Onderwerp
: Tocht Door De Woestijn
Auteur : Danny Wijngaard
Datum : 14-03-2011
 


 The Chronicles... So Far
 

Tocht Door De Woestijn

Het is druk op de binnenplaats van het complex dat de Tenebreux gebruikt om zijn nieuwe leger huurlingen te verzamelen.
Alhoewel alles door elkaar lijkt te staan kun je met enige moeite toch de verschillende groepen onderscheiden.
De magic users, noorderlingen, humanoids en soldaten die van de Tenebreux zelf lijken te zijn.
De Tenebreux heeft net de binnenplaats betreden met zijn gevolg en bereid zich duidelijk voor op een toespraak die met een hoop gevoel voor show en intimidatie word ingezet.
Vlak na zijn opkomst komt er een houten kar de binnenplaats oprijden met een rode fluwelen doek er overheen die de inhoud verhult.
Drie dames die er alle drie een zelfde uiterlijk op na houden begeleiden de wagen en zetten hem midden in de ruimte voor de Tenebreux.
Als de evil paladin een handgebaar maakt om het doek eraf te trekken ziet de groep die staat toe te kijken tot hun schrik een bekende.
Sunair, een paladin die tijden met Marcus en Belros heeft mee gelopen en van grote waarde is geweest bij het tegenhouden van de appocalyps legt op de wagen.
Ze lijkt in bedwang te worden gehouden met energie velden en “kettingen” die door verschillende soorten magie lijken te zijn gemaakt.
We staan met ze vieren invisible bij de grote poort waar we net uit zijn gelopen en wachten enigszins gespannen op wat de anti paladin heeft te melden.
De Tenebreux staat in een ceremonieel armor voor de menigte en begint zijn toespraak.
(zie toespraak).“ik tel tot 5 en dan wil ik jullie zien anders zal sunair het moeten bekopen met haar leven.
5,4,3,2”
Valerius is de eerste die reageert en ook de enige die de invisability kan opheffen waar de groep zich in bevind.
“STOP!” roept de magicuser uit volle borst en stapt uit zijn veilige omgeving en laat zichzelf zien.
“aha, Valerius welkom” zegt de Tenebreux enigszins cynisch.
“waar zijn Belros en Marcus, ga me nou niet vertellen dat je hier alleen bent”
Valerius twijfelt maar deze word snel weg genomen als een dame met een dolk op Sunair af loopt.
Met twee vingerknippen staan Belros, Marcus en Destrin naast de magic user en kan het zieke spelletje van de anti paladin beginnen.
“heren welkom, ik nodig jullie uit voor wat te drinken en een nuttig gesprek.”
Op een afstand volgen we de evil paladin en weten dat hij ons zal gaan chanteren met Sunair uiteraard.
We komen uit bij een chique kamer waar de Tenebruex geen huisdieren wil hebben dus Destrin mag buiten wachten wat niet vervelend is om de boel in de gaten te houden.
We krijgen wat eten en drinken aangeboden maar gaan daar niet op in.
Als het Belros te lang duurt vraagt hij wat de deal is?
De Tenebreux geeft aan dat wij de ontbrekende drie stenen voor hem moeten gaan halen in ruil voor het leven van Sunair en het gezin van Valerius wat in de gaten word gehouden en volgens de Tenebreux elk moment om het leven kan worden gebracht.
“luister mannen ik weet niet wat jullie gaan doen maar ik ben weg, ik onderhandel niet met dit soort mensen en laat me niet intimideren door dit soort dreigingen.
Kiezen tussen twee kwade is altijd de verkeerde keuze maken?”
Belros laat weten wat hij erven vind en verlaat de kamer.
Valerius is toch wel aangeslagen door de dreiging naar zijn familie en samen met Marcus probeert hij de voice van Astoth terug te halen.
“ik zou maar opschieten want mijn geduld raakt op” zegt de Tenebreux kalm.

“Belros wacht”roept Marcus terwijl Belros al de grote binnenplaats oploopt naar de uitgang.
“tuurlijk gaan we niet helpen, ik wil hem omleggen” zegt de voorvechter van Torm tegen Belros.
Dit klinkt Belros al beter in de oren als mee werken en hij stopt.
Ook Valerius komt aanlopen en zegt dat we een ander plan zullen moeten volgen om dit tot een goed einde te brengen voor iedereen.
“ok ik doe mee maar ik ga proberen Destrin naar buiten te krijgen zodat ze terug kan naar de tempel dan weet ik ook of daar wat gebeurd?”
Belros loopt de binnenplaats op en zegt tegen een paar soldaten dat hij de leeuw naar buiten wil laten omdat deze onhandelbaar zal zijn.
De weg word geblokkeerd omdat de poort niet open zal gaan zonder order van de Tenebreux.
Al snel weet de voice van Astoth wat commotie te veroorzaken (zoals wel vaker) en verschillende huurlingen deinzen achteruit voor Destrin.
Als er een magicuser probeert een spreuk op de leeuwin te gooien om deze tot bedaren te brengen wil Belros hem te lijf en de spreukengooier heeft geluk dat er zes of zeven man de weg versperren.
De poging om Destrin uit het complex te krijgen is mislukt maar Belros heeft wel angst en ontzag in sommige ogen gezien en dat geeft hem een goed gevoel voor het vervolg van de reis die er gaat komen.

Terug in de kamer van de Tenebreux luisteren we naar zijn eisen en zeggen mee te zullen reizen door de woestijn om de stenen te gaan halen.
De Tenebreux lijkt kalm en rustig totdat Belros een gevoelige snaar weet te raken als hij over de blackhand begint en vraagt naar Lucius Vassilus en Hedwig Iscariot.
“mijn voormalige vrienden! Daar heb ik niets meer mee te maken!” roept de Tenebreux duidelijk wat overstuur.
“o jammer? Jullie vormden zo een leuk groepje samen” vraagt Belros nog even door en krijgt er wel lol in dat hij de evil paladin zo weet te raken op een gevoelige plek die hij normaal niet lijkt te hebben.
“probeer me niet uit Belros daar krijg je spijt van, we gaan nu de woestijn in om de stenen te halen en dat is alles wat nu telt en wat je hoort te weten begrepen!?”
Belros bekijkt hem wat laconiek zoals hij dat goed kan en loopt glimlachend weg.
“o voordat ik het vergeet 8 uur rust voordat we gaan” Belros loopt nog even terug.
“4 uur en geen min…” de Tenebreux kan zijn zin niet afmaken.
“nee Maxi, 8 uur heb ik toch gezegd en anders ga je maar alleen die woestijn in”
Berlos probeert de Tenebreux een beetje uit zijn rol te krijgen en dat lukt redelijk.
De voice van Astoth heeft met een detect lie en een aantal vragen door gekregen dat het een noodzaak is voor de Tenebreux dat wij mee gaan en probeert hier een beetje van te profiteren.
Uiteindelijk krijgen we toch maar vier uur met een hoop heen en weer gepraat en we bereiden ons voor op een meerdaagse reis door de woestijn.

Na een ruime vier uur worden we ontboden en de colonne van huurlingen staat klaar om te vertrekken, we worden in de laatste kwart van de colonne gezet en lopen rustig mee de hete woestijn in.
We schatten in dat we met zo een 150 man lopen.
70 soldaten van de Tenebreux zelf, 15 diverse magiers, 30 humanoids, 30 noormannen en dan nog het een en ander aan gevolg van de Tenebreux zoals de drie vrouwen, de priesters en de paladin hunter.

De tocht door de woestijn is rustig? Misschien wel te rustig?
Er gebeurt de gehele dag vrij weinig en ook aan de horizon is niets te bekennen van enig leven wat dan ook.
Als tegen de avond het kamp word opgezet en ook onze ploeg een tent krijgt toegewezen word het langzaam rustig en donker in de woestijn.
Belros besluit een gebed in te zetten voor moeder woestijn en haar zonen, hij vraagt om medewerking, hulp en begrip voor de situatie, ook geeft hij aan de visioenen serieus te nemen die hij eerder heeft gehad.
Valerius en Marcus hebben een menings verschil over het wel of niet verkennen van het kamp.
Marcus verteld de magic user dat het kamp zwaar bewaakt zal zijn en dat een ontdekking fatale gevolgen kan hebben voor ons en zijn familie.
De magic user is toch eigenwijs en besluit met een polymorph verschillende woestijn gedaantes aan te nemen en het kamp te verkennen.
De tenten zijn georganiseerd neer gezet en de bewaking lijkt op het eerste gezicht niet eens zo heel erg optimaal te zijn.
Huurlingen praten en gokken wat in de tenten, niets bijzonders.
De paladin hunter met de schedel helm loopt rondjes en lijkt een van de weinige die echt een serieuze poging doet het kamp te bewaken voor wat dan ook?
Wat opvalt is een tent met humanoids die doodstil staan te wachten op waarschijnlijk het ochtend gloren om te vertrekken.
Wat de kar en de tent van de Tenebreux betreft kan Valerius weinig nuttige informatie geven.

Als Valerius terug is dan komt het gesprek weer op zijn gezin en besluit hij met Marcus een teleport uit te voeren naar Darromar.
De twee zien dat het huis waar zijn vrouw en zoon verblijven bewaakt en gadegeslagen word door diverse figuren.
Marcus weet deze mannen te identificeren als leden van de assassin guild van Darromar en Valerius schrikt daarvan, hij schrikt ook van het feit dat zijn vriend Marcus blijkbaar zo een kennis heeft van zaken uit de onder wereld.

Terug in het kamp besluiten we te gaan genieten van een goeie nachtrust en proberen we morgen fit de 2e dag van de woestijn tocht te beginnen.
Er zijn echter wel een paar zaken die een ieder van de paladins door het hoofd spoken voordat ze de slaap kunnen vatten.
1- Waarom neemt de Tenebreux helemaal geen contact met ons op?
2- Is Sunair wel meegenomen?
3- Is de Tenebreux wel zelf mee gegaan of is het een stand in?
4- Waarom hebben we zoveel vrijheid? B.v. het uitspreken van een teleport naar Darromar.
5- Wat is de reden dat de Tenebreux ons nodig heeft?
6- Waarom is het zo rustig en opvallend stil in de woestijn?

Dit zijn een paar zaken die onduidelijk zijn maar er zullen bij de drie paladins waarschijnlijk nog minimaal een dozijn andere vragen opdoemen terwijl ze in slaap vallen om morgen de reis, die naar het zuid oosten gaat, voort te zetten.

 

 

 

 
Paladins! A Forgotten Realms Campaign - All contents © copyright 2004. All rights reserved.