Onderwerp
: The Mansion Of Gilian Trouvite
Auteur : Marco Baro
Datum : 14-01-2012
 


 The Chronicles... So Far
 

The Mansion Of Gilian Trouvite

De groep tastte nog steeds in het duister wie Patty had vermoord, in het badhuis had gelegd en welke motieven de moordenaar daarbij had gehad. Snitch wist te vertellen dat de zuiderling, die zich op rituele wijze waste in het badhuis, een bodyguard was van Abu Al Farit. Snitch had eerder van deze Abu Al Farit gehoord. Hij was een crimelord die in het zuiden een eigen kasteel had. Deze Abu was een liefhebber van mooie vrouwen en hij had dan ook een harem. Typerend voor de vrouwen in zijn harem, was dat zij een zilveren band om hen nek hadden met daaraan weer een lange ketting. Elk jaar dat zij Abu Al Farit succesvol hadden gediend, werd er een ring van deze ketting afgehaald. Bij verkeerd gedrag, kwamen er weer ringen aan… Wanneer de laatste ring was verwijderd, was deze dame vrij te gaan waar zij wilde. Om verder aan te duiden dat de vrouwen in Abu’s harem zijn eigendom waren, hadden zij ook diverse tatoeages, die dit aanduidden.

The Pilgrim vond het een goed idee om Titiana weer eens te gaan bezoeken om haar de laatste stand van zaken te laten weten, wellicht dat zij nog een goed idee had, dat zou kunnen helpen. Titiana kon helaas niet verder helpen. Het enige dat zij wist te vertellen, was dat er bordelen waren, waarbij alle dames versierd waren met diverse tatoeages…

Ondertussen had Lucien het idee opgevat om eens de bewoners vlak tegenover het badhuis te ondervragen. Wellicht dat zij iets hadden gehoord of gezien in de nacht dat Patty in het badhuis was neergelegd? Het kostte Lucien enige diplomatiek handelen, maar uiteindelijk wist hij een gesprek aan te knopen met een echtpaar dat in de nabijheid van het badhuis woonde. Uit het gesprek bleek dat zij niets meer wisten te vertellen dan wat Lucien al wist (en dit hadden zij ook al verteld aan de stadswacht). Opeens herinnerde de echtgenote dat zij een schim had gezien tijdens die bewuste nacht en dat zij iets groens meende gezien te hebben. En liet dat nu net ook de kleur zijn, die was verwerkt in de kleding die de stadswacht droeg…

De groep overwoog verder ook nog om met het ondergoed en bh, waarin Patty was gevonden, mee te nemen naar diverse lingeriewinkels om te zien of dit nog iets zou opleveren. Maar uiteindelijk werd er van dit idee afgezien aangezien dit alleen maar meer de aandacht zou vestigen op de groep. Daarom werd besloten om meer het onderzoek te vestigen op Gilian Trouvite. Wellicht dat zijn voorliefde voor het schilderen een ingang zou zijn om hem te kunnen spreken? De groep bracht daarop een bezoek aan een atelier en Lucien nam het woord en gaf aan zeer geïnteresseerd te zijn in een schilderij van Gilian Trouvite.

De atelierhouder wist te vertellen dat schilderijen van Gilian Trouvite niet gauw gevonden zouden worden in een atelier omdat ze gewoonweg niet verkochten en eigenlijk oerlelijk waren. Toch liet Lucien zich hierdoor niet uit het veld slaan en hij bedacht het volgende idee. Lucien, Snitch en Yamina zouden zich voordoen als leden van het zeer illustere gezelschap “De Onzichtbare Penseelstreek” om op die manier een rondleiding te kunnen krijgen in het huis van Gilian Trouvite. Hij besloot nog diezelfde avond een bezoek te brengen aan het huis van Gilian Trouvite om zo deze rondleiding te regelen.

Ondertussen was Snitch het huis van Gilian Trouvite aan het bekijken vanuit de schaduwen om te onderzoeken wat er zoal daar plaatsvond. Snitch wist hierdoor dat het huis zeer goed werd bewaakt en dat er geregeld een groepje bewakers z’n ronde deed. Zomaar binnendringen in dit huis zou niet gemakkelijk gaan…

Het lukte Lucien niet gemakkelijk om, eenmaal aangekomen bij het huis van Gilian Trouvite, de heer des huizes te kunnen spreken om hem te vragen enige van zijn schilderijen te kunnen bekijken. Wel kreeg Lucien het hoofd van de bediening te spreken. Deze wist Lucien te meldden dat Gilian helaas bezet was maar dat er over drie dagen een tuinfestijn zou plaatsvinden. Tijdens dit tuinfeest zou Gilian, Lucien te woord kunnen staan.

Zo gezegd zo gedaan, en inderdaad op de dag van tuinfeest, meldden zich drie personen van het gezelschap van de “De Onzichtbare Penseelstreek” bij de ingang van het huis van Gilian Trouvite. De tuin was feestelijk versierd en stelletjes waren gezellig aan het picknicken op de grasvelden die het huis van Gilian omringden. Snitch merkte onmiddellijk op dat er nu meer bewaking was. Naast zijn gebruikelijk wacht, had Gilian ook een groep Magiërs ingehuurd, als extra beveiliging…
Het hoofd van de bediening, die Lucien eerder had gesproken, kwam het gezelschap “De Onzichtbare Penseelstreek” tegemoet en vertelde dat Gilian het gezelschap nu kon ontvangen en hij leidde hen naar de ontvangsthal. Daar waren een aantal grote tafels neergezet, waar allerlei lekkernijen op waren uitgestald. Hier werd de groep opgewacht door een dame, die hun uitnodigde om wat te eten te drinken. De heer des huizes zou spoedig het gezelschap ontvangen.

Niet veel later verscheen een jonge bleke man bovenaan de trap die omlaag liep naar de ontvangsthal. Het viel Snitch op dat Gilian een glazige blik in zijn ogen had. Was hij misschien aan de drugs? Hij meldde dit aan Lucien en deze vloekte inwendig dat hij dit niet eerder had gezien. Hij kon echter niet achterhalen of Gilian onder de invloed was van een spreuk.

Gilian heette het gezelschap welkom en vroeg of Lucien zijn twee metgezellen kon voorstellen. Nadat dit was gebeurd leidde Gilian het gezelschap, door een gang naar een kamer waar aan de muren diverse schilderijen hingen. De drie leden van het gezelschap van “De Onzichtbare Penseelstreek” waren zeer onder de indruk van deze schilderijen en konden niet begrijpen dat de ateliers niet zulke schilderijen zouden willen verkopen. Waren dit wel de schilderijen van Gilian Trouvite?

Snitch stapte naar voren om van een schilderij de handtekening van de kunstenaar te bekijken. Gilian, die net op dat moment in gesprek was met Lucien, zag dit vanuit zijn ooghoeken gebeuren. Sneller dan je zou verwachten, leidde hij de aandacht van Snitch van het schilderij, nog voordat Snitch de handtekening van de kunstenaar had kunnen afleiden. Ook toen de anderen dit probeerden, haalde Gilian dezelfde actie uit. Het gezelschap van de “De Onzichtbare Penseelstreek” wisten toen vrijwel zeker dat dit niet de schilderijen van Gilian konden zijn geweest. Ook de diverse beelden, die op sokkels waren uitgestald, konden niet van zijn hand zijn.

Al gauw gaf Gilian het signaal dat het bezoek was afgelopen en vriendelijk doch dringend, werd het gezelschap naar de uitgang begeleid. Eenmaal buiten samen met de overige leden van het gezelschap, werd beraadslaagd wat nu verder te doen. Dat er iets niet klopte was duidelijk en er zat niet anders op dan het huis heimelijk te moeten gaan bezoeken indien men wilde uitzoeken of Patty door Gilian zou zijn vermoord. The Pilgrim was het hier niet zomaar mee eens. Men kon toch niet zomaar zonder redenen bij een huis gaan inbreken? Daarvoor moest toch minstens een goed bewijs voor nodig zijn!

Snitch probeerde The Pigrim te overtuigen dat er toch iets niet in orde was met Gilian. Zijn glazige blik en de schilderijen die niet van zijn hand konden zijn geweest. Snitch voelde het gewoon dat er iets niet klopte en dat ze naar binnen moesten gaan voor verder onderzoek. Mocht Snitch het bij het verkeerde eind hebben, dan zou hij voor de gevolgen opdraaien. Met enige tegenzin, stemde The Pigrim toen toe.

De tijd verstreek en op een gegeven moment begonnen de bezoekers de tuin te verlaten en begon men met het opruimen. De groep wachtte totdat iedereen weg was en slopen toen naar de achterdeur, die Snitch al eerder had ‘gespot’. Snitch gaf het teken waarop men naar binnen kon gaan en even later liep de groep stilletjes in het huis van Gilian Trouvite. Inmiddels was de avond reeds gevallen.

In een kamertje vond de groep kleding die door de bediening werd gedragen en besloot men deze kleding aan te trekken om in ieder geval minder op te vallen. Helaas paste Snitch geen van deze kleding. Aldus liep de groep even later weer verder het complex in. Na een aantal gangen en kamers, waar de bediening bleek te slapen, te hebben doorkruist, kwam men vanaf een gang rechts uit op de ontvangsthal van het huis van Gilian, waar de groep van de “De Onzichtbare Penseelstreek” eerder deze dag was ontvangen.

Bovenaan de trap zag Darryl een vrouw staan die gekneveld was en een ontbloot bovenlijf had.  Zodra zij de groep zag, rende zij naar rechts, een van de kamers in en sloot de deur. De groep snelde haar achterna, maar konden niet de deur opendoen aangezien deze op slot was. Snitch wist met enige moeite (het slot was behoorlijk ingewikkeld) de deur open te krijgen. Eenmaal binnen zagen Snitch en The Pilgrim de vrouw naast een hemelbed staan. In deze kamer hingen twee afzichtelijke schilderijen, die het aanzicht niet waard waren. Dit moest de ware ‘kunst’ zijn van Gilian.

Het kostte enige moeite de vrouw, die werkelijk doodsbang was, te bedwingen. Met een goedgeplaatste stoot van The Pilgrim, zakte de vrouw bewusteloos op de grond. Tijdens de worsteling was het Snitch al opgevallen dat de vrouw littekens had. Eenmaal bewusteloos kon Snitch deze littekens beter bekijken. Snitch schrok bijna toen hij zag dat de vrouw vlak onder haar haar een litteken had die haar gehele hoofd omcirkelde. Verder had zij ook littekenen bij haar armen en benen. Het leek wel alsof zij in elkaar was gezet uit lichaamsdelen van verschillende personen! En toch voelde zij warm aan en leek zij niet een zombie te zijn, een koude en zielloze ondode…

The Pilgrim opende een tweede deur in deze kamer die leidde naar de kamer ernaast. Deze was leeg en ook hier wat het smetteloos schoon. Er was hier een kledingkast waar één kledingstuk hing; een zwart gewaad. De vrouw droeg nu een wit gewaad. Er stond verder nog een bureau, waar verder niets bijzonders in lag.

De groep ging weer verder en sloot de vrouw op in haar eigen kamer. De groep wilde weer omlaag gaan naar de ontvangsthal, maar op weg daar naartoe voelde Snitch opeens een luchtstroom in zijn nek, komend vanachter het wandkleed dat daar hing aan de muur. Snitch keek achter het wandkleed en zag daar inderdaad de contouren van een deur, maar hoe kreeg hij die open? Even links vond hij een steen die hij kon draaien. Toen hij die naar rechts draaide opende de deur onder een luid schuivend geluid…

Achter de deur leidde een stenen trap naar beneden de duisternis in, naar de kerkers van Gilian’s Mansion… Welke gruwelijkheden zou de groep hier ontdekken!

 

 

 

 
Paladins! A Forgotten Realms Campaign - All contents © copyright 2004. All rights reserved.