziet schijnen op de drie mannen voelt hij een opluchting door zijn aderen stromen.
hij herkent duidelijk een hand van Torm op een van de schilden en een weegschaal op de banded van een tweede figuur.
"knights of the triad! vrees niet , wij zijn precies degene die elkaar willen vinden!"
De drie knights kijken wat om zich heen en zien in ieder geval dat de "goeie" dood op de grond leggen, langzaam en voorzichtig lopen ze op de twee mannen af die een meter of 20 verderop in de schaduw staan.


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Wed Feb 27, 2008 2:13 am 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Sat Mar 08, 2003 9:22 pm
Posts: 110
Location: Darromar
Wanneer het trio ridders nog een meter of tien van Destrin verwijderd zijn, houden zij wederom halt. Dit waarschijnlijk omdat de leeuwin nog steeds een dreigende en afwachtende houding heeft. Vervaarlijk ontbloot zij haar messcherpe tanden.
De reusachtige loopvogel van Selhattin probeert ook dreigend met haar veel te korte vleugels te klappen. Het koddige tafereel zorgt er bijna voor dat de grommende leeuwin hierdoor ongevaarlijker overkomt. Wanneer de vogel echter gefrustreerd kraait en hard met haar gigantische snavel klapt, is alle onduidelijkheid over ongevaarlijkheid als sneeuw voor de zon verdwenen.

Een fractie van een seconde voordat Belros een mentaal commando aan zijn trouwe viervoeter wil geven, hoort hij hoog vanuit de bomen een archaïsch gezang. Bijna onmiddellijk staken het continue grommen van Destrin en het amusante vleugelgeklap van de grote vogel.

Terwijl Belros en Destrin nog moeten beseffen wat er zojuist is gebeurd, stappen de drie ridders kordaat tussen Belros en de vogel door. De twee beesten die even hiervoor nog dreigend tussen de ridders en het duo paladins hadden gestaan, geven nu geen enkele kik.
Lachend en met opgeheven wapens stappen de ridders op de paladins toe.
“Altijd handig om in een woud een elvendruïde bij je te hebben. Hun bezweringen schijnen nog sterker te zijn als die in het bos uitgesproken worden.”, spreekt de ridder met het harnas van Tyr.
“Ja, en nog handiger om in de bomen scherpschutters te hebben met kruisbogen,”, valt de man met het schild van Torm zijn collega bij. Hierbij benadrukt hij duidelijk het woord: kruisbogen. “Die schieten namelijk feilloos door het dikste harnas heen.” Cynisch slaakt de ridder een theatrale zucht richting het harnas van Belros en kijkt even kort naar de derde ridder die nog niet gesproken had. Deze maakt de waarschuwing en gelijkertijd verklaring van de drie ridders af: “En, waar deze twee menselijke vechters staan,”, ditmaal een lichte nadruk op het woord: menselijk: “Zo op een open plek. Kan een scherpschutter bijna niet missen. Die zal zeker met gemak één dodelijk schot kunnen lossen. Zo dwars door de nekbescherming heen.”

“Heren, we komen hier niet om strijd met u of met uw kameraden in de bomen te leveren,”, Belros laat na het spreken van deze woorden demonstratief zijn wapen zakken en gebaart met zijn andere hand naar Selhattin om hetzelfde te doen. “Deze orcs waren overduidelijk hiernaartoe gezonden in koelen bloede te moorden. Zij hebben het snelrecht gekregen dat hen toekwam. Wij zijn hier voor een oude vriend.”
De ridder met het harnas van Tyr, trekt kort een wenkbrauw op en wijst dan nonchalant met zijn zwaard naar de twee paladins: “Een woestijnvechter met een liefde voor Tyr, geassisteerd door iemand die over snelrecht praat? Dat is waarlijk een bijzonder duo. Laat ik nu in de veronderstelling zijn dat Tyr of zijn discipelen recht spreken over verdachten.”, om zijn woorden te onderstrepen wijst de ridder als laatste naar het embleem op zijn eigen wapenrusting.
“Deze moorddadige wezens hebben hun recht op een proces lang geleden al verspeeld!”, antwoordt Belros fel op de indirecte beschuldiging. “Lang geleden, toen zij voor de eerste keer meedogenloos een weerloos gezin afslachtten. De vrouw en dochters van een hardwerkende boer meerdere keren verkrachtten en vervolgens iedere smeekbede negeerden en hen via de ruggengraat van beneden tot boven fileerden! Levend en wel. De kleinste kinderen van het gezin, twee jongens en een meisje, trokken ze met blote handen uit elkaar! Praat niet over een eerlijk proces en verdachten wanneer de schuldigen als een zwarte pestplek op deze wereld duidelijk zijn en hun zonden van hen afstralen als een zwart vreugdevuur der verdoemenis. Zij hebben zelf gekozen om in zonde onder te gaan en zullen hier ook de bitterzoete consequenties der vergelding van dragen! En dit zonder de luxe van enig uitstel van een proces te mogen proeven! En als dan onze Aarde verdorven wordt door deze zondaars, laat mij dan aangewezen zijn om de plekken der verrotting weg te snijden van heel Toril! Laat mij toeslaan en onze wereld genezen, daar waar anderen dwalen in de kronkelige wegen van een ingewikkeld rechtsstelsel dat niet geschreven is om zieke en verdorven geesten als deze een onnodig lang proces te geven! Wat ik breng is wat nu nodig is: een rechtstelsel dat evenredig en direct straft in complete overeenstemming met de zwaarte van de zonden en wreedheden die begaan zijn! Dit ingegeven door het inzicht dat mij verschaft is door....”, Belros onderbreekt zijn tirade omdat Selhattin hem inmiddels stevig in zijn arm knijpt.
De verbaasde blik van zijn medestrijder brengt hem weer terug bij het moment, hier in het woud. En langzaam drijven de beelden van de moordende groep orcs die hij eerder heeft omgebracht, weer weg.
Als deze beelden weer plaats maken voor het hier en nu, ziet hij de drie ridders die voor hem staan, ook verbouwereerd en ongemakkelijk kijken.
Na een lange, ongemakkelijke stilte, die het complete woud even lijkt te delen met de vijf mannen, spreekt de ridder met het schild van Torm ongemakkelijk: “Dit doodseskader van Gruumsh was trouwens wel akelig dicht bij ons kamp gekomen.”
De ridder van Tyr knikt instemmend: “En ze hebben de afgelopen dagen ook al een paar zeer goede kameraden van ons weten te doden.” “Ja, dus eigenlijk moeten we jullie dankbaar zijn dat jullie ze op tijd hebben kunnen onderscheppen.”, vult de derde ridder aan.

Belros knikt kort naar de drie ridders en vervolgt, alsof er zojuist helemaal geen sprake is geweest van zijn uitbarsting: “We zijn hier voor een oude vriend. Derek Lamieu is zijn naam. De persoon die hem zoekt is Belros Darkeyes.”
De drie ridders wisselen een woordenloze, maar veelzeggende, blik na het horen van Lamieu’s naam. Na wederom een korte stilte, spreekt de ridder van Tyr: “Dan vrees ik dat jullie Belros kunnen vertellen dat Lamieu dood is. Al anderhalf jaar.”
Belros heeft duidelijk moeite met het verwerken van het teleurstellende nieuws en kijkt heel even verslagen naar Selhattin.
“We hebben echter wel een boodschap voor de boodschapper van Belros in het kamp. Mits deze boodschapper kan aantonen dat hij met Belros heeft gesproken.”
De drie ridders kijken gespannen naar de twee paladins. De instincten van de paladins zijn dusdanig getraind, dat zij ‘voelen’ dat er nu iets belangrijks voor de drie ridders moet gebeuren om te voorkomen dat er een, ongetwijfeld, geheim signaal wordt gegeven naar de scherpschutters in de bomen en het geweld losbarst.
Belros denkt even kort na en zoekt bevestiging in Selhattins ogen, maar krijgt slechts afwijzing op het voorstel dat zijn donkere vriend lijkt te ruiken. Zijn ogen schreeuwen in dat ene moment bijna uit: “Nee, vertel nu niet dat jij Belros bent!” De spanning tussen de twee kampen is bijna te snijden.
Dan besluit Belros om toch een teken te geven aan de drie ridders.
Selhattin kan in die fractie van een seconde alleen maar raden of Belros daadwerkelijk zijn naam prijsgeeft of dat zijn vriend de dolk van Lamieu laat zien...

_________________
Carpe DM


Last edited by Merrick on Sat Mar 01, 2008 1:14 am, edited 1 time in total.

Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Thu Feb 28, 2008 8:03 pm 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Tue Oct 26, 2004 12:55 am
Posts: 138
Location: Darromar
"is lamieux hier in de buurt begraven of heeft hij geen laatste heilige plaats van rust gekregen?" belros vraagt dit aan de knight van Torm die voor hem staat die op een bevestiging van zijn vraag wacht.
belros pakt een beltpouch en haalt er een ring uit.
"deze ring is van lamieaux en deze ring (belros laat de ring om zijn vinger zien) is van de heer Darkeyes.
als u de ring van lamieaux aan de Tyr aanhanger laat zien zal deze kunnen bevestigen dat hij authentiek is.
de ring van de heer Darkeyes kan ik laten zien maar mag ik zoals u zult begrijpen niet afgeven."
als de knight van Torm de ring aan zijn kameraad geeft vliegen er bij belros een aantal dingen door zijn hoofd.
- waarom geeft de dolk van lamieaux gewoon een plaats aan als hij allang dood is?
- wat is in godsnaam de boodschap voor de boodschapper?
- misschien is lamiuax dood verklaart om de vijand om de tuin te leiden maar is dit in werkelijkheid anders?

de voorvechter van Tyr heeft in de tussentijd de ring van Lamieaux bekeken en kijkt naar de knight van Torm en is duidelijk onder de indruk van de ring die hij heeft gezien.


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Fri Feb 29, 2008 2:23 am 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Sat Mar 08, 2003 9:22 pm
Posts: 110
Location: Darromar
Kort hierna geeft de knight van Tyr de ring terug aan Belros en knikt kort naar de ridder van Torm. Deze laatste maakt boven zijn hoofd een snel en ingewikkeld gebaar naar de kruinen van de bomen die de scherpschutters en de druïde nog steeds voor het zicht verbergen.
Daarna kijkt hij de twee paladins aan en zegt kort: “Volg ons naar het kamp.”
Zonder verder omkijken loopt hij dieper het woud in.
Achter de paladins klinkt hoog in de bomen een zacht geritsel van bladeren. Als iemand niet zou weten dat deze boomtoppen een paar dodelijke schutters verborgen, zou men denken dat er een toevallige zucht winde door de kruinen van de bomen blies.

Terwijl de drie ridders al langzaam uit het zicht verdwijnen blijven Selhattin en Belros verwachtingsvol bij hun onbewogen dieren staan.
Dan klinkt er boven uit de bomen een korte, melodieuze spreuk en de beesten zijn bevrijd van hun verstijving.
Terwijl Belros nog een hand geruststellende hand op de nek van Destrin kan leggen, moet Selhattin zijn dier met een geschreeuwd commando inhouden om niet meteen de achtervolging en aanval op de ridders in te zetten.
“Minkar Hadid! Blijf en kom hier, zeg ik je!”, de reusachtige loopvogel van Selhattin kan het mentale commando ondersteund door de gesproken woorden niet negeren en krast bijna geïrriteerd wanneer hij langzaam terugloopt naar zijn baas.
Dan volgen de paladins en hun trouwe beesten de ridders naar het kamp.

Het kamp is opgebouwd uit hutten die voornamelijk gebouwd zijn van bladeren en takken. Pas wanneer de paladins de eerste hutten al gepasseerd zijn, bemerken ze dat ze reeds in het kamp zijn.
De drie ridders gebaren bij een omgevallen boomstam dat de paladins hierop plaats kunnen nemen. Wanneer de paladins gehoor hebben gegeven aan dit verzoek neemt de ridder van Tyr plaats tegenover hen. De andere twee ridders zijn verder in het kamp verdwenen, waarschijnlijk druk met andere taken die opgepakt moeten worden.
De ridder stelt zijn gasten rustig een aantal vragen over hoe de twee hier gekomen zijn en met welke reden zijn dan op zoek waren naar Lamieu.
Op wonderbaarlijke wijze weten zowel Selhattin als Belros zonder te liegen ontwijkende antwoorden te geven. Dit omdat de waarheid waarschijnlijk nog ongeloofwaardiger over zou kunnen komen.
Inmiddels zijn er geïnteresseerd een behoorlijk aantal mensen uit het kamp om het pratende trio heen komen staan. Allen hebben een metalen wapenrusting die met een speciale stof groen is gekleurd. Een perfecte kleur om als camouflage te dienen in deze bossen.
De ridder van Tyr stelt een volgende vraag op een rustige manier: “Jullie gaven aan dat jullie door Belros gestuurd zijn om Lamieu te zoeken? Hoe is het met Belros? Nog nieuws van de prelaat van Tyr?”
Belros zelf prikt meteen door de voor de hand liggende strikvraag heen en antwoordt: “Belros maakt het goed. Maar niet zo goed dat hij al prelaat is. Hij is nog steeds een templar.”
De man die de strikvraag net gesteld heeft, glimlacht kort.
Bij Belros is de irritatiegrens inmiddels wel bereikt en hij besluit om direct tot de kern te komen: “Je gaf aan dat je een boodschap had van Lamieu voor Belros. Ik heb je net aangetoond dat ik een ring in mijn bezit heb die bewijst dat ik Belros ken. Dus, wat is die boodschap dan?”
De ridder tegenover Belros glimlacht wederom kort en kijkt even lachend over de paladins heen. Dan kijkt hij de twee helden aan en zegt rustig en vriendelijk: “Je hebt inderdaad een ring laten zien die in het bezit is geweest van Belros Darkeyes. En dus moet ik je de boodschap van Lamieu geven.”
Door de stilte die de vriendelijk lachende ridder laat vallen, kijken de twee paladins hem verwachtingsvol aan: “De boodschap die ik van Lamieu moet doorgeven is.”, wederom een korte stilte van de vriendelijke ridder: “de boodschap is dat Belros Darkeyes al een kleine drie jaar door is! En dat iedereen die met eigendommen van Belros rondloopt dus een aandeel kan hebben gehad in zijn dood!”, gelijktijdig met dat het vriendelijke gezicht van de ridder zich vult met intense haat, voelen de twee paladins het koude staal van vlijmscherpe dolken op hun kelen. Voor de twee naar hun wapens zouden kunnen grijpen, zal het staal al tien tot vijftien centimeter in het zachte vlees van de strotten zijn doorgedrongen.
Langzaam staat de ridder van Tyr nu op en torent boven de twee uit.
“Verdacht als zij eigendommen van Belros hebben. Maar zeker schuldig als zij zich valselijk uitgeven voor een boodschappen van Belros. Dit werd nog eens extra onderstreept door het schenden van de fundamenten van de leer van Tyr: het prioriteren van een proces in de rechtsleer. De expliciete boodschap die Lamieu aan deze ‘boodschappers’ van Belros wilde geven, is een snelle dood in de hoop dat Belros hetzelfde is gegund toen zijn tijd daar was.”

Terwijl de man langzaam zijn arm onhoog doet om het teken voor executie te geven, voelen Selhattin en Belros het staal al door de huid van hun strottenhoofd drukken. Een efficiënte manier om te voorkomen dat een slachtoffer kan spreken of spreuken uitspreken.
Inmiddels zijn links en rechts van de ridder van Tyr de aanhanger van Torm en de derde ridder van de eerdere ontmoeting weer verschenen.
Dan, wanneer de ridder van Tyr tergend langzaam zijn arm laat zakken, wordt de executie onderbroken door een dwingend commando: “Stop! Laat me deze twee indringers eerst eens goed bekijken.” Achter de ridder van Tyr stapt een breedgebouwde man, compleet gehuld in een camouflage groene cape, vandaan.
Hij lijkt de twee veroordeelden van top tot teen op te nemen. Dan spreekt hij.
“Hmm, wat ik hier zie is wonderbaarlijk en uiterst interessant.”
Hoewel niet helemaal vertrouwd, klinkt de stem Belros bekend in de oren...

_________________
Carpe DM


Last edited by Merrick on Sat Mar 01, 2008 1:15 am, edited 1 time in total.

Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Fri Feb 29, 2008 8:29 pm 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Tue Oct 26, 2004 12:55 am
Posts: 138
Location: Darromar
:D


Last edited by Belros on Sat Mar 01, 2008 7:37 pm, edited 1 time in total.

Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Fri Feb 29, 2008 8:30 pm 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Tue Oct 26, 2004 12:55 am
Posts: 138
Location: Darromar
"trek het zwaard uit de schede" de man in het groen die een donkere kap op heeft waardoor zijn gezicht slecht te zien is beveelt de ridder van Tyr om Belros te ontwapenen.
als deze het wapen uit de schede haalt zijn er een aantal knights van Tyr die het speciale wapen uit de vergane tempel van Tyr uit Darromar herkennen en er ontstaat wat geroesemoes.
belros spant zijn spieren aan om wat te doen maar onmiddelijk voelt hij het koude staal van de dolk aandrukken en hij geeft toe aan zijn ontwapening.

"geef dit zwaard met de blauwe gloed dat zeker uit de tempel van Darromar komt aan de priester en laat hem de rune op de kling van blueblade lezen."
de priester komt reeds aanlopen en neemt het wapen over en laat de rune's rustig op hem inwerken.
belros en selhattin kijken elkaar zo goed als het kan eens aan en zijn beide verbaasd van de kennis die de man voor hun heeft over blueblade?
"blueblade heeft de eigenschap dat hij de naam in elven rune's aanneemt op de kling van iedere nieuwe eigenaar.
we zullen eens kijken of u werkelijk bent wie u pretendeert te zijn?"
vanuit de donkere kap geeft de man voor Belros kennis wat er aan het gebeuren is.
na een aantal minuten komt de priester naar de man toelopen en geeft hem het zwaard.
"en?" vraagt de man nieuwschierig.
"de rune's die erop staan zijn de laatste 12 jaar niet veranderd, het is dezelfde naam als degene die hem 12 jaar geleden heeft verdiend door zijn toewijding aan onze tempel."
ondanks dat zijn gezicht niet te zien is zie je dat de kleerkast van een vent toch een vlaag van opluchting krijgt.
hij maakt een gebaar met zijn handen en de twee dolken worden van de kelen van de paladins van Tyr (en Astoth) gehaald en ze nemen opgelucht een paar keer adem.

nu ze wat makkelijker kunnen kijken ziet Belros in ene dat de grote kerel die nog steeds voor hem staat de ring van Lamiaux om heeft?
als Belros en Selhattin wat ongemakkelijk opstaan en eigenlijk wachten wat de volgende stap van het kamp is gooit de man in het groen blueblade richting Belros die hem in een vloeiende beweging vangt en eigenlijk meteen gevechts klaar in zijn hand heeft.
als de man zijn handen naar zijn kap brengt om hem af te doen zegt hij
"ik ben de laatste tijd niet zo te spreken over de gang van zaken hier in Tethyr.
ik ben vaak teleurgesteld door vele mensen die in een tijd van oorlog dan ook nog eens de kant van de vijand kiezen? omdat ze denken als je niet kan winnen dan moeten we ons maar aansluiten.
wij zullen dit dus NOOIT! doen en ik ben blij dat ook jij je afkomst en princiepes niet verloochend.
je ziet er goed uit voor iemand die al 3 jaar dood is mijn vriend!"
de man gooit zijn kap met de laatste woorden die hij spreekt naar achteren en steekt zijn armen uit naar Belros.
"LAMIEAUX!! " schreeuwt Belros het uit als hij zijn oude compagnie en tempel leider in de armen valt.
"jij ziet er ook nog goed uit voor een dooie?! haha...." de twee omhelsen elkaar een paar keer stevig en lijken allebei niet echt te geloven wat er gaande is.
Selhattin die zijn twee zwaarden ook terug krijgt neemt een slok water en kan een brede glimlach ook niet onderdrukken als hij dit tafereel ziet.
"waar is Destrin ik contact is heel zwak" Belros kijkt in ene verschrikt achterom en merkt dat hij eigenlijk al een tijd zijn grootste vriendin "kwijt" is?
"wees niet ban g mijn vriend, voor de veiligheid zijn ze in een animal charm gebracht maar de priesters zijn al onderweg deze op te heffen" zegt Lamiaux geruststellend tegen zijn templar.
"ok....dan is het goed, selhattin mag ik je voorstellen aan Derrek Lamiaux zelf"
de bruine paladin steekt zijn hand uit en krijgt een ferme handdruk van Derrek.
"beschouw dit kamp als het uwe, ik weet zeker dat Belros met deze onderneming alleen de beste zou meenemen.....nogmaals welkom" Selhattin is toch wel wat vereerd dat het hoofd van de tempel van Tyr in deze regio hem meteen zijn vertrouwen geeft en knikt.

"we hebben een hoop bij te praten, 3 jaar heb ik geen teken van leven gehad.
wat is er in die tijd gebeurt, waarom ben je niet eerder gekomen?
hoe kom je in godsnaam aan die direlion? heb jij de koningin nog gezien voor haar verdwijning en waarschijnlijk dood?"
Lamiaux zit vol met vragen dat is duidelijk en hij neemt Belros en Selhattin mee naar een tent die zo tussen de bomen is geplaatst dat hij echt pas te zien is als je er een halve meter vandaan staat.
"jullie zijn aardig behendig geworden in het bezetten van bosrijk gebied in de loop der jaren" belros kijkt wat cynisch naar lamieaux omdat dit vroeger toch een tak in het spel was wat de paladins nou niet echt beheersten?
de man lacht en loopt de tent binnen, Belros en Selhattin volgen hem.

na een paar uur praten en drinken van wat wijn die natuurlijk alleen voor hele speciale gelegenheden word bewaard komt het gesprek op hetgene wat er vanaf nu gedaan moet worden om Darromar te bevrijden.
( waar is het gesprek daarvoor over gegaan?
- het informeren van Lamieaux over de dingen die we met de paladins gedaan hebben .bv.
- het vallen van Trademeet
- het avontuur met de plague lords en het de dorpen die besmet werden
- het verhaal over Davencourt en de poging om te verhinderen dat de opmars daar doorheen zou stormen door het opzetten van de muur.
- het verhaal over low davencourt dat niet mee wil doen aan deze oorlog
- de verhalen over het aanvallen van patrouilles en het stoppen van het leger van Rashid Monsour dat later spelde prikken bleken te zijn van onze kant.
- de eye of gruumsh (de dungeon)
- ik geef hem te kennen dat onze hele ploeg nog in leven is.
- ik vertel hem over de huidige situatie in Darromar.
- ik vertel hem dat ik informatie heb over star rhindaun maar dat ik hem die later zou vertellen.
- ik vertel niets over het tijdreizen en het reizen met de koningin.)

"belros mijn vriend, dit kamp is een haar verwijderd van ontdekking door de troepen van Monsour.
alle verkenners die de laatste maanden wel heel erg dichtbij komen zijn geelimineerd maar als we er een keer eentje missen of over het hoofd zien dan zal de horde onze locatie weten en dan is er geen houden aan.
we hebben natuurlijk net als in vervlogen tijden allebei dezelfde wensen en dat is het bevrijden van Tethyr en deze oorlog winnen en we zullen niet opgeven.
ik ben je meerdere Belros dat weet je ........maar na het horen van al je verhalen en de dingen die je hebt meegemaakt en (samen met de hele elite ploeg die we toen hebben samen gesteld met verschillende tempels) tot een goed einde hebt weten te brengen, beschouw ik je als mijn gelijke en zullen we samen de strijd hervatten.
ik weet zeker dat het hele kamp een geweldige mentale oppepper zal krijgen als ik ze het nieuws vertel dat we niet meer alleen staan in de strijd zoals we al een hele tijd dachten."
het is duidelijk dat de vermoeide Lamiaux weer een hoop energie blijkt te krijgen van de komst van zijn oude Templar.
"ik heb nog wat voor je " zegt belros lachend en strekt zijn hand uit met de dolk van Lamiuax erop.
Lamieaux pakt het wapen en kijkt Belros aan.
"deze dolk is van een onschatbare waarde want anders had je me nooit kunnen vinden.
hou hem bij je mijn vriend zodat je me altijd kan vinden, je weet nooit waar het goed voor is en ik zelf weet al waar ik ben toch?"
belros kijkt lachend naar Lamieaux en pakt de dolk weer aan.

Lamieaux gaat een half uur later naar buiten en informeerd de eerste knights die direct onder hem staan en deze geven het weer door aan de soldaten.
als je door het kamp loopt merk je meteen dat er iets opfleurt en Belros en ook Selhattin worden regelmatig aangehouden met de meest uiteen lopende vragen.
Belros word op een gegeven moment op zijn schouder getikt en de ridder van Tyr die hem een paar uur geleden nog wilde executeren bied zijn excuus aan en zegt alleen gehandeld te hebben naar eer en geweten en de opdracht van Lamieaux.
"excuus geaccepteerd mijn vriend, vanaf nu gaat er een andere wind waaien door dit kamp.
het is geen kamp wat legt te wachten op een horde orcs die de meeste de dood in zullen jagen.
het word weer een onderdeel van een oorlog die WIJ zullen winnen."
belros kijkt de knight doordringend aan en schud hem de hand.
"u kunt op me rekenen, we hebben veel over de tempel in Darromar gehoord van Lamieaux en ook van de templars die er dienden.
ik ben er trots op nu zij aan zij met deze te gaan vechten."
met deze woorden loopt de knight van Tyr verder om zijn mannen te informeren over een nieuwe situatie die gaat komen.

"derrek , ga met me mee en ik laat je zien wat voor item ik tot mijn beschikkeng heb om over heel toril te reizen.
met dit item kunnen we snel en doelgericht aanvallen en weken reizen overslaan.
het klinkt misschien gek in de oren maar ik wil je "onze" basis laten zien.
onze plannen zullen mede hierdoor aangepast worden , je moet eerst alle mogelijkheden weten voordat we echt een plan kunnen maken.
tevens wil ik weten of tormyr , marcus en Valerius al vorderingen hebben gemaakt?
ga met me mee en zeg dat je met een paar uur terug bent hier.
heb je iemand die de leiding hier een paar uur kan overnemen?"


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Sat Mar 01, 2008 8:54 pm 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Sat Mar 08, 2003 9:22 pm
Posts: 110
Location: Darromar
Benieuwd liep Lamieu een klein half uur later naar de rand van het kamp. Zijn trouwe strijdros brieste opgewonden toen hij zijn meester zag. Alsof het dier al wist dat hem een inspannende rit stond te wachten. Bijna alsof hij had begrepen waar Selhattin en Belros, die reeds op Lamieu stonden te wachten, over hadden gesproken.

Ongeduldig stonden de twee paladins op de voormalige Captain in the Army of the Triad te wachten. Ze gaven de indruk dat op dit moment iedere seconde telde.
Lamieu groette zijn paard kort en wilde gaan vertellen welke taken hij in het kamp had toebedeeld voor tijdens zijn afwezigheid. "Ik heb de leiding nu tijdelijk overgegeven aan Thibauld de Haressy en hij..." "Sorry dat ik je onderbreek Derrek,". viel Belros de leider van dit kamp in de rede. "We hebben momenteel erg weinig tijd, want we moeten echt binnen een uur op onze bestemming zijn." Lamieu keek verbaasd naar Belros en Selhattin: "Binnen een uur? Een uur rijden vanaf hier zit je nog steeds midden in het bos. In een straal van een uur om het kamp is nog steeds helemaal niets, behalve dichtbegroeid woud. Waar moeten we dan heen?"
"Geen tijd om het nu uit te leggen. Je zult me even moeten vertrouwen. Wanneer we eenmaal op de bestemming zijn, zal het allemaal snel duidelijk worden.", de haast die Belros had begon inmiddels ook zijn mentale invloed te krijgen op Destrin. De leeuwin gromde gehaast en geïrriteerd en ijsbeerde onrustig heen en weer.
"Goed. Ik heb er voor nu vertrouwen in, maar pas volledig wanneer ik de bestemming met eigen ogen zie.", Selhattin knikte geruststellend en bevestigend op de opmerking van Lamieu.
"Waar moeten we heen, Belros Darkeyes?", riep Lamieu terwijl hij op zijn paard klom.
Kort schetste Belros waar het einddoel voor hen lag, aan de rand van het woud.
Lamieu, die de specifieke kenmerken in de omschrijving van Belros herkende, keek zo mogelijk nog verbaasder: "Weet je echt zeker dat je daar naartoe wilt? Daar is echt helemaal niets. En trouwens, dat is minstens 80 minuten rijden op volle snelheid"
"Dan zullen we onze trouwe viervoeters, records moeten laten verbreken en de gunstige wind van onze Goden in de rug moeten hebben, want het is echt essentieel dat we daar binnen het uur zijn!"
Selhattin kuchte kort naar Belros en keek even veelzeggend naar beneden, naar de grote loopvogel waarop hij al plaats had genomen. De vogel keek Belros doordringend aan. "Ik bedoel trouwe viervoeters.... en natuurlijk ook tweevoeters, Excuses."
De vogel draaide arrogant zijn kop af, het kraaiende geluid dat hij produceerde leek nog het meeste op een minachtend snuiven.
"Volg mij dan maar. Ik weet de kortste weg. Het is ook meteen een hele gevaarlijke weg en een moment van onoplettendheid kan ervoor zorgen dat onze dieren een been breken in het kreupelhout. We zullen alle concentratie nodig hebben voor de rit en erop moeten vertrouwen dat de dieren zelf verder de snelste en juiste beslissingen nemen. Kunnen jullie en jullie beide dieren dit aan?", Lamieu keek verwachtingsvol naar de twee paladins.
Belros knikte kort en werd bijgevallen door een diepe grom achter in de keel van Destrin.
Selhattin keek naar zijn loopvogel, alsof hij wachtte tot Minkar Hadid zou antwoorden. De vogel draaide zijn kop naar zijn meester die op zijn rug zat en knipte een keer met zijn grote kraalogen. Toen keek hij Lamieu aan, stampte een grote, geklauwde poot op de bosgrond en kraaide een kreet die het geschal van een strijdhoorn benaderde. Hierna knikte Selhattin ook naar Lamieu.
"Laat ons dan onmiddellijk vertrekken en reizen als de wind! De Goden mogen ons dragen alsof we in hun armen zijn genomen en wij vliegen als de reuzenadelaars van Smallteeht Mountains!", na deze strijdkreet, spoorde Lamieu zijn paard hard aan en deze stoof weg met een snelheid die zij niet gauw meer zou kunnen evenaren.
Bijna onmiddellijk schoten de leeuwin en de gigantische vogel achter Lamieu aan. Selhattin en Belros konden met moeite in het zadel blijven...

Een uur later? De drie ruiters hadden gereden alsof ze door alle bewoners uit de the Abyss en Gehenna op de hielen werden gezeten. De intensieve link die zij alle drie met hun rijdieren moesten houden, vrat al hun concentratie. Hierdoor vervaagden voor de ruiters ieder besef van de omgeving en tijd.
De bomen die een woud vormden werden niet meer dan een groene stroom licht, afgewisseld met hier en daar een plukje bruin. En de grond veranderde met deze snelheden in een wirwar van donker en doods bruin. Meermaals dreigden de ruiters in een verraderlijk nest sprokkelhout te stappen en als de dieren op dat kritieke moment niet zelfstandig een beslissing hadden kunnen nemen, waren er zeker dodelijke ongelukken gebeurd. De sterkste en meest ervaren vechter kan immers nog net zo makkelijk zijn nek breken als een boer, wanneer hij op een onbewaakt moment hardhandig ten val komt met deze snelheid.
De drie rijdieren kwamen abrupt tot stilstand op een open plek aan de rand van het woud en de ruiters bruut werden bruut uit hun bijna psychedelische wereld gerukt, die alleen nog maar had bestaan uit vlakken en strepen van groen en bruin.
Zowel de dieren als de ruiters dropen van het zweet. Ze hadden allen alles gegeven en waren dodelijk vermoeid.
"We zijn er.", hijgde Belros terwijl hij Destrin vriendelijk in de nek aaide. De leeuwin gromde iets dat meer op een piepje van een kleine kat leek.
"Ik had je al gezegd,", hijgde Lamieu terug. "Er is hier niets. We moeten rusten maar niet te lang. het is hier levensgevaarlijk..."Lamieu werd onderbroken door Belros , die veelzeggend een klein buideltje omhoog hield.
"Het zand dat in dit zakje zit, noemen de bewoners van de Calim Desert: Tears of Dust and Silver. Zand dat weg gegraven wordt onder de nesten van Woestijnwormen. Het vocht dat deze wormen afscheiden tijdens het baren van jongen, veroorzaakt een chemische reactie met het zand, waardoor het kleine korreltjes zilver lijken te worden." Belros keek Lamieu nog steeds triomfantelijk aan; alsof deze woorden alles uitlegden. De Captain en oude vriend van Belros zat echter met stomheid geslagen op zijn paard.
Lamieu begon nu pas echt aan de geestelijke vermogens van Belros te twijfelen. En om het nog erger te maken, zag hij Selhattin ook veelbelovend knikken naar het kleine zakje dat Belros in zijn hand hield.
"Tears of Dust and Silver zijn zeer schaars, omdat het levensgevaarlijk is dit zand te oogsten. Omdat het een basis component is voor sterke spreuken die het element Aarde beïnvloeden en omdat het verwerkt wordt in het smelten van metalen om deze duurzamer te maken, is het wel heel erg waardevol."
Net toen Lamieu zijn mond opende om Belros definitief voor gek te verklaren en ter verantwoording te roepen, gooide Belros het zakje naar het midden van de open plek en wachtte verwachtingsvol op dat wat komen ging.
Er gebeurde niets. Lamieu volgde voor de vorm ook nog even de koers van het buideltje en zag hem met een doffe klap op de donkere aarde neerkomen.
Met wanhoop in zijn ogen keek Belros naar Selhattin en Lamieu. "We zijn te laat. We hebben het niet binnen een uur gered. Nu redden we het nooit meer op tijd."
Verslagen stapte hij van Destrin af en ging uitgeput tegen een boom zitten.
Lamieu stapte ook van zijn paard af en ging woordenloos door zijn knieën tegenover Belros. Telkens als hij iets leek te gaan vragen aan Belros, schudde hij nietsbegrijpend zijn hoofd.
"We zijn te laat.", Belros klonk nog steeds verslagen. "Waarvoor?", wist Lamieu uit te brengen tussen zijn onnozele blikken door.
"De toegang naar de tempel. Mijn tempel. Net te laat."
Lamieu keek naar Selhattin die uitgeput en eveneens verslagen over zijn vogel hing.
"Te laat. Dat wel. Maar slechts een paar minuten hoor.", klonk een oude, krakerige stem uit het struikgewas. Ondanks de uitputting stond Lamieu, draaide Lamieu zich onmiddellijk om en met dezelfde beweging had hij zijn zwaard in zijn hand.
"Lamieu, rustig.", sprak Belros terwijl hij hoopvol overeind kwam bij het herkennen van de krakerige stem. "We zijn gered."
Uit het gewas kwam een klein oud vrouwtje lopen, die haar pas ondersteunde door een kronkelige stok.
"Belros, Selhattin en Captain Lamieu, neem ik aan?", sprak de oude vrouw terwijl ze naar het midden van de open plek liep en moeizaam bukte om het zakje zand op te pakken.
"Shadout Harah. Hoe?", was op dit moment het enige dat Belros uit kon brengen.
"Ach, een perfect gevoel voor tijd en timing is nooit jouw sterkste punt geweest. Iets dat acoliet Shariff, trouwens wel goed beheerst. Die jongeman, kan op ieder moment van de dag feilloos vertellen, hoeveel uren er sinds zonsopgang zijn verstreken." Belros keek nog steeds met onbegrip in zijn ogen naar de oude vrouw en raadgever. Shadout Harah, zuchtte kort: "Ik heb Shariff laten posten bij de portal, toen jullie waren vertrokken en hem gevraagd om zich bij mij te melden wanneer er meer dan negen uren waren verstreken zonder dat jullie terugkeerden. Dit kwam hij, gedisciplineerd als hij is, doen. En na tien uur heb ik een nieuw portaal geopend op exact dezelfde locatie als waar jullie naar zijn vertrokken. Ik ben er trouwens ook achter gekomen dat er maar 1 portaal per keer actief kan zijn.". De Shadout knipoogde even kort naar Lamieu. De captain leek nu op ieder moment flauw te kunnen vallen met alles wat hij de afgelopen minuten meemaakte en hoorde.
"Is iedereen dan gek geworden?", riep hij wanhopig uit.
Belros legde geruststellend een hand op zijn schouder: "Lamieu, ik ga het je zo allemaal uitleggen. Maar eerst gaan we naar mijn tempel toe. Die wil ik je laten zien en de tempel is momenteel de meest veilige plek waar we kunnen vertoeven."

"Inderdaad", vulde Shadout Harah aan. "Hoogste tijd om hier weg te gaan. Al dat vocht in de lucht is slecht voor mijn gewrichten. Ik voel ze nu al mopperen."
De vrouw gooide een klein stenen voorwerp een meter of vijf van haar weg en fluisterde een woord. Het stenen voorwerp verdween in het niets en hiervoor in de plaats verscheen een lichtblauw pulserende lichtcirkel.
"Kom,", sprak de oude vrouw terwijl ze door de cirkel stapte.
Lamieu leek nu echt in paniek te raken van verstandsverbijstering. Belros, pakte hem stevig om de schouder en liep langzaam met hem op het pulserende licht af. "Lamieu, rustig aan. Het wordt nog veel mooier! Wacht maar tot je de tempel ziet. Kun je trouwens goed tegen hitte? Het is wel droge hitte hoor."
Achter de mannen, volgde Destrin en Selhattin pakte de teugels van Lamieu's paard om als laatste door de cirkel van licht te stappen. Hierna sloot de cirkel in zichzelf en als de sporen van de dieren en mensen in op de open plek niet werden weggevaagd door de milde wind, was het alsof hier nooit iemand was geweest.

_________________
Carpe DM


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Sun Mar 02, 2008 10:34 pm 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Tue Oct 26, 2004 12:55 am
Posts: 138
Location: Darromar
als iedereen door de portal stapt is het even paniek in de kamer als er ook een paard meekomt die even de kluts kwijt is?
derrek weet hem te kalmeren en Belros geeft een accoliet de opdracht het paard buiten de tempel te stallen, selhattin geeft aan naar "zijn" kamp te lopen om te kijken pf alles ok is en Belros omarmt zijn vriend lamieaux om hem de tempel te laten zien.
"om te beginnen is dit het item dat ik je wilde tonen, de teleport stone kan ons in een keer naar alle plekken in Tethyr brengen.
je bent wat misselijk als je aankomt maar het is natuurlijk een fantastische manier van reizen.
loop mee dan laat ik je de rest van me tempel zien"
Derrek kijkt met een gepaste trots om zich heen als hij met Belros door de tempel loopt en ook in de gaten heeft dat zijn vroegere templar hier gewoon duidelijk de leiding heeft.
"holy voice" was hetgene waar Belros meerdere keren mee aangesproken werd als ze samen door de gangen van de tempel liepen.
"holy voice?" vroeg derrek op een gegeven moment verbaasd.
"we lopen naar de grote gebeds ruimte en dan vertel ik je het hele verhaal."
Belros laat zijn vriend tussendoor nog de eetruimte en loopt verder door een gang om de kamer met het altaar voor Tyr te laten zien.
"mooi altaar wel wat klein voor het vereren van Tyr degene waar wij al onze krachten uit putten, hoewel dat de laatste tijd wel minder word.(ook lamieaux heeft duidelijk last van de kracht van Yurr in Darromar)"
"degene die hier vereerd word is natuurlijk Tyr maar de tempel is van Astoth en hij is degene die IK echt aanbid sinds een korte tijd.
ik heb de verplichting op mij genomen om Astoth weer op Toril te brengen.
ik ben de voice van Astoth en ga mede dankzij de leer van deze god zorgen dat wij Tethyr gaan bevrijden."
lamieaux kijkt Belros wat verbaasd aan als hij de templar deze zinnen hoort uitspreken.
"derrek ik weet dat je Astoth kent en hetgene waar hij voor staat.
jij weet als geen ander dat hij in een lang vergeten oorlog door Tyr zelf is ingezet om het woord van Tyr te verspreiden en na te leven, echter wel in een vorm van snelrecht en dit waren de judges of Tyr.
Astoth was de voice of Tyr in die tijd en ik ben de nieuwe voice of Astoth.
je weet dat de judges meer als 100 jaar recht hebben gesproken uit naam van Tyr en op een mysterieuze wijze zijn verdwenen, ik zal je mee nemen naar de kelders van de tempel en je de graven van de judges laten zien."
derrek lamieax valt echt van de ene in de andere verbazing maar hij weet waar zijn templar het over heeft.
inderdaad waren er oude geschriften in de tempel van Darromar die over deze judges spreken en ook over de voice of Tyr en dat was inderdaad Astoth.

een trap naar beneden werd genomen en aan het einde van een lange gang gingen de 2 paladins een schaars verlichte ruimte in waar een aantal graftombes stonden, bij deze stond ook de tombe van de "oude"voice van Astoth en Belros liet met enige trots de graven van de judges van Tyr zien.
"dit zijn e oude bewoners van de tempel en ik heb deze man mijn woord gegeven om de nieuwe voice van Astoth te worden en ik ga mijn woord nakomen."
een koude wind vlaag trekt langs de 2 paladins als Belros zijn verhaal doet en de graven in de ruimte krijgen een spookachtige gloed over zich heen als Lamieaux wat dichterbij stapt om het een en ander goed te bekijken.
"zoals ik jou en de tempel in Darromar jaren gedind heb" vervolgt Belros zijn verhaal.
"zou ik het een eer vinden om de grote Derrek Lamieaux aan mijn zijde te hebben om het woord van Astoth te verspreiden.
in een tijd waar de rechtspraak is vertroebeld door alles waar onze mensen tegen zijn moeten er maatregelen worden genomen om de boel recht te zetten.
hetgene waar wij voor staan in een tijd van vrede is prachtig, maar in een tijd van dood en verderf is het een systeem dat helaas niet toereikend is.
Astoth is degene die notabene door Tyr zelf werd aangesteld in een lang verleden in een tijd als deze, wie zijn wij om zijn beslissing in zo een tijd NIET na te leven?
Lamieaux vriend en medestrijder sinds lange tijd, hoe sta jij er tegen over om samen met de mannen die jij nog hebt je aan te sluiten bij mij en bij de god die ons door een oorlog heen kan helpen ?" ( diplomacy + 13)

"ik begrijp dat je me niet a minuut kunt antwoorden op mijn verzoek maar ik geef je een dag of drie de tijd totdat ik Tormyr en Marcus weer ontmoet en onze defintieve plannen uitgestippeld gaan worden.
laten we een hapje eten en het er over hebben we de troepen net buiten Darromar kunnen gebruiken bij het bevrijden van onze geliefde stad?"
Belros geeft de kok in de tempel opdracht een lekker middagmaal te maken en schuift met lamieaux aan tafel.

Belros legt zijn vriend het volgende voor.
- het leger van lamieaux is gelegerd in het bos en heeft een cappiciteit van ongeveer 150 man.
vanuit het noorden is Darromar te bereiken via het bos of vanuit het noord westen langs het woud.
het leger kan zich opstellen aan de rand van het noord westen en alle troepen die daar langs komen een voor een elimineren.
als de troepen niet in grote getallen komen en niet te snel achter elkaar, wat in een paniek actie als er een alarm uit Darromar komt zeer waarschijnlijk is, zal het leger deze makkelijk kunnen onderscheppen.
als de stroom van deze troepen niet komt of duidelijk afneemt dan is het leger een korte afstand verwijderd van Darromar en kunnen - misschien op een teken? - dan binnen afzienbare tijd daar te hulp komen.

"ik breng je eerste terug nar het kamp en zal dan zelf hier wachten op berichten die de andere gaan brengen.
de val van de muur bij Davencourt om het leger van Amn door te laten en de medewerking van de fedaykin zullen van groot belang kunnen zijn.
ik zal na twee dagen terug keren naar het woud om van je te vernemen wat je van de situatie denkt en of het plan dat ik voorstel haalbaar is of dat je uiteraard met de kennis die jezelf hebt van je manschappen met een andere strategie komt?"

laat het gebraden vlees ons nu smaken en laten we proosten op een betere toekomst...


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Mon Mar 03, 2008 2:55 am 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Sat Mar 08, 2003 9:22 pm
Posts: 110
Location: Darromar
Tijdens de lunch spraken de twee ridders over het ontzetten van de hoofdstad van Tethyr en welke kansen en risico’s er lagen.
“Wat me wel zorgen baart is de grootte van het New Tethyrian Front. Wellicht niet het best getrainde leger, maar door haar omvang kan zij aanzienlijke schade aanrichten en onze plannen ernstig verstoren.”, sprak Belros tussen twee happen vlees door.
Lamieu glimlachte alsof hij ergens van binnen schik over had en stak ook een vork met kruidig vlees in zijn mond. Heel even keek hij afwezig, naar boven terwijl hij langzaam en bedachtzaam kauwde op het vlees. De typische blik van iemand die iets proeft dat hij nog niet eerder heeft gegeten en probeert thuis te brengen wat hij zojuist in zijn mond heeft gestoken.
Toen hij besloten had dat hij definitief niet kon achterhalen wat hij aan het eten was, haalde hij kort zijn schouders op en slikte het eten door.
“Over het NTF hoeven we ons niet erg veel zorgen te maken.”, glimlachte Lamieu, terwijl hij met zijn vork een rode vrucht van een schaal prikte en op zijn bord legde.
“Geen zorgen? Je moet toch toegeven dat een leger dat uit ruim 500.000 man bestaat, want die aantallen zijn inmiddels niet meer onrealistisch. Dat zo’n leger wel degelijk een immense kracht bezit. Niet dan? Zo’n groot leger vormt voor iedereen een gevaar.”, Belros leek niet te geloven wat hij hoorde uit de mond van deze meester strateeg.
“Een gevaar? Ja. Voor iedereen? Nee. In ieder geval niet voor ons, als we onze kaarten juist uitspelen.”, door het sap van de vrucht dat langs de kin van Lamieu naar beneden droop, leek de opmerking bijna komisch. Toch wist Belros de serieuze ondertoon in de boodschap te herkennen en zei: “Jij weet meer. Vertel...”
Smuikend keek Lamieu over de tafel naar de gespannen paladin. Hij liet zijn gesprekspartner onnodig lang in het ongewisse door demonstratief weer een stuk vlees te prikken en van de vork te happen. Weer die blik van het niet thuis kunnen brengen van de smaak en weer het twijfelachtige doorslikken. Lamieu keek even naar het grote, gefileerde stuk vlees dat op het midden van de tafel lag, besloot dat hij hier ook geen herkenning vond en begon zijn uitleg aan Belros: “Het New Tethyrian Front, ook wel NTF, is een leger dat gevormd is door angst. Angst voor wraakacties van humanoids of Mendelsohn. Immers, iedereen is vogelvrij verklaard, mits de gezonde mannen van een familie zich bij het NTF aansluiten. De families van wie de mannen in het NTF dienst doen, krijgen een soort van vrijwaring. Zij hoeven zich niet druk te maken over vergeldingsacties, plunderingen en al wat dies meer zij. Ergo, veel mannen hebben zich ‘vrijwillig’ aangemeld bij het NTF, omdat zij niet wilden dat hun moeders, dochters, zusters of oude vaders, zouden lijden onder de tirannie van de heersers. Ergo, een leger dat tot stand is gekomen uit angst voor vergelding.”, nadat Belros bevestigend had geknikt op deze uitleg, ging Lamieu verder: “Een man die dient uit angst, heeft altijd een zekere wrok. Wrok tegen die persoon waar hij bang voor is. Ergo, het NTF is een leger waar verreweg de meeste soldaten, grote wrok koesteren tegen de heersers en de humanoids. Daar komt ook nog eens bij dat het NTF nu ook gebruikt wordt als ordinair slachtvee in de strijd tegen de ondoden uit Spulzeer Castle. Ergo, nog meer angst om naar het front bij Spulzeer Castle gestuurd te worden. De drugs die royaal verstrekt worden aan de soldaten, houden de gelederen rustig, maar het complete leger is één groot smeulend vuur dat ieder moment kan oplaaien tot een gigantische vlammenzee die de huidige oppressie wil verteren. Ergo, het enige dat nodig is, om dit vuur te laten oplaaien is de juiste vlam. Het terugkeren van een rechtvaardige en democratische Koningin, die haar volk goed gezind is, kan hierin de juiste vlam zijn.”, met ongeloof had Belros dit relaas aangehoord. Hij had even een moment nodig om alle voordelen en kansen die dit nieuws met zich meebrachten op een rijtje te zetten. Terwijl Lamieu zijn tafelgenoot als een razende zag denken, hapte hij lachend in nog een stuk vlees.
Om het nieuws nog beter te maken voegde Lamieu er knikkend aan toe: “En wij hebben behoorlijk wat connecties met leden van het NTF. Hoe denk je dat we anders zo lang hebben kunnen overleven?”
“Lamieu, dit is waarlijk een geschenk uit de Hemel. Jij bent een geschenk uit de Hemel. Dit nieuws kan ervoor zorgen dat we na het heroveren van Darromar, meteen de stad kunnen borgen en behoeden voor een nieuw beleg. Geweldig!”, Belros stond zo snel op dat hij bijna de tafel omgooide. Lamieu keek lachend naar zijn enthousiaste vriend en sprak smakkend: “Ik? Een geschenk uit de Hemel? Heb ik je hiermee dan weer bekeerd tot Tyr?”
Belros glimlachte en sprak plat over de vraag van Lamieu heen: “Wat jij dus bedoelt te zeggen, is dat we door jouw connecties binnen het NTF het vuur kunnen aanwakkeren? We vertellen gewoon dat Zhiranda star Rhindaun, haar troon weer komt opeisen en we hebben een gigantisch leger aan onze zijde.”
Lamieu schudde zijn hoofd, terwijl hij wederom een stuk vlees wegslikte.
“Angst is vele malen sterker, dan je nu doet voorkomen, vriend Belros. De mannen zullen Mendelsohn de rug niet toekeren voor ze daadwerkelijk bewijs hebben dat Star Rhindaun haar troon weer heeft opgeëist. Pas dan zullen zij kleur bekennen en de zijde van de Koningin weer kiezen. Ik kam via mijn contacten wel al de geruchten laten rondgaan dat Star Rhindaun niet dood is, zoals heel veel geloven. Ik kan ook de geruchten laten verspreiden dat er een coupe wordt voorbereid, die ervoor zal zorgen dat de Koningin weer op de troon gezet wordt. Door deze geruchten zal iedereen op de daadwerkelijke bevestiging wachten en wanneer dit dan een feit is, zullen zij onmiddellijk onze kant kiezen.”
“Het blijft nog steeds geweldig nieuws.”, mompelde Belros terwijl hij weer op zijn stoel plaats nam.

“Belros, vriend. Ik wil nog één ding met je delen,”, Lamieu had zijn vork neergelegd en boog voorover op tafel. De houding die Belros herkende wanneer Lamieu een zware serieuze boodschap ging melden. “Ik heb al nagedacht over jouw vraag om mij te scharen onder de lijn van aanhangers van Astoth. Mijn gevoel om over te stappen is niet goed. Zonder dat ik meteen een verkeerd idee heb van de leer van Astoth. In de tijd dat Astoth werd aangesteld door Tyr en hij en zijn judges het land reinigden van alle onrecht, hebben er ook altijd volgelingen van Tyr parallel aan deze lijn gelopen. Deze priesters van Tyr, hebben er altijd voor gestreden om een deugdelijk rechtssysteem weer te introduceren in Tethyr. En dat is ze, dank alle Goden, ook uiteindelijk weer gelukt. Het was Tyr die Astoth aanstelde en het was Astoth zelf die zijn eigen ondergang zocht. Dit omdat hij een realistische kijk op de wereld en op recht en onrecht verloor.”, Belros wilde inbreken in de monoloog van Lamieu en hem vertellen dat dit een vertekende versie van de geschiedenis van Astoth was geweest, maar Lamieu bracht abrupt een hand omhoog en keek Belros ijzig aan. “Belros, laat me uitpraten. Dit is belangrijk. Zo niet voor jou dan wel voor mij. Ik help je met het ontzetten van Darromar en Tethyr. Dit omdat ik loyaal ben aan Tyr, de Koningin en het Land. Jij Belros, bent sinds lange tijd mijn vriend en een zeer gewaardeerde kameraad in de strijd en verspreiding van de leer van Tyr. Als broeder in dezelfde religie en je meerdere in de hiërarchie, moet ik je besluit tot het vereren van Astoth afkeuren en wellicht verwerpen. Ondanks het feit dat Astoth ook ooit een paladin van Tyr is geweest. De omstandigheden dwingen mij er echter toe om te stellen dat we nu nog dezelfde weg bewandelen en nog steeds hetzelfde doel voor ogen hebben. Als vriend, vertel ik je dat de leer van Astoth een uiterst dubieuze leer is, die het uiterste vraagt van je wijsheid en inzicht. Daar waar grenzen voor volgelingen van Tyr nog wel eens uit elkaar liggen en we onze eigen besluiten kunnen vormen in het Niemandsland hiertussen, forceert de leer van Astoth je om constant en direct de grenzen te trekken. Zoals een wereld van Zwart en Wit, zonder schaduwen van Grijs.
Je bent een zeer gewaardeerde tempelier van Tyr geweest en voor mij altijd een hartverwarmende vriend. Ik heb je echter ook leren kennen als een impulsieve, jonge paladin. En impulsiviteit, maakt dat men nog wel eens een te snelle en verkeerde beslissing neemt. Ergo, impulsiviteit is de valkuil van iedere Astothiaan.”, Lamieu liet deze woorden even in de lucht hangen, waarna hij vervolgde: “Belros, ik wens je veel wijsheid en rust bij het nemen van de ontzettend zware beslissingen die je op het pad van Astoth gaat vinden, maar ik ben van Tyr en dat zal ik ook altijd blijven. Zo lang onze weg dezelfde is, zal ik met teleurstelling maar berusting jou accepteren als the Voice of Astoth. Dit omdat ik je beschouw als een waardevolle vriend. Als ik echter bemerk dat jouw visie op het rechtstelsel extreme of onjuiste vormen gaat aannemen, zal ik als discipel van Tyr mijn verantwoordelijkheden nemen.”
Lamieu ging na deze serieuze woorden achterover zitten en de stilte die over de tafel viel was bijna tastbaar. Lamieu doorbrak als eerste de stilte door nonchalant te vragen: “Belros, ik heb echt mijn best gedaan, maar kan er niet achter komen. Wat is dat toch voor soort vlees?” Belros keek zijn kapitein aan en antwoordde droog: “Duinhaas.” Lamieu keek verbaasd naar de schaal waarop nog één stuk vlees lag. “Dat zou je niet zeggen. Duinhaas? Het smaakt meer naar kip, maar dan pittiger.”
“Duinhaas is geen kip”, antwoordde Belros afwezig. “Duinhaas is een reptielachtig wezen, dat heel snel door de woestijn beweegt door zand in te slikken en vervolgens weer uit te spugen door zijn anus. Een soort ronde, made-achtige worm met zes pootjes.” Lamieu slikte even kort en leek iets groener aan te lopen in zijn gezicht.
“Ik ga me denk ik maar klaar maken voor de terugreis. Er moeten een hoop voorbereidingen worden getroffen.”, Lamieu stond langzaam op en wreef even onzalig over zijn buik. Ergens diep van binnen wist Lamieu dat hij na zijn reis door de teleport stone de duinhaas niet binnen zou gaan houden...

_________________
Carpe DM


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Mon Mar 03, 2008 6:07 pm 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Tue Oct 26, 2004 12:55 am
Posts: 138
Location: Darromar
"sommige dingen smaken beter als je niet weet wat het is he??!"
belros moet wat lachen om het gezicht wat lamieaux trekt als hij hem het verhaal van de duinhaas verteld.
"ik ga je zo terug naar het kamp brengen.
zullen we een tijd afspreken dat ik weer bij je langs kom?
laten we zeggen met 2 dagen?
dan kun jij je mannen informeren en een opstelling in het bos maken om de doorgang te versperren naar Darromar."
Belros kijkt lamieaux aan en merkt aan hem dat hij het goed vind zonder dat hij wat zegt.
"wat onze gescheiden wegen in de religie van Tyr betreft, moet ik je zeggen dat ik Tyr nooit zal afvallen dat moet jij als geen ander weten?
ik zal ook nooit mensen doden of uitschakelen zonder dat ik 100% zeker weet dat het zij een gevaar vormen voor de mensheid.
ik heb alleen een goed gevoel bij hetgene wat ik nu aan het doen ben en ik had eigenlijk een beetje op jou steun gehoopt.
helaas is dat niet het geval maar laten we zij aan zij vechten en kijken wat de toekomst ons gaat brengen?
het leger en de tempel van Tyr die weer opnieuw opgebouwd moet worden in Darromar zal altijd op mijn hulp kunnen rekenen, dat is een belofte die ik jou nu geef en waar je als je wilt gebruik van kan maken"
Belros en Lamieaux schudden elkaar de hand na deze bekendmaking van Belros en lopen naar de teleport stone.


Top
 Offline Profile  
 
 Post subject:
PostPosted: Sun Mar 09, 2008 9:24 pm 
Paladins! Elder
Paladins! Elder
User avatar

Joined: Tue Oct 26, 2004 12:55 am
Posts: 138
Location: Darromar
belros loopt na 2 dagen door het kamp van lamieaux en word door de manschappen direct herkend als een van de 2 paladins die 2 dagen hiervoor nog op het punt stonden te worden geexecuteerd.
belros herkend derrek tussen wat knights in en ziet dat deze druk is met het uitdelen van orders om de boel op poten te zetten voor zijn tocht naar Darromar.
"vandaag is de dag dat je vertrekt?" vraagt belros.
"ja vriend, vandaag vertrekken we en hopen op met een dag of 8 Darromar te bereiken.
eventuele tegenstand zit in het reis plan verwerkt, dat kan natuurlijk altijd mee of tegen vallen, laten we het eerste hopen.
de muur valt op dag 8 vanaf nu en jij valt mendelson aan op de dag dat wij naar verwachting aankomen?" lamieaux checkt nog even of hij Belros 2 dagen geleden goed heeft begrepen bij de bespreking onder het genot van de duinhaas.
"dat is de bedoeling, als alles goed gaat dan kom jij met je manschappen binnen als onze koningin haar troon weer bestijgt, ook de fedaykin komen rond die tijd aan als alles goed gaat.
ik proberen te zorgen in die tijd voor onderdak in Darromar maar daar kan ik eigenlijk geen beloftes in doen.
dat ook jij een rol gaat spelen in het verdedigen van onze stad lijkt me logisch toch?"
lamieaux glimlachte en antwoorde vrolijk " ik kan niet wachten tot we weer een redelijk normaal bestaan kunnen gaan lijden in Darromar.
de manschappen zullen weinig rust krijgen denk ik maar we kunnen toch wat meer ploegen diensten draaien als we de stad terug hebben en zo onze krachten hervinden.
uiteraard gaan we alles doen om Darromar te houden als we het eenmaal hebben.
ik hoop dat je succes hebt Belros met de missie om de koningin weer op de troon te krijgen, het is niet niets en ik zou trots zijn om deel geweest te zijn als deze missie een succes word.
ga nu , je kost me teveel tijd die ik eigenlijk niet meer heb.
we zien elkaar op dag 9 in Darromar"
de 2 paladins schudden elkaar de hand en belros loopt terug naar de doorgang die hij met de teleport stone heeft gemaakt.'
als hij er bijna is roept lamieaux hem nog snel wat na.
"maak je niet druk over het vrijmaken van de poorten van Darromar, ik kom wel binnen , heb al wat geregeld!"


Top
 Offline Profile  
 
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 13 posts ] 

All times are UTC + 2 hours [ DST ]


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Search for:
Jump to:  
cron